Nieuw Begin

Met dit blogje laat ik de chronologie even los. Trouwe volgers van mijn blog hebben dit natuurlijk al aan zien komen: sinds begin oktober ben ik namelijk in het bezit van nieuw speelgoed. De zware spiegelreflexcamera en objectieven zijn de deur uit en daarvoor in de plaats zijn gekomen: een Olympus OMD E-M5mkII systeemcamera (MFT) met M.Zuiko 14-150mm f/4-5.6 II kit-lens en M.Zuiko 60mm f/2.8 macro-objectief. Daar komt deze week nog een Panasonic Leica 100-400mm f/4.0-6.3 bij en dan zou ik in principe alles weer kunnen doen, zij het dat ik nu een paar kilo minder hoef mee te sjouwen.

In dit blog wil ik de eerste resultaten met de nieuwe camera-macrolens combinatie laten zien. Na een avondje spelen met instellingen en menu’s denk ik wel klaar te zijn voor de eerste praktijktest en ga de volgende dag het bos in. Wandelbos Groenendaal om precies te zijn. In deze tijd van het jaar normaliter een paddestoelenparadijs, maar dit jaar even niet. Als gevolg van een aanhoudende droogteperiode willen ze maar niet de grond uit schieten, maar er zijn vast wel alternatieve onderwerpen te vinden.

< TIP: voor een grotere, mooiere én vooral scherpere weergave loont het de moeite de foto’s even aan te klikken! >

Wit Veertje
Witte Veder

Vogels zijn druk bezig met de najaarsrui (of hebben het al achter de rug) en overal in het bos zie je dan ook veertjes liggen. Best een aardig onderwerp, dat je ook nog eens eenvoudig op een leuk plekje kunt leggen, mocht het daar al niet liggen. Hetzelfde geldt natuurlijk voor allerlei ander herfstmateriaal, zoals boomvruchten en -zaden.

Zaadjes van de Linde
Zaadjes van de Linde

Onderwijl zoek ik me natuurlijk te pletter naar een paddestoel, want daar gaat het uiteindelijk om. Groot is dan ook mijn vreugde als ik er niet één, maar gelijk drie zie: eenvoudige mycena’s, maar een kinderhand is gauw gevuld, nietwaar. Nou alleen nog hopen dat er ook iets mee te doen is… Ik moet er wel weer even inkomen, maar de onderlinge posities konden slechter en de achtergrond die ik er uiteindelijk bij vind, is ook niet onaardig:

De eerste paddo's!
De eerste paddo’s!

Wel echt een herfst-sfeerfoto en dat smaakt naar meer. Ik speur de bekende houtwallen nauwgezet af, maar vind voorlopig alleen Dodemansvingers (Houtknotszwammen); geen lelijke zwammen, maar ze staan op een onmogelijke plaats. Wat verder in het bos staat op een open plek het volgende trio. Op zich een mooi trio, maar de achtergrond is een beetje saai.

Trio
Trio

Voor de afwisseling probeer ik even wat met een beukennootjesbolster. Het dreigt niks te worden totdat er ineens een grappig insect om de hoek komt kijken: een cadeautje, want anders was het maar een saai plaatje geweest!

Grappig insect
Grappig insect

Nog maar eens een veertje. Nu met een koel sfeertje, dat ontstaat na het draaien aan de witbalansknop. Je probeert wel eens wat, maar ik ben er zelf nog niet van overtuigd of dit een verbetering is…

Koel veertje
Koel veertje

Nou ik toch aan het experimenteren ben: een poging tot wat abstracte natuurfotografie. De structuur van een afgezaagde boom:

Afgezaagd
Afgezaagd

Genoeg flauwekul: terug naar de paddo’s. Een beetje door de bladeren heen gefotografeerd, hetgeen een rustig sfeerplaatje oplevert.

Paddestoel
Paddestoel

En dan eindelijk een in principe leuke soort: een hazepootje. Helaas stond er slechts één enkel exemplaar met (nog) niet de mooie omgekrulde rand. Bovendien tussen hoog gras staand. Ik kon niets anders verzinnen dan dit kikvorsperspectief. Een langere steel, iets spannends aan of onder de hoed en dan in staand formaat was – denk ik – leuker geweest.

Hazepootje
Hazepootje

Wat dat betreft word ik bij het volgende groepje op mijn wenken bediend. Het voorste exemplaar heeft een geknakte steel en de hoed wordt –  of werd – bewoond door een vreemde gast: een springstaartje vermoed ik. De zwam zelf had iets spannender gemogen. Zo blijft er altijd wat te zeuren…

Geknakt
Geknakt

Een duo onbekend, omkaderd door groen. Verder weinig aan toe te voegen.

Duo
Duo

Waar ik een beetje op gehoopt had, vind ik vandaag ook: een eenzame zwam tussen het nog natte gras. Die vind ik op de valreep in een stukje grasland dat nog in de schaduw ligt, maar waar de zon voorzichtig terrein begint te winnen en zo voor mooie lichtcirkels zorgt.

Paddo in nat gras

Tot slot een flinke groep zwammetjes op een boomstronk, tussen het mos. In eerste instantie denk ik dat het niks gaat worden. Zo’n grote groep is het meestal niet, maar na geduldig zoeken en proberen vind ik toch een mooie compositie tegen een achtergrond van fraai door de zon beschenen gebladerte. Misschien wel het mooiste plaatje van deze oefensessie.

Samenscholing
Samenscholing

Al met al mag ik niet klagen vandaag: ondanks de schaarste toch genoeg paddo’s kunnen vinden. Hoewel de resultaten me niet tegenvallen, zal ik echter nog flink moeten oefenen. Gelukkig heb ik daar wel de tijd voor…. Eén avondje droogzwemmen is niet genoeg. Olympus-software blinkt niet uit door eenvoud en is duidelijk even zoeken; het gebruik van de knoppen – vooral als je daar je eigen favoriete functies aan toekent – is echter een verademing. Toch is het net of je weer opnieuw begint, maar dat maakt het ook wel weer leuk. Zo’n klein cameraatje is even wennen en al helemáál dat lullig kleine macrolensje. Je snapt niet dat je daar nog zulke plaatjes mee kan schieten.

Zoals ik in het begin al schreef is de chronologie nu een beetje zoek. Ik heb namelijk nog genoeg ‘EOS’-materiaal liggen om een paar blogjes mee te vullen en dat zal ik ook zeker doen. Altijd lekker om nog wat achter de hand te hebben als het in de natuur weer wat rustiger wordt. Bedankt voor het lezen en kijken en wie weet tot een volgende blog.