De AWD in December

9 en 28 december 2015, Amsterdamse WaterleidingDuinen.

In de maand december ging ik twee keer naar de AWD. De eerste wintergasten moesten nu wel zo langzamerhand gearriveerd zijn én de blaadjes zijn van de bomen, dus dat biedt perspectieven voor vogelfotografie.

De eerste keer – op woensdag 09/12 – was het stralend weer met een strak blauwe lucht. Daarbij een aangename temperatuur en niet al te veel wind. Kortom: prima wandelweer, maar vaak levert dit nou niet bepaald de mooiste plaatjes op. Wel qua scherpte, niet qua licht. Omdat de zon nu echter zowat op zijn laagst staat valt het misschien nog mee…

< TIP: voor een grotere én vooral scherpere weergave de foto’s even aanklikken! >

Ik maak een rondje in het noordoostelijk deel van de AWD, tussen Oase en ingang Zandvoort, het deel met de meeste bomen. Stiekem hoop ik op goudhaantjes – altijd een uitdaging – maar reken op niks. Ik volg eerst het Noordoosterkanaal en zie in een flits een ijsvogeltje voorbij vliegen. Een Grote Gele Kwikstaart zie ik heel ver weg langs de oever huppelen, maar dat levert geen foto op. Dan maar wat groter spul proberen. Een gemêleerde groep zwemvogels dobbert in het kanaal: Wilde eenden, Kuifeenden, Meerkoeten, maar ook een koppel  Krakeenden en één Grote Zaagbekeend.  Alleen de laatste twee soorten vind ik echt interessant.

Nou vind ik foto’s van voorbij zwemmende eenden niet echt heel spannend, maar ja, zo zie je ze nou eenmaal vaak. Een Blauwe Reiger die komt over vliegen is leuker. Als je dan ook nog eens met gemak sluitertijden van 1/5000 of korter haalt, dan kan het eigenlijk bijna niet fout gaan. Het levert me dan ook een fraaie vluchtfoto op:

Blauwe Reiger
Blauwe Reiger

Tijdens een lunchpauze op een bankje in de zon word ik bezig gehouden door een Pimpelmeesje in een boom recht tegenover me. Vermoedelijk op zoek naar insecten heeft hij niet in de gaten dat ik er zit en hipt van tak naar tak. Telkens als -ie even een beetje vrij zit of hangt, druk ik de ontspanknop in:

Pimpelmees
Pimpelmees
Pimpelmees
Pimpelmees

Het is dan wel niet het gedroomde Goudhaantje, maar ook dit is genieten: een heel mooi vogeltje en bij lange na niet zo’n druk type…

Via het Zwarteveldkanaal wandel ik langzamerhand weer richting Oase. In dit kanaal tref ik weer Grote Zaagbekeenden, een koppeltje dit keer. Regelmatig duiken ze onder, waarbij het niet duidelijk is of ze dit doen omdat ik er zit of dat het foerageren is, maar ze vangen in ieder geval niets. Wel moeten tussendoor geregeld de veren even worden gedroogd. Eerst doet zij een ‘Maestro’…

Mevrouw Grote Zaagbek
Maestro

Als ze dan weer even normaal lijkt te doen vindt meneer Zaagbek het kennelijk veilig om haar kant op te komen…

Grote Zaagbek
Heer Grote Zaagbek

…waarna ze een stukje gezamenlijk op zwemmen:

Stelletje Grote Zaagbekken
Stelletje Grote Zaagbekken

Ach, was-ie vergeten zijn veren nog even op te schudden. Alsnog:

Heer Grote Zaagbek
Heer Grote Zaagbek

Tot zover deze eerste dag.

De tweede keer dat ik in deze maand naar de AWD ging, was tussen kerst en oudjaar. Van winter was nog niets te merken, het bleef maar herfstachtig en de temperaturen nog ruim boven nul. Vandaag amper zon – hooguit een beetje waterig – en vrij veel wind, een stuk onaangenamer dan de vorige keer dus. Ik ben dan ook niet zo heel lang geweest.

Weer ga ik voor Goudhaantjes en weer vang ik bot. Een Winterkoninkje blijft lang genoeg stil zitten om vast te leggen. En nog niet eens op een onaardig plekje:

Winterkoninkje
Winterkoninkje

In het infiltratiegebied – ver genoeg weg van de bekende ‘tamme vossenplek’ – krijg ik een vos in het vizier, half tussen het hoge helmgras. Hij (of zij) lijkt zichtbaar te genieten van het dunne namiddagzonnetje. Zo één-op-één wil ik nog wel eens een vosje kieken:

Vos
Vos

Dit zorgt dan meteen voor wat afwisseling tussen al dat vogel-geweld. Toch is het nog mager gesteld met de wintergasten. Wilde Zwanen heb ik nog helemaal niet gezien, hoewel ze er al wel schijnen te zijn. Ik moet het vandaag weer met Grote Zaagbekken doen, weer met een koppeltje. Deze keer tref ik ze in een wat smaller kanaaltje en ze lijken al minder schuw dan de vorige keer.

Poetsende Grote Zaagbek
Poetsende Grote Zaagbek

De zon is inmiddels geheel en al verdwenen en dat levert dan zachtere plaatjes op.

Poetsende Grote Zaagbek
Poetsende Grote Zaagbek (v)

Maar de fraaie groene kleur van de kop van het mannetje is nu veel moeilijker te vatten.

Poetsende Grote Zaagbek (m)
Poetsende Grote Zaagbek (m)

Even een close-upje tussendoor om te tonen waar ze hun naam aan te danken hebben:

Close-up Grote Zaagbek
Close-up Grote Zaagbek

En maar weer door met poetsen. Er wordt flink werk van gemaakt en dat allemaal op relatief korte afstand. Ze storen zich daarbij bepaald niet aan mij en dat is goed om te zien. Jammer dat ik ook hier weer niet lager kan komen met de camera.

Ik heb het nu wel gezien. Het zijn mooie eenden, hoor, en bepaald geen lieverdjes, maar ik heb voorlopig mijn portie wel gehad. Twee dagen AWD in december leverde een blog met een hoog Zaagbekkengehalte op. Hopelijk brengt januari iets meer afwisseling.

Wat de natuur betreft ben ik nu door 2015 heen, de achterstand loopt langzaam terug… Bedankt voor het lezen, kijken en eventueel reageren.