AWD Trilogie – 3.Narijpen

Ik begin met een dienstmededeling: er gaat wel eens iets fout bij het publiceren van een WordPress blog. Soms staat de publicatiedatum verkeerd, een andere keer ontbreekt de link naar het juiste blogartikel in het mailtje dat mijn email-volgers krijgen. Dat laatste was het geval bij mijn vorige publicatie. Voor degenen die daardoor het prachtige deel 2 van de AWD Trilogie hebben gemist is hier alsnog de link.

En dan nu terzake! Zoals ik al had aangekondigd ging ik daags na de Ruige Rijp dag van 18 januari nog een keer terug naar de AWD in de hoop op nog mooiere plaatjes van berijpte landschappen onder een blauwe lucht. Ik wilde bijtijds bij de Oase zijn, maar om één of andere reden werd het toch pas 11 uur dat ik daar arriveerde. Nou maar hopen dat dat niet te laat zou zijn, want de zon deed al goed zijn best.

< TIP: voor een grotere en betere weergave loont het de moeite een foto even aan te klikken! Wil je alle  foto’s uit dit blog in groot formaat bekijken, maak dan gebruik van de beeldencarrousel aan het eind van dit blogbericht.>

Ik liep snel richting het betonnen kanaaltje, want dat vind ik landschappelijk wel een fotogeniek stukje AWD. Gelukkig… er is nog rijp aanwezig, maar duidelijk minder dan gisteren:

Betonnen Kanaaltje
01 Betonnen Kanaaltje

Voor het mooie ben ik dus duidelijk te laat, hoewel dit toch geen lelijk plaatje is. Ondanks het restje wit lijkt het zelfs wel een beetje voorjaar!

Betonnen Kanaaltje
02 Betonnen Kanaaltje, Naaldenbos

Een damhert komt vanuit het Naaldenbos het winterse beeld inlopen. Ik maak er dankbaar gebruik van:

Betonnen Kanaaltje
03 Betonnen Kanaaltje, Naaldenbos

Een stukje verder ziet het er – achterom kijkend – zo uit.

Betonnen Kanaaltje
04 Betonnen Kanaaltje

Terwijl ik hier druk aan het fotograferen ben, zie ik ineens een vreemd vogeltje aan komen vliegen. Hij landt op de rand van het kanaaltje en begint te foerageren. Ik heb er nog nooit een gezien, maar toen ik hem zag landen, dacht ik meteen: dat zou wel eens een Witgat kunnen zijn. Dat bleek te kloppen en op waarneming.nl was hij/zij al eerder hier gemeld. Nou zul je net zien dat zoiets voorbij komt als je je standaard objectief op de camera hebt zitten. Nou is dat tegenwoordig een 14-150mm en dat komt omgerekend naar kleinbeeld toch neer op 28-300mm, dus ik probeer toch maar wat en dat resulteerde in dit bewijsplaatje:

Witgatje
05 Witgatje

Je kan deze vogel in principe overal in Nederland tegenkomen, maar de trefkans is in februari niet bijster groot. Boffen wij in de AWD even, want het bleek een blijvertje. Bij een latere gelegenheid, bijna een maand later, kon ik met de 100-400mm op de camera een serie betere plaatjes van dit beestje schieten. Misschien in een volgend blog….

Na het Naaldenbos volg ik nog steeds hetzelfde kanaaltje richting Groot Zwarteveld en ook hier is het nog mooi… maar het wordt snel minder en het zal niet lang meer duren of alles is verdwenen.

Betonnen Kanaaltje, Groot Zwarteveld
06 Betonnen Kanaaltje, Groot Zwarteveld
Betonnen Kanaaltje, Groot Zwarteveld
07 Betonnen Kanaaltje, Groot Zwarteveld

Waar het betonnen kanaaltje uitmondt in een wat natuurlijker ogend, breder kanaaltje, verplaatste mijn belangstelling zich snel naar het gevogelte en de standaardlens maakte plaats voor de telezoom. Het water stond hier vandaag namelijk uitzonderlijk laag en dat trok allerlei gevogelte aan, op zoek naar voedsel. Zo zaten er verschillende Graspiepers:

Graspieper
08 Graspieper

Dat wist ik toen nog niet, maar dat het om een Piepersoort ging was wel duidelijk. Ze hielden zich op langs de oevers van het kanaaltje, dus dan denk je – als leek – al snel aan Oeverpiepers, maar dat bleek toch niet het geval. De licht gekleurde pootjes maken het een Graspieper… het gaat – zoals vaak – om de details. Weer wat geleerd!

Een ander druk heen en weer fladderend vogeltje kon ik ook niet meteen thuisbrengen. Een erg klein vogeltje, maar zeker niet schuw: hij kwam steeds mijn richting op, altijd prettig. Ik moest zelfs uitzoomen! Het bleek om een Tjiftjaf te gaan. Laat ik nou denken dat die ’s winters wegtrokken naar warmere oorden… tegenwoordig dus niet, in iedere geval niet allemaal. Geen primeurtje dus, maar zó had ik ze nog nooit gezien:

Tjiftjaf
09 Tjiftjaf

Bij slikranden langs watertjes kan je – zeker in de AWD – ook de Grote Gele Kwikstaart verwachten. En ja hoor, die zag ik hier ook geregeld heen en weer wippen. Een stuk schuwer type en daarom altijd weg hippend van de fotograaf. Moeilijk om dan tijdig een goede positie te zoeken, zeker als er – zoals vandaag met dit mooie weer – veel wandelaars op de been zijn. Toch kon ik nog net dit aardige plaatje maken:

Grote Gele Kwikstaart
10 Grote Gele Kwikstaart

Bijna aan het eind gekomen van dit kanaaltje, stond een kleumende Blauwe Reiger te doen alsof-ie bevroren was. Onbeweeglijk stond hij daar. Je kon er rustig omheen lopen en hem van alle kanten bekijken en kieken.

Blauwe Reiger
11 Blauwe Reiger

Dat nodigde natuurlijk uit tot het maken van portretfoto’s. Een voorbeeld:

Blauwe Reiger
12 Blauwe Reiger, portret

In een winterblog over de AWD mag de Grote Zaagbekeend uiteraard niet ontbreken. De vrouwtjes zijn het mooist:

Grote Zaagbek (v)
13 Grote Zaagbek (v)

Net als gisteren ging ik ook vandaag weer even kijken of de Waterral zich wilde laten zien. Ik vatte post op mijn vaste plekje en wachtte geduldig af. Een vrouwtjesmerel zorgde voor wat afleiding en kwam lekker dichtbij.

Merel (v)
14 Merel (v)

Het werd een lange zit, maar ook de Waterrallen lieten zich vandaag eindelijk goed zien. Dit is niet de mooiste foto van vandaag, die bewaar ik voor een volgend blog…

Waterral
15 Waterral

Na deze geslaagde fotosessie werd het tijd de benen weer even te strekken. Langs het Zwarteveldkanaal kleurde de snel zakkende zon de rietkragen mooi goudbruin. Jammer dat er dan net zo’n Kuifeend door het beeld zwemt 😉

Kuifeend (m)
16 Kuifeend (m)

Op de andere oever maakte een zeer collegiale fotograaf mij attent op de aanwezigheid van een IJsvogel. Met het blote oog nauwelijks waarneembaar, maar het was een vrouwtje deze keer. In een boom is al geen erg fotogenieke positie en dan ook nog te ver weg voor een super plaatje, maar tóch… weer een IJsvogeltje gezien vandaag. Het begint vaste prik te worden de laatste tijd.

IJsvogel (v)
17 IJsvogel (v)

Het laatste plaatje voor vandaag: een tweetal heren Wintertaling op het dunne ijs van het Nieuw Kanaal. Na een IJsvogel een mooie soort om een winterse blogje mee te besluiten.

Wintertalingen (m)
18 Wintertalingen (m)

Deze keer weer een blog van iets normalere lengte. He lijkt een overgangsblog van winter naar voorjaar, maar dat is het niet. Na deze derde flitswinter zou in februari Koning Winter nogmaals toeslaan en zelfs voor een dik pak sneeuw in de AWD zorgen. Maar dat is voor later. Voor nu allen weer dank voor het lezen en vooral kijken.

Voor wie alle foto’s nogmaals in groot formaat wil zien is hier tot slot de beeldencarrousel: klik op een willekeurige cirkel om deze te starten en blader vervolgens met pijltjestoetsen of muisklikken door alle foto’s van dit blog.