Polderen

13 Maart was een zonnige dag. Nog niet zo warm, maar de lente liet toch al een beetje aan zich proeven. Voor ons meestal het sein om het fietsseizoen te openen met een rondje Haarlem. Een niet al te lang rondje (nog geen 50km) door polders en duingebied rondom onze provinciehoofdstad. Omdat je maar nooit weet wat je tegenkomt onderweg, ging de camera met de 100-400mm mee.

< TIP: voor een grotere en betere weergave loont het de moeite een foto even aan te klikken! Wil je alle  foto’s uit dit blog in groot formaat bekijken, maak dan gebruik van de beeldencarrousel aan het eind van dit blogbericht.>

Het eerste fotomoment was bij de Liede, waar de eerste lepelaars alweer hun posities innamen. Het is altijd een vreselijke takkenbende, maar toch maakte ik ook nu weer een paar foto’s.

Lepelaar
01 Lepelaar

Het licht is daar op deze tijd van de dag altijd een ramp, dus ik ga later nog wel eens terug. Ook om te proberen wat minder takken in beeld te krijgen. Na dit intermezzo vervolgden we onze weg door de polders rondom Spaarndam. Officeel ligt het niet op de route, maar het Landje van Gruijters nemen we altijd even mee. Niet in het minst omdat het weggetje dat er langs loopt Redoute heet. Het bleek een goede keus, want de eerste Grutto’s waren gearriveerd en er liep er eentje redelijk dichtbij:

Grutto
02 Grutto

Datzelfde deed een mannetje Wintertaling. Hoewel zo’n ‘slobber’-foto meestal tegenvalt, vind ik deze – door het high-key achtige effect – wel aardig:

Wintertaling
03 Wintertaling

Nog twee foto’s van de Grutto, omdat het zo’n mooie oer-Hollandse vogel is, voor zolang als het nog duurt…

Grutto
04 Grutto
Grutto
05 Grutto

Tot zover de opbrengst van deze dag. Zoals gezegd wilde ik nog eens terug naar de Lepelaars, maar dat het meteen daags hierna al zou gebeuren, zat eigenlijk niet in de planning.

14 maart fietste ik heerlijk met het windje in de rug door de Haarlemmermeerpolder, richting de Polderbaan. Niet bepaald een rustige, natuurlijke omgeving, maar soms kom je er nog wel eens iets aardigs tegen. Speenkruid bijvoorbeeld:

Speenkruid
06 Speenkruid

Of Gele Kornoelje:

Gele Kornoelje
07 Gele Kornoelje
Gele Kornoelje
08 Gele Kornoelje

Verder zag ik hazen, futen, een dodaars, allemaal ver weg of anderszins niet goed fotografeerbaar. Jammer, maar zo gaat dat nou eenmaal vaak op een fietstochtje. Door dat heerlijke windje in de rug raakte ik ongemerkt steeds verder van huis en dat hele stuk weer terug door de open polder zag ik niet zo zitten. Ik besloot door te fietsen tot aan Halfweg en daar langs de buitenkant van de Ringvaart – enigszins beschut – weer terug te keren. Dan kom je vanzelf ook weer langs de Lepelaars. Ongeveer op dezelfde tijd als gisteren, dus ik verwachte weer beroerd tegenlicht, maar gelukkig ging de zon even schuil achter wat bewolking.

Door de één werd nog druk gesjouwd met takken. Altijd vermakelijk om te zien hoe vreselijk onhandig die grote vogels zich staande proberen te houden in de bomen:

Lepelaar
09 Lepelaar

Een ander stel lijkt al tevreden met hun nest dat – als je de juiste positie inneemt – redelijk vrij in het zicht ligt. De voorbereidingen voor een paring waren duidelijk aan de gang:

Lepelaars
10 Vrijende Lepelaars

Die paring kwam ook inderdaad, maar dat ging zo verschrikkelijk snel, dat er geen bruikbare foto uit mijn camera rolde. Is niet erg: de meeste mensen kunnen zich vast wel voorstellen hoe dat eruit ziet en een beetje privacy gun ik die beesten wel. Zei hij tandenknarsend…. Ik ben hierna nog een paar keer wezen kijken, hetgeen duidelijk mooiere foto’s opleverde. Die bewaar ik even voor een volgend blog, geheel gewijd aan deze vogels.

Langs het slootje bij de Lepelaars stond ook volop Speenkruid. Nog maar even stoeien met de macro dus:

Speenkruid
11 Speenkruid

De bewolking nam toe en het werd er niet aangenamer op. Het werd zelfs een beetje mistig. Snel naar huis, maar mijn reis werd nog twee keer onderbroken. De eerste keer voor bloeiend Groot Hoefblad langs de Ringvaart. Dat vind ik in dit stadium altijd prachtig om te zien, maar een beetje mooi in beeld brengen is niet eenvoudig. Bovendien moet je je kansen grijpen als ze zich voordoen, want het groeit zo verschrikkelijk snel, dat het mooie er snel vanaf is. Twee plaatjes die ik wel redelijk geslaagd vind:

Groot Hoefblad
12 Groot Hoefblad
Groot Hoefblad
13 Groot Hoefblad

De tweede stop was bij de Molenplas, waar een heel rijtje Aalscholvers op paaltjes hun veren stonden te drogen. Altijd een machtig gezicht.

Aalscholver
14 Aalscholver

Ook zwom hier nog een enkele Smient rond. Dat zal niet lang meer duren…

Smient
15 Smient

De laatste foto van dit blog is voor nogmaals een Aalscholver, omdat het zo’n imposant gezicht is en ze gewoon een prachtig mooi verenkleed hebben.

Aalscholver
16 Aalscholver

Dit was het dan weer voor deze keer. Bedankt voor het lezen en kijken en wie weet tot een volgend blog.

Voor wie alle foto’s nogmaals in groot formaat wil zien is hier tot slot de beeldencarrousel: klik op een willekeurige cirkel om deze te starten en blader vervolgens met pijltjestoetsen of muisklikken door alle foto’s van dit blog.