Januari-IJstijd 1: Zuidpier

18 januari 2016 – Zuidpier, IJmuiden

In de maand januari beleefden we – ook hier aan de kust – de eerste kleine ijstijd van deze winter. Tot nu toe verliep deze behoorlijk zacht, nat en winderig, echt passend bij een zeeklimaat zoals we dat ‘vroeger’ op de lagere school leerden… Hoewel het er in het noordoosten des lands een stuk heftiger aan toe ging, kregen we ook hier te maken met wel drie dagen vorst op rij. Geen winterse neerslag, maar aanvriezende rijp kan ook mooie plaatjes opleveren.

Nou hoef je voor aanvriezende rijp niet helemaal af te reizen naar IJmuiden; het is dan ook om een andere reden dat ik richting Zuidpier ga. Een grote groep putters (distelvinken) zou zich in de buurt van het Kennemermeer ophouden en dat vind ik wel interessant… Ik ga dan ook niet meteen het strand en de pier op, maar maak eerst een rondje om het voornoemde meer. Putters zie ik echter in geen velden of wegen.

< TIP: voor een grotere én vooral scherpere weergave de foto’s even aanklikken! >

Als ik bij een bevroren gedeelte van het meer terecht kom, maakt de tele- plaats voor de macrolens. Niet alleen het water is bevroren ook de belendende begroeiing – voornamelijk mos en gras – is ruim voorzien van rijpkristallen. Daar wil ik wel even voor op de knieën (op een vuilniszak). Op het grensvlak van bevroren water en land vind ik deze met kristallen gevulde holte:

Geode met ijskristallen
Geode met ijskristallen

Best lange kristallen, die blijkbaar ongestoord hebben kunnen groeien. Het zijn niet de enige, ook op de rand van een blad zie ik dergelijke structuren:

IJskristallen op bladrand
IJskristallen op bladrand

En ook deze (riet)stengel is er mee bezaaid:

Rietstengel met ijskristallen
Rietstengel met ijskristallen

Ondanks dat ik me op een vrij beschut plekje in de zon bevind, krijg ik het wel een beetje koud. Dit is echter misschien de enige dag dit jaar dat ik dit kan vastleggen, dus hou ik me goed en ga gewoon door. Ik lijk wel een bikkel… en stort me op de mosjes, die meer uitnodigen tot het maken van winterse sfeerplaatjes:

Winterse sferen
Winterse sferen

Het is vandaag vrij zonnig en de automatische witbalans (AWB) van de camera corrigeert daar kennelijk behoorlijk voor. Als je de WB namelijk op ‘zonnig’ zet, worden de kleuren veel warmer, geler. Dat vind ik persoonlijk – in dit geval – niet zo fraai. Je kan echter achteraf de WB ook instellen op een lagere kleurtemperatuur – 3800K in dit geval -, waardoor je veel koelere kleuren krijgt. Bij het bekijken van dit plaatje krijg je het – als het goed is – een stuk kouder…

Lagere kleurtemperatuur
Lagere kleurtemperatuur – f/4,5

Ik vind dat ik nu wel genoeg kristalbeelden heb verzameld en probeer me richting strand te begeven. Het pad dat ik daartoe wil bewandelen blijkt echter aan het eind onder water te staan. Weliswaar bedekt met een laagje ijs, maar… je moet nooit over één nacht ijs gaan. Helemaal teruglopen vind ik echter ook geen optie, dus ik waag het er maar op. Onder luid gekraak begeeft de dunne ijsvloer het inderdaad onder mijn gewicht en ik zak tot aan de enkels in het ijskoude water… Na een tiental meters bereik ik weer vaste grond. Gelukkig zijn mijn schoenen hoog genoeg en worden natte voeten mij bespaard. Het was echter kantje boord…

De putters laten het verder afweten, maar voordat ik het strand bereik krijg ik andere vogels in beeld. Eksters zijn over het algemeen wat schuw en ook dit exemplaar doet dan ook erg nerveus als ik dichterbij probeer te komen. Jammer dat je zijn oogje niet ziet, maar de zon doet zijn veren prachtig kleuren. Zo zie je een ekster niet zo vaak:

Ekster
Ekster

Op het strand is verder weinig te beleven; vogels zijn er amper. Maar ik ben hier nou toch en het is mooi weer, dus ik besluit ook de pier maar even op en neer te wandelen. Je weet tenslotte maar nooit wat je daar ziet.

Tegen het eind van de pier staat een volwassen Zilvermeeuw in zijn ‘natuurlijke’ omgeving:

Zilvermeeuw op de Zuidpier
Zilvermeeuw op de Zuidpier

Weer op de terugweg naar het strand zie ik tussen de pieren heel kort en slechts één keer een zeehond boven komen. Net lang genoeg om een plaatje te maken:

Zeehond
Zeehond

Tot slot van deze dag ga ik nog even het strand op. Hoezo hebben we geen winters meer? Zelfs het zeewater is bevroren!

IJs en zand op het strand
IJs en zand op het strand

Met duizenden tegelijk zijn er weer Scheermessen (Ensis) aangespoeld. Gezien de geringe belangstelling van vogels kennelijk allemaal lege schelpen. Dan ga ik me er maar even mee proberen te vermaken. Ik zoek wat losliggende exemplaren, zoals deze op ijs:

Scheermes op ijs
Scheermes op ijs

Het is inmiddels rond de klok van vier uur en de zon staat al lekker laag. De kleur van het licht is daarbij niet verkeerd: het lijkt wel een heus gouden uurtje te worden.

Ik ben te lui om lenzen te verwisselen en schiet wat plaatjes met 400mm. Camera op de grond en zoeken naar aardige composities.

Witbalans op automatisch geeft nu toch wel mooie resultaten. Daar doe ik verder niets meer aan:

Scheermes op zand
Scheermes

Nog leuker wordt het als ik een tweede exemplaar in de achtergrond kan meepakken, die samen met nog iets anders voor een fraaie bokeh zorgt:

Scheermes op zand
Scheermes met herhaling

Het zijn door het warme licht bijna zomers aandoende beelden geworden, een groot contrast met de ijsplaatjes aan het begin van dit blog. Ik hoop nog een mooie zonsondergang mee te maken, maar dat zit er vandaag niet in.

Zo zie je maar weer dat een fotografiedag nooit voorspelbaar is: je gaat voor putters en komt thuis met verrassende andere beelden… De volgende keer winterse beelden uit de AWD. Weer bedankt voor het lezen en kijken en tot een volgende blog.