Schapen en Geiten – 2

5 maart 2015 – Amsterdamse WaterleidingDuinen, ingang De Zilk

Deel 2 van de tweedelige miniserie over een rondwandeling in de Zilkerduinen van de AWD. Binnen het tijdsbestek van een week maakte ik dezelfde rondwandeling onder zeer verschillende weersomstandigheden. De eerste keer was het somber en miezerig, vandaag was het zonnig met wat lichte sluierbewolking, een beetje lente-achtig zelfs. Het zal niemand bevreemden dat dit heel andere plaatjes opleverde…

Vorige week spotte ik een stuk of 6 reeën, veel meer dan ik ooit gezien had op één dag. Het zou leuk zijn als ik er nu ook een paar in het zonnetje kon zetten. Het duurde vandaag wat langer, maar in het bos stond dan toch een reegeit in het zonnetje op de uitkijk. Ze leek in eerste instantie niet onder de indruk van mijn aanwezigheid en stapje voor stapje kon ik wat dichterbij komen. Maar ze heeft kennelijk wel grenzen gesteld, want op een gegeven moment besloot ze toch maar – quasi nonchalant – de beschutting van de varens aan de overkant van het pad op te zoeken. Dat is aan één kant jammer, maar aan de andere kant kon ik nu wel deze foto maken:

Tussen de varens
Tussen de varens

Mijn mooiste reeënfoto tot nu toe. Een stukje verderop zag ik een tweede ree – ook weer een geit! – waar ik ook foto’s van maakte, maar die vond ik niet blogwaardig. Je wordt – na bovenstaande foto gemaakt te hebben – ook wat kritischer natuurlijk…

Ik heb mezelf een 10-18mm ultragroothoeklensje cadeau gedaan, vooral voor architectuur- en nachtfotografie, maar natuurlijk ook voor landschappen. Ik zette dit lensje op de camera, want ik naderde inmiddels de Van Limburg Stirumvallei. Zoals in mijn vorige blog al opgemerkt een wonderschoon stukje AWD dat gewoon vraagt om landschapsfotografie. Maar dat bleek nog niet mee te vallen: veel kiekjes verdwenen gelijk in de prullenbak. Het was het toch net niet helemaal: het licht was niet ideaal en een goede compositie bepalen viel ook al niet mee. In het zanderige deel van de VLS-vallei lukte het wat beter. Twee voorbeelden (klik voor vergroting):

Vooral de linker ben ik zelf wel tevreden mee. Conclusie: het valt nog niet mee zo’n ultragroothoek. Eén van de zaken waar je rekening mee moet houden is dat je delen van jezelf (of je schaduw) al gauw in beeld krijgt…

Gauw de telezoom er maar weer op. Die had ik weer nodig voor de in eerste instantie onooglijke restanten van een Doornappelplant. Bij nader bekijken zag ik echter toch wel wat in: net een juichend mannetje!

Yess! Voorjaar op komst!
Yess! Voorjaar op komst!

Met de voorspelde oplopende temperaturen voor de komende dagen was een passende titel al rap verzonnen. Fotografisch misschien niet fantastisch, maar je hoeft je ook niet altijd serieus met de natuur bezig te houden, toch? Het leverde op facebook toch mooi meer dan 600 likes op, een record.

Na de oversteek van het Oosterkanaal stuitte ik op een schaapskudde met lammetjes… dit lammetje was een stukje van de kudde was af geraakt. Het werkte erg goed mee door even op een duintop op de uitkijk te gaan staan:

Op de uitkijk
Op de uitkijk

Hiermee ben ik aan het eind gekomen van deze miniserie over de Zilkerduinen met in de hoofdrollen voornamelijk schapen en (ree)geiten. Het zal wel even duren voor ik weer naar de AWD ga. Er staat nog meer in de planning…

Bedankt voor het lezen en kijken.