Het zit in een boom en het is groen… (en kan daar zelf ook niks aan doen)

Vrijdag 16 augustus 2013. Vandaag alweer naar de AWD!

Er verschenen steeds meer berichten op FB van weer waargenomen boomkikkertjes in de hele AWD, dus nog maar een keer de gok wagen. Vorige week was ik te vroeg ter plaatse, vandaag op een wat schappelijker tijd. Bovendien stond er niet veel wind en de zon scheen (nog) volop, dus ook ideaal vlinderweer; het was echter wel weer bloedje heet…

Vanaf ingang Oase langs het betonnen infiltratiekanaal. De weerspiegeling van de bomen in het water bij het bruggetje was wel een kiekje waard, vond ik:

Stille weerspiegeling
Stille weerspiegeling

Even verderop langs het kanaaltje werd alweer druk gefladderd en gevlogen. Geen bijzondere vlinders, alleen wat witjes en een half afgevlogen Zandoogje. Prachtig rode Heidelibellen waren er ook genoeg, maar zo druk dat daar alleen maar van veraf deze foto van te maken was:

...rode Heidelibel
…rode Heidelibel

Te veraf om te zeggen welke soort dit was, zeker voor een leek, maar het zal wel om een mannetje gaan.

Kilometers lopen verder – richting strand – viel mijn oog plotseling op een braamstruik te midden van een groepje duindoorns, waaraan iets niet leek te kloppen. Ik keek, keek nog eens wat beter en… ja, hoor, daar zaten ze: 2 boomkikkertjes! Om ze niet te verstoren gauw een foto proberen te maken met de telezoom, maar ik stond te dichtbij om ze goed scherp te krijgen. Omdat ze rustig bleven zitten snel de macrolens geïnstalleerd en voorzichtig dit plaatje gemaakt. De een zat op een blad…

Boomkikker op blad
Boomkikker op blad

… de ander op een braam (!), maar met zijn kontje naar mij toe gedraaid, niet echt leuk voor een foto. Omdat een foto van een boomkikkertje op een braam natuurlijk helemaal te gek is, probeerde ik een betere positie te vinden, zonder de kikkertjes te verstoren en zonder gehinderd te worden door blaadjes of takjes voor de lens, met uiteindelijk dit resultaat:

Boomkikker op braam
Boomkikker op braam

Een plaatje waar ik heel erg gelukkig mee ben. Na lang zoeken en volhouden was het dan toch gelukt om een boomkikker te kieken en dan nog wel op een braam! Helemaal te gek!

Ik liet deze boomkikkers voor wat ze waren en trok verder het gebied in, nog wel steeds op braamstruiken lettend, want wie weet zaten er nog meer. En ja, dat was zo, nog eentje om precies te zijn, maar die zat een beetje beroerd en daar was geen fraai plaatje van te maken. Ach, ik had de mooiste plaat al gemaakt!  Nu meer weer even op andere beestjes letten, er was nog van alles te zien. Zo viel mijn oog op één van mijn favoriete kevertjes hier in de AWD: de Basterdzandloopkever. Die wilde ik nog eens recht van voren kieken, zodat je goed zijn enorme kaken in beeld kan zien. Dus, hup, weer plat op de buik in het zand en langzaam een goede positie zoeken, steeds wat dichter bij. Van opzij zijn het echter misschien nog wel veel mooiere beestjes, ik vind ze in ieder geval heel erg fraai:

Basterdzandloopkever
Basterdzandloopkever

Prachtig, al die kleuren! Mijn dag was al goed door de boomkikkers, maar dit maakte hem (bijna) af. Ik wilde namelijk ook nog even bij de ijsvogelkijkwand gaan kijken… Op weg daar naartoe kwam ik gelukkig nog wel het een en ander tegen waarvoor de spiegel even omhoog moest klappen. Te beginnen met een vlinder, een Bont Zandoogje:

Bont Zandoogje.
Bont Zandoogje.

En weer een Zandoogje, vermoedelijk Bruin, maar dat kan je hier niet aan zien:

(Bruin?) Zandoogje
(Bruin?) Zandoogje

Alledrie op braamstruiken. Die bleven toch nog steeds mijn speciale aandacht vragen, niet in het minst omdat de bramen al aardig begonnen te rijpen en dus goed te eten waren. Dat vond deze Pantserjuffer kennelijk ook, maar met zijn grote bolle ogen had-ie mooi een onrijp exemplaar uitgezocht:

Pantserjuffer
Pantserjuffer

En dan nog twee ‘nieuwe insecten’. Deze had ik nog nooit in levende lijve mogen aanschouwen, laat staan fotograferen. Eerst een groot soort wesp die later Harkwesp bleek te heten, een graafwespensoort.

Harkwesp op Watermunt
Harkwesp op Watermunt

Mooi, die opvallend grote groene ogen. Minder ‘eng’om te zien was dit vlindertje, de Zuringspanner:

Zuringspanner (m)
Zuringspanner (m)

Ik had het geluk dat het een mannetje was, met van die fraaie gevederde voelsprieten. Alleen een beetje jammer van die storende stengels linksonder, maar toen ik ze opzij wilde halen, was de vlinder gevlogen! Ach, dat ijsvogeltje hoeft eigenlijk niet meer… was toch al een superdag! Zou ik nu niet zo beetje alles gezien hebben, hier in de AWD? Oh nee… de ijsvogel nog niet…