AWD 09-03-2017 ‘Op herhaling’

Twee dagen na mijn vorige bezoek aan de Amsterdamse WaterleidingDuinen ben ik daar alweer te vinden. Ik ga bij De Oase naar binnen met de volgende twee vragen: zou ik er in slagen deze keer wél Ruig Haarmos te vinden en is er van het IJsvogelfront nog nieuws te melden? Ik kan nu alvast verklappen dat beide vragen aan het eind van de dag positief beantwoord konden worden, dat wil zeggen: op de eerste vraag na misschien…

Lopende richting het Groot Zwarteveld had ik deze keer geen enkele moeite de gezochte sporenkapsels te vinden. Halverwege al vond ik de bekende oranjerode plakkaten. Zou ik de vorige keer dan zo hebben lopen slapen? Op verschillende plekken zak ik door de knieën en ga met mijn macrolens aan de gang. Het is nog bewolkt en gras en mos zijn nog nat van de dauw, terwijl het toch al over twaalven is.

< TIP: voor een grotere en betere weergave loont het de moeite een foto even aan te klikken! Wil je alle  foto’s uit dit blog in groot formaat bekijken, maak dan gebruik van de beeldencarrousel aan het eind van dit blogbericht.>

01 Ruig Haarmos?

Meteen al een fraai plaatje met druppels genoeg, maar nog weinig spektakel. Daar heb je echt wel wat zon bij nodig. Nou is die wel voorspeld, maar ja… weersvoorspellingen zijn geen beloftes, laat staan garanties. Dus eerst nog maar een plaatje in een wat simpeler setting:

Ruig Haarmos?
02 Ruig Haarmos?

Waarom staat er een vraagteken achter de onderschriften? Omdat het achteraf helemaal niet zeker is dat dit ook echt Ruig Haarmos is. De sporenkapsels lijken namelijk heel erg op die van Echt Zandhaarmos en om uitsluitsel te geven had ik beter op moeten letten. Het verschil wordt namelijk vooral bepaald door de puntjes van het blad: die zouden bij Ruig Haarmos opvallend glazig moeten zijn, maar eerlijk gezegd heb ik daar niet op gelet. En ook op mijn foto’s is daar niets van te zien. Het ging nou eenmaal om de sporenkapsels…

Ruig Haarmos?
03 Ruig Haarmos?

… en die zijn best fotogeniek. Eigenlijk mag ik niet zeuren, maar ik had ze liever wat jonger gehad. Eerder in het jaar hebben de kapsels namelijk nog amper een steeltje en ook de kleur is dan wat intenser. Dat vind ik nog net even mooier, dus volgend jaar eerder op zoek.

Onderwijl kom ik terecht op ongeveer de plek waar ik twee dagen geleden had gestoeid met het Gewone Purpersteeltje. Net op dat moment begint de bewolking te breken en komt de zon te voorschijn. Het veldje ligt half op een open plek, half in de schaduw van hoge dennen. Gunstig, want dat biedt kans op getemperd zonlicht. Nu maar hopen op bling-bling… en zie daar: het begin is er!

Gewoon Purpersteeltje
04 Gewoon Purpersteeltje (jonge sporenkapsels)

Afhankelijk van hoe de zon op de dauwdruppels valt, krijg je meer of minder van die lichtcirkels. De grootte daarvan hangt af van het gebruikte diafragma (bij mij meestal f/2.8) en de afstand tot het (scherpe) onderwerp.

Gewoon Purpersteeltje
05 Gewoon Purpersteeltje (oudere sporenkapsels)

Als je genoeg van die bollen hebt, die elkaar dan ook nog eens – al of niet deels – overlappen, kun je soms verrassende effecten krijgen. De schaduw van onscherpe voorwerpen die in voor- of achtergrond staan, wordt dan op en magische manier zichtbaar in de bollen. De omstandigheden en de factor geluk spelen hierbij een grote rol. Twee voorbeelden met – om het simpel te houden – slechts één scherp sporenkapsel. Het gaat hier meer om de achtergrond:

Toverballen
06 Toverballen
Toverballen
07 Toverballen

Ik ben zeer tevreden met deze plaatjes. Het zijn de spreekwoordelijke krenten in de pap en dat smaakt uiteraard naar meer. Ik ga naarstig op zoek naar andere composities met hetzelfde effect, maar vind het helaas niet meer. Maar deze is toch ook mooi:

Gewoon Purpersteeltje
08 Gewoon Purpersteeltje

Ik loop nog even verder het Groot Zwarteveld op en ook daar zijn grote oranje plakkaten te vinden. Helaas zijn hier geen bomen die het licht kunnen temperen (en een parapluutje had ik toen nog niet). Gelukkig nemen de laatste dunne plukjes bewolking deze rol over en ik kan nog gauw een paar mooie, warme plaatjes maken.

Echt Zandhaarmos
09 Echt Zandhaarmos?

Misschien is ook dit niet het gezochte Ruig Haarmos, maar Echt Zandhaarmos. Ik vind het niet erg, het is een prima alternatief.

Echt Zandhaarmos
10 Echt Zandhaarmos?

Ondanks zon en dauwdruppels zie ik hier toch niet veel bling-bling ontstaan, maar soms is één bolletje genoeg.

Echt Zandhaarmos
11 Echt Zandhaarmos?
Echt Zandhaarmos
12 Echt Zandhaarmos?

Hierna is de bewolking opgelost en de plaatjes worden er niet fraaier op. Voor mij een teken om ermee op te houden. Tijd om te gaan buurten bij de IJsvogels. Hopelijk zijn ze thuis.

Als ik bij de nieuwe beoogde ijsvogelwand aankom is er nog weinig te zien, Ik wacht geduldig af. Het zonnetje schijnt en het is best lekker weer voor de tijd van het jaar. Na minder dan een half uurtje wachten komt er leven in de brouwerij en verschijnt het koppeltje van een paar dagen geleden. Ze zijn dus nog bij elkaar. Dat geeft hoop.

IJsvogelkoppeltje
13 IJsvogelkoppeltje

De afstand is nog net zo groot als twee dagen geleden en het zonlicht doet geen goed, dus verwacht geen top-foto’s. “Zou je niet eens wat gaan doen?”, lijkt ze te vragen.

IJsvogelkoppeltje
14 Aan het werk!

Hij is een meegaand type en komt direct in actie… Dat gaat voor mijn sluitertijd van 1/640s echter veel te snel. Gauw de ISO maar wat opschroeven.

Actie
15 Actie

Hij zoekt een plekje op de boomkluit en begint te graven. Dit begint op nestelgedrag te lijken. De belichtingsmeter doet door het grote verschil tussen de donkere kluit en de door de felle zon beschenen directe omgeving geregeld niet wat ik wil. Ik probeer steeds snel te compenseren, maar dat lukt niet altijd.

Nestelgedrag
16 Nestelgedrag

Na een poosje hakken worden de rollen omgedraaid. Nu is het haar beurt om te gaan graven. Hij houdt ondertussen vanaf een tak de boel in de gaten…

Op de uitkijk
17 Op de uitkijk

…terwijl zij een geschikte plek zoekt om aan het werk te gaan. Ze graven namelijk niet steeds aan hetzelfde gat. Als het even te moeilijk wordt, gaan ze verder op een andere plek.

Op zoek naar werk
18 Op zoek naar werk

Met ISO1600 krijg ik een sluitertijd van 1/1000s. Dat begint er op te lijken: een vliegende ijsvogel.

Vluchtfoto
19 Vluchtfoto

Tot slot nog een foto om te bewijzen dat ook zij de snavel uit de veren steekt (?) en – zij het onder streng toezicht – eveneens aan het aanstaande nest werkt.

Nestelgedrag
20 Nestelgedrag

Ik heb hier ruim een half uur naar staan kijken en een paar honderd foto’s geschoten. De meeste konden zo de prullenbak in. Het is en blijft jammer dat de kwaliteit niet om over naar huis te schrijven is, maar om dit een keer met eigen ogen te zien was ook prachtig. Hier gaat vast een zeker een gezinnetje gesticht worden en ik neem me voor om hier vaker te gaan kijken. Helaas moet ik op het moment van schrijven bekennen dat het er nog niet van gekomen is…

Maar er is meer IJsvogelnieuws, want langs hetzelfde kanaal (Sprenkelkanaal) ligt ter hoogte van de Oranjekom al jaren een andere omgevallen boom. Deze is reeds voorzien van een aantal nestgaten en er worden ook geregeld IJsvogels gespot. Vandaag is het mijn beurt en ik vat zo onopvallend mogelijk post tegenover de kluit. De afstand tot de wand is hier misschien twee meter korter, dus dat zou hopelijk iets betere foto’s op kunnen leveren. Eerst maar eens zien of ze er zijn. Hier wordt mijn geduld al snel beloond en er verschijnt een mannetje:

IJsvogelman
19 IJsvogelman

Overduidelijk roepend om aandacht. Inderdaad is deze foto ietsje beter van kwaliteit. Het geroep wordt gehoord en ook vrouw IJsvogel verschijnt ten tonele en poseert vlak voor de kluit met de nestholtes.

IJsvogelvrouw
22 IJsvogelvrouw

Hij zoekt een plekje dichterbij op. Dichter bij haar, bedoel ik, niet dichter bij mij… het levert een leuk plaatje op.

IJsvogelman
23 IJsvogelman

Na een half uurtje geloof ik het wel. Ook hier gaat vast en zeker genesteld worden. Leuk! Dat is toch wel het grote voordeel van de afgelopen paar kwakkelwinters: je ziet overal ijsvogels! Mooi om dit in de AWD te kunnen aanschouwen, ondanks de grote afstanden. Dichterbij komen is bij deze twee locaties echt niet te realiseren. Voor echt goede ijsvogelfoto’s moest ik maar weer eens een hutje huren…

Tot zover dit blogje dat qua inhoud veel lijkt op mijn vorige AWD-blog, maar hopelijk boeiend genoeg. Iedereen weer dank voor het lezen en kijken en wie weet tot een volgend blog.

Voor wie alle foto’s nogmaals in groot formaat wil zien is hier tot slot de beeldencarrousel: klik op een willekeurige cirkel om deze te starten en blader vervolgens met pijltjestoetsen of muisklikken door alle foto’s van dit blog.