Dauwtrappen en Afkikkeren

2 oktober 2015 – Amsterdamse WaterleidingDuinen

< TIP: voor een grotere én scherpere weergave de foto’s even aanklikken! >

De dames en heren meteorologen schatten de kans op mist groot in, dus ga ik vandaag weer vroeg naar de AWD. Deze keer hadden ze het gelijk aan hun kant en ga ik niet voor niets. Nou ga ik meestal niet voor niets naar de AWD – je komt daar altijd wel wat tegen dat de moeite waard is – maar vandaag ga ik voor mooie mistige sfeerbeelden.

Het plan is om zo snel mogelijk naar één van de hoogste duinen te lopen om van daaruit wat landschapsfoto’s te maken, maar als ik bij Panneland naar binnen ga, zie ik al een waterig zonnetje opdoemen. Dat belooft niet veel goeds. Ik ga dat vast niet redden, dus begin ik onderwijl maar vast wat te kieken. Misschien levert het wat bruikbaars op.  Ik volg een smal paadje evenwijdig aan het Nieuw Kanaal dat over het Hondenvlak gaat. Als even later de zon iets opdringeriger wordt, komt er ook iets meer kleur in de lucht. Niet heel veel, maar genoeg om me op het idee te brengen de volgende foto om te zetten naar sepia. Ik vind het wel wat hebben:

Hondenvlak
Hondenvlak

Afbuigend richting het Ruigeveld kom ik langs een mooi kronkelend kanaaltje. Er hangt nog lichte nevel die in combinatie met het eerste zonlicht een fraai landschap oplevert. Het damhert is hierbij de spreekwoordelijke kers op de taart:

Kanaaltje
Ruigeveld

De zon gaat nu steeds meer zijn best doen en zorgt samen met de laatste nevelsporen én de bomen op het Eiland van Rolvers op de valreep nog voor een fraai schouwspel. Dat kan ik niet laten lopen, natuurlijk:

Zonneharpen
Zonneharpen

Nu is het voor vandaag wel gedaan met de mist. Maar het is nog vrij fris en de aanwezige dauwdruppeltjes bieden weer nieuwe kansen.  Ik struin de vennetjes op het Groot Zwarteveld af en stuit al gauw op een juffertje (houtpanserjuffer?), zwaar van de dauw hangend aan een bies-stengel.  Het beestje hangt roerloos stil en ziet me waarschijnlijk zelfs niet eens. Daar ga ik even van profiteren <<< Klik voor een vergroting >>>:

Maar het is met mijn geluk nog niet gedaan, want ietsje verderop hangt een groter familielid. Vermoedelijk een Heidelibel, vol onder de dauw. Ik geloof mijn eigen ogen niet: eindelijk! Nadat ik ruimte heb geschapen door wat hinderlijke pitrusstengels opzij te buigen, ga ik op mijn knieën in het natte gras.

Viervleklibel
Libel – f/7.1

Ik krijg al meteen mooie bokeh bolletjes cadeau! Soms zit het gewoon mee!

Ik weet niet of het komt doordat ik het diafragma meer openzet of omdat ik net ietsje van positie verander, maar op het volgende plaatje (f/4.5) zie ik een zweem van mooie groene en roze kleuren op de vleugels van de libel verschijnen, waarschijnlijk a.g.v. lichtbreking door de dauwdruppels:

Viervlek f/4.5
Libel – f/4.5

Bij f/2.8 wordt dit effect nog eens extra versterkt:

Viervlek f/2.8
Libel – f/2.8

Mooier dan dit gaat het niet worden, maar ik doe het ervoor. Omdat ik – uiteraard weer niet kan kiezen – volgt in de galerij hieronder nog een kleine selectie van de vele foto’s die ik maakte <<< klik voor een grotere weergave op één van de kleine foto’s >>>:

Met een kletsnatte broek (je moet er wat voor over hebben) struin ik nog even verder langs de poeltjes, maar meer dan een Langpootmug zie ik niet. Zit ook nog eens op een moeilijke plek, maar het licht is niet verkeerd:

Langpootmug
Langpootmug

Wel een schril contrast met die prachtige libel…

Inmiddels schijnt de zon volop en het wordt snel warmer. Nog snel even wat plaatjes schieten van de dauwdruppels die als parelsnoeren in de spinnewebben hangen. Dat is en blijft nog steeds moeilijk om goed scherp vast te leggen. Waar leg je de focus: op de rand van de druppel(s) óf op het spiegelbeeld ín de druppel? Dilemma’s….

Parelsnoer
Parelsnoer

Ik moet daar nog maar eens flink op oefenen.

Jas en trui kunnen uit als ik weer richting de uitgang ga en ook het licht is alweer veel te hard: het lijkt nog wel zomer. Toch levert dat niet altijd slechte plaatjes op. Een Boomleeuwerik loopt voorzichtig over een laag duintje en blijft daar lang genoeg rondhangen om me langzaam maar zeker wat dichterbij te laten komen:

Wel een beetje jammer van die lelijk tak, maar die verdwijnt buiten beeld als ik nog wat naderbij kan komen:

Boomleeuwerik
Boomleeuwerik

Twee naderende en luid babbelende heren bederven de pret verder en de vogel is gevlogen. Gelukkig heb ik de foto’s nog.

Omdat het zonnetje lekker schijnt en de temperaturen toch weer dik boven de 15 graden uitkomen, besluit ik toch nóg maar eens een poging te wagen een boomkikkertje (BK) te spotten. Het succes van vorige week smaakt naar meer en ook deze keer heb ik mazzel. Nou… mazzel: een lelijke dikkerd zit op een lelijke plek…

Vlakbij staat een berkenboom waarop een groepje Hoornaars actief is. Ook leuk! Met de macrolens, maar op eerbiedige afstand, schiet ik wat plaatjes.

Hoornaar
Hoornaar

Ze zijn tamelijk druk en het zonlicht werkt ook niet bepaald mee, dus ga ik snel weer terug naar de BK, die inmiddels een iets beter plekje heeft opgezicht.

Lelijke dikkerd
Lelijke dikkerd

Jammer dat ik de verhuizing gemist heb, maar je kan niet alles hebben. Waarschijnlijk blijft-ie hier uren zitten, dus ik besluit ook te verkassen, naar de andere BK-plek. Daar zitten er meerdere. Écht mazzel heb ik als ik een iets groter exemplaar aantref, zittend op een braam! Kijk, zo wil je ze hebben, natuurlijk, Nou nog proberen voorzichtig dichterbij te komen en dat lukt heel aardig:

BK op braam
BK op braam

Niet echt beroerd, maar zo is-ie ook leuk:

BK op braam
BK op braam

Struinend tussen de braamstruiken kom  je natuurlijk ook andere onderwerpen tegen, zoals bijv. deze Schietmot op een braam. Die laat ik natuurlijk niet lopen:

Schietmot op braam
Schietmot op braam

Maar omdat het vandaag wel eens één van de laatste BK-dagen zou kunnen zijn, zoek ik nog even door. Mooiere plaatjes levert het echter niet op. Tot zover: dank voor het lezen en kijken en misschien tot een volgend blog.