Het Gezwam Begint Weer

Met deze foto uit mijn vorige blog opende ik op 19 augustus mijn paddestoelenseizoen 2015. Een schilderachtig plaatje van – waarschijnlijk – Duinfranjehoedjes in de Van Limburg-Stierum Vallei in de AWD:

Zandpaddo's
Zandpaddo’s

Een week later begint het echte werk met een eerste struintocht op de landgoederen Leyduin-Woestduin. Niet voor de hand liggend, want Wandelbos Groenendaal ligt om de hoek en daar is altijd heel veel te zien. Maar ik had in Leyduin al eerder een dikke omgevallen boom zien liggen, waar een groenzweem over lag en die wilde ik wel eens nader inspecteren. Vaak is dit namelijk een teken dat er een Kopergroenbekerzwam actief is en dat zou een mooie binnenkomer voor het nieuwe seizoen zijn. Vorig jaar had ik dit bijzonder zwammetje voor het eerst gezien en er ook foto’s van gemaakt, maar had toen het vermoeden dat het mooiste er al af was. Dit jaar wilde ik er dus wat eerder bij zijn. Ik loop dan ook als eerste direct op de betreffende boom af en zie tot mijn verrassing al verschillende blauwgroene bekertjes staan. Ik was even vergeten hoe klein ze eigenlijk zijn (3-5mm…) en moet – zonder leesbril – heel goed kijken om wat gave exemplaren te vinden.

Het is een enorm dikke boom (liggende hoogte ongeveer 1,5m) en de zwammetjes zitten verspreid over enkele meters in de lengte en voor het overgrote deel op de zijkant van de boom. Die vallen allemaal eigenlijk al af, want dat levert geen mooie achtergrond op. Duidelijk minder zitten er op de bovenkant en zijn bijna onbereikbaar voor mijn camera als die op een statief staat. En dat dan weer net in een donker stukje bos; wat een problemen weer. Dan de iso maar wat opschroeven en toch maar uit de hand proberen. Eerst even wat geprobeerd met mijn Raynox voorzetlensje, maar dat het is echt geen doen. Dan maar zonder:

Kopergroenbekerzwam 2
Kopergroenbekerzwam

Nog steeds geen mooie achtergrond. Daarvoor moet ik toch echt de hoger op de boom zittende exemplaren hebben, zodat de struiken erachter voor een groen decor zorgen.

Maar ja, dan kan je de camera niet omhoog richten om op zoek te gaan naar mooie bokeh lichtbollen. Door in staand formaat te kieken is dit – een beetje – op te lossen…

Kopergroenbekerzwam 4
Kopergroenbekerzwam

…maar beter dan dit wordt het niet. Het gebladerte is nog te dicht om wat licht door te laten. Ik moet er sowieso nog een beetje inkomen: paddestoelen kieken is toch weer andere koek.

Maar ook zonder bokeh bollen kan het mooie plaatjes opleveren:

Kopergroenbekerzwam 5
Kopergroenbekerzwam

Gelukkig schijnt af en toe de zon, maar niet hinderlijk, zodat de iso weer iets terug kan.  Dit is niet bepaald een makkelijk begin van het paddestoelenseizoen. Toch maar weer staand formaat :

Kopergroenbekerzwam 7
Kopergroenbekerzwam

Niet alleen wat zwakke lichtbollen, maar ook een grappig effect in het achterliggende hout- “landschap”. Nog eentje dan:

Kopergroenbekerzwam 8
Kopergroenbekerzwam

Hoe het kan weet ik niet, maar hier krijg ik bokeh bolletje in de voorgrond; vermoedelijk door water(dauw)druppeltjes op het hout. Tot besluit de  – wat mij betreft – mooiste kiek van deze bijzondere zwammensoort: gave exemplaren, simpele compositie, rustige achtergrond…

Kopergroenbekerzwamc 12
Kopergroenbekerzwam

Volgende keer maar eens op zoek naar een klein stammetje, dat makkelijker hanteerbaar is dan zo’n omgevallen woudreus. Die zijn hier vast ook wel te vinden…. Ik maak nog een rondwandeling op zoek naar meer, maar het valt nog een beetje tegen. En dat terwijl het de afgelopen weken toch behoorlijk nat geweest is. Wat ik verder nog tegen kwam:

Een groepje Gele Hoorntjes:

Geel Hoorntje
Geel Hoorntje

En een groepje paddestoeltjes, waarvan ik de naam niet zo gauw kan vinden, met op de achtergrond nog wat familieleden:

2015-08-25 11-47-43 - IMG_7473dev_1080p
Onbekend groepje (wieltjes?)

Veel meer dan dit is er nog niet te vinden, maar het begin is er. Eerst maar eens twee weken vakantie vieren in de Pyreneeën (waarover later meer…). Als dat hinderlijke oponthoud eenmaal achter de rug is, zal het paddestoelenseizoen wel écht helemaal losbarsten…

Half september ben ik weer veilig terug en wordt het tijd om Groenendaal weer eens onveilig te gaan maken. Dat komt in een later blog aan de orde. Dit eerste paddoblogje wil, moet en kán ik ook beëindigen met dé paddestoel der paddestoelen, de Vliegenzwam. Ter hoogte van Huis Te Manpad aan de Herenweg stond op 20 september ineens een onweerstaanbaar groepje, waar ik me ’s avonds even heerlijk op heb uitgeleefd:

Vliegenzwam 1
Vliegenzwam

De jonge exemplaren met nog bolle hoed vind ikzelf altijd het meest fotogeniek. Die krijgen dan ook de meeste aandacht:

Vliegenzwam 2
Vliegenzwam

In een goed paddestoelenseizoen mag een Vliegenzwam niet ontbreken. Als dit een beetje leuk uitpakt, hoef ik me daar dus verder niet druk meer over te maken… In liggend formaat:

Vliegenzwam 3
Vliegenzwam

Het nadeel van de Herenweg is, dat er regelmatig een auto voorbij komt. Maar als de schemering invalt, kan dat ook een voordeel betekenen. Een auto komt…

Vliegenzwam 5
Vliegenzwam

…en een auto gaat weer…

Vliegenzwam 6
Vliegenzwam

Ik ben tevreden. Mijn paddestoelenseizoen is al geslaagd voordat het goed en wel begonnen is. Tot besluit nog een foto van een Panteramaniet, een zusje van de Vliegenzwam. Ook mooi en minstens zo giftig!

Panteramaniet
Panteramaniet

Wordt vervolgd…. Bedankt voor het lezen en kijken.