Vorstelijk weekje Veluwe

De laatste week van maart verbleven we in een vakantiehuisje op De Reeënberg, even buiten Beekbergen. Oorspronkelijk idee was vooral fietsconditie op te bouwen op de ATB en daarnaast ook de wandelspieren alvast wat te versterken. Door de aanhoudende horrorlente van dit jaar kwam de nadruk echter meer op wandelen te liggen, maar hoe dan ook: de camera was mee op vakantie!

Enkel op de enige wandeldag met – relatief – mooi weer kwam die geregeld uit de tas. Daarnaast stond hij min of meer vast opgesteld in de woonkamer van het huisje, gelegen in een kleinschalig, bosrijk vakantiepark, gericht op een even snel opgebouwd decortje, dat geregeld werd voorzien van lokvoer. En dan maar wachten wat er langs zou komen…. De hoop was vooral gevestigd op specht en boomklever.

Vogels die zich eenvoudig lieten verleiden, waren van de meer gewone soorten, maar daarom niet minder mooi!

Vink
Vink
Roodborst
Roodborst
Merel

Vooral de merels waren druk bezig met duidelijk maken wie er de baas is! Andere vogels – soortgenoot of niet – werd niet veel gegund, vooral deze zanglijster was de gebeten hond. En die had het toch al zo koud!

Zanglijster
Zanglijster

Niet alleen vogels kwamen op het lokvoer af, ook een eekhoorn liet zich een aantal malen verleiden. Helaas steeds op momenten dat het licht niet optimaal was, zodat er wel wat moest worden nabewerkt.

Eekhoorn
Eekhoorn

Weer terug naar de gevleugelde vrienden. De heggemus liet zich ook niet onbetuigd. Best een mooi vogeltje eigenlijk, als je goed kijkt. Had ik al een tijd niet meer gezien.

Heggemus
Heggemus

Maar de leukste – en vooral de drukste – kwamen later in de week steeds vaker langs. De pimpelmezen: zaten bijna niet stil en deden erg nerveus, vooral als er ook koolmezen in de buurt waren.

 

Helaas, (ondanks de) pindakaas kwam er geen specht.

Zaterdag en zondag hadden we gewandeld onder bijna Siberische omstandigheden. Temperatuur amper boven nul en een straffe noordooster maakte dat het niet erg aangenaam buiten was, zowel voor mens als dier. Die zagen we dan ook amper.  Op de derde wandeldag, woensdag 27 maart, was het een stuk aangenamer: de wind was een heel stuk zwakker en de zon scheen volop. Dieren lieten zich dan ook nu wat vaker zien, vooral vogels zag en hoorde je veel. Geregeld groepen staartmezen gezien, bijna altijd vergezeld door een paar goudhaantjes. Dat schijnen ze vaker te doen. Helaas geen van beide, beweeglijke typetjes toonbaar kunnen kieken. Blijft er gelukkig nog wat te wensen over! Dan zijn vinken toch net iets makkelijker vast te leggen:

Vink
Vink in de zon

Zo in het zonnetje zien ze er nog een stuk knapper uit!

Bijna aan het eind van onze wandeling zaten we in Beekbergen op een bank in een parkje even een bammetje te nuttigen toen de volgende verrassing zomaar kwam aanvliegen: een Grote Bonte Specht, en nog wel redelijk dichtbij. Eerst in een boom vlakbij, later even op een vogelvoederhuisje bij een bejaardenwoning. Een mooie afsluiting van deze dag. Op deze foto staat-ie er het deftigst op:

Grote Bonte Specht
Grote Bonte Specht