Flore Pleno

Maandag 23 februari 2015 – Leyduin

<<< klik op een foto voor een grotere weergave >>>

Het is eind februari en de winter schiet al lekker op. Deze tijd van het jaar loopt menig amateurfotograaf – en dan met name de variant natuurfotograaf – met de ziel onder zijn of haar arm. De gangbare wintergasten heb je allemaal wel gezien en echte winterse taferelen met veel ijs en sneeuw lijken er niet in te zitten. Aan de andere kant kan het best nog wel even duren voor de echte lente losbarst, maar toch: de eerste tekenen dienen zich aan.

Sneeuwklokjes zijn er al vanaf half januari en daar stort iedereen zich dan ook op. Ik ook, moet ik toegeven – zie mijn blogje Sneeuwdruppels – maar erg origineel is het allemaal niet. Ik ga geen gewone sneeuwklokjes (Galanthus nivalis) meer kieken, maar de variëteit ‘Flore Pleno’ (=volbloemig), oftewel: dubbele sneeuwklokjes. Niet dat dat twee keer zo moeilijk is, maar je ziet ze niet vaak voorbij komen. Niet geheel toevallig weet ik ze te staan, op landgoed Leyduin…

Ik ga aan het eind van de middag en hoop op mooi licht van een laagstaande zon. Ik moet zeggen: het kon beroerder en door nog wat aan de witbalans knop te draaien, maak ik de beelden nog wat warmer. Ik zoek een dik uur naar mooie composities en/of lichtval, maar het is met dubbele sneeuwklokjes niet anders dan met de gewone enkele: er staan er teveel bij elkaar of juist te weinig of er staat teveel andere storende meuk in de buurt…

Triootje Flore Pleno
Flore Pleno

Het is zoeken, kantelen en keren om toch maar een paar redelijke plaatjes te kunnen produceren:

2015-02-23 15-30-35 - IMG_7760dev_1024px
Flore Pleno

Vooral door het mooie licht en de eenvoud vind ikzelf deze wel geslaagd:

Flore Pleno

Nog twee die ook wel door de beugel kunnen:

Flore Pleno
Flore Pleno

En tot slot een tweetal met weer het oude dilemma. Links een wat kleiner diafragma (5.6) en rechts groot (2.8). Het heeft allebei wel wat <<< klik op een foto voor een grotere weergave >>>:

Na een uurtje heb ik volgens mij alles wel zo’n beetje geprobeerd en geef ik het verder op. Voordat ik weer naar huis fiets, ga ik nog even op de knieën voor een groepje lila gekleurde krokussen. Ik geloof dat dit boerenkrokussen (Crocus tommasinianus) zijn. Niet dat dat erg is, ze kunnen daar ook niets aan doen. Wat kleur betreft heel anders dan sneeuwklokjes. Zorgt toch mooi voor een beetje fleurig einde van dit blog:

#15. Boerenkrokus
#15. Boerenkrokus

Het licht wordt langzaam minder en het koelt snel af. Tijd om de warme kachel weer eens op te zoeken: het is nog lang geen lente…

Dank voor het lezen en kijken.