Wintertijd in de AWD -2

Om de vaart er een beetje in te houden is hier al meteen deel 2 van de Wintertijd-reeks. De opzet is gelijk aan die van het eerste deel en geeft dus weer een afwisselend beeld van twee winterse dagen in de afgelopen maand januari in de Amsterdamse WaterleidingDuinen (AWD).

Voor een grotere en beduidend betere weergave loont het de moeite de foto’s even aan te klikken!

Deze keer begin ik met de rijpkristallen die ik op een houtwal aantrof. Deze keer kroop ik er nog wat dichter op om de prachtige structuren (groeiribbels) goed weer te kunnen geven. Ik heb hier weer focusstacking toegepast (13 opnamen).

Rijpkristallen
01 Rijpkristallen

Ik vind dit prachtig om te zien en te fotograferen, toch wel een klein wondertje der natuur… Een stack van 10 deze keer.

Rijpkristallen
02 Rijpkristallen

De Bekermosjes uit deel 1, nu wat groter in beeld gebracht, vanuit een iets andere hoek en – door sleutelen aan de witbalans – met een warmere tint.

Berijpt Bekermos
03 Berijpt Bekermos

In deel 1 liet ik alleen sporenkapsels van Ruig Haarmos zien, maar er was natuurlijk meer. Zoals bijvoorbeeld dit sporenkapsel van – vermoedelijk – Gewoon Dikkopmos. Eenzaam maar stoer boven de resterende ijsmassa’s uit torenend.

Sporenkapsel
04 Sporenkapsel Dikkopmos?

Maar het Ruig Haarmos had toch mijn grootste belangstelling, dus daar gaan we weer… Nu eens zonder hagel of rijp.

Ruig Haarmos
05 Ruig Haarmos

In het eerste deel had ik de Grote Zaagbekken al genoemd, maar nog niet laten zien. In een wat smaller kanaaltje zag ik een mannetje in gezelschap van drie dames, op grote afstand, maar ze zwommen mijn richting op.
Ik ging rustig aan de waterkant zitten en sloot aan bij een collega-fotografe die dezelfde, verstandige gedachte had: rustig wachten tot ze dicht genoeg bij zouden zijn. Ze hadden echter geen haast en het duurde eeuwen voor ze dichtbij genoeg waren om wat redelijke foto’s te kunnen maken.

Grote Zaagbek (heer)
06 Grote Zaagbek (heer)

Net als je dacht dat ze nu eindelijk echt onze kant op kwamen, draaiden ze weer om. Het schoot allemaal niet op.

Grote Zaagbek (dame)
07 Grote Zaagbek (dame)

Echt goed dichtbij kwamen ze niet. Misschien vertrouwden ze ons toch niet helemaal. Hier waren ze voor het mooie eigenlijk alweer te ver weg. Ook de belichting van het mannetje is niet helemaal zoals het zou moeten zijn. Dat wit blijft toch moeilijk.

Grote Zaagbekken
08 Grote Zaagbekken

Na een dik half uur gaf ik het op, ik had tenslotte nog meer te doen. Je krijgt bovendien een ijskont als je zo lang op een bevroren bodem zit.
Gauw weer verder met macrofotografie van plantjes, toch een stuk makkelijker. Een fraai sporenkapsel van Ruig Haarmos (wat anders…) op het Groot Zwarteveld.

09 Ruig Haarmos

Ik zocht uiteindelijk vooral toch steeds de eenvoud en had het daar maar druk mee.

Ruig Haarmos
10 Ruig Haarmos
Ruig Haarmos
11 Ruig Haarmos

Voor de afwisseling weer een setje Sneeuwzwammetjes. Er bleken er in deze tijd van het jaar toch nog best veel te staan hier. Natuurlijk niet allemaal even fotogeniek.

Sneeuwzwammetjes
12 Sneeuwzwammetjes

Een sporenkapsel dat al duidelijk verder was in zijn ontwikkeling.

Ruig Haarmos
13 Ruig Haarmos

Voor de afwisseling een wat ruimer totaalbeeld: te midden van het Ruig Haarmos stonden twee overjarige sporenkapsels. Van welke mossoort zou ik niet weten…

14 Oud sporenkapsel
Ruig Haarmos
15 Ruig Haarmos

En dan nu de foto waar ikzelf erg mee in mijn sas ben. Als dit geen echt winterbeeld meer is, dan weet ik het niet.

Sneeuwzwammetjes
16 Sneeuwzwammetjes

Maar ook over deze foto ben ik niet ontevreden. Waarom dat zo is, weet ik eigenlijk niet 😉

Ruig Haarmos
17 Ruig Haarmos

Tot zover de afdeling macro. Koud en stram van het op de knieën op de hagel zitten, zette ik me krakend weer in beweging. Richting het Zwarteveldkanaal.
Daar was het – uit de wind en in de zon – best aardig vertoeven. Als dan ook nog een paar eenden besluit om niet meteen van je af te zwemmen of weg te vliegen, moet je daar gelijk van profiteren. Tussen een groepje Kuifeenden zwom een vrouwtje Tafeleend vrolijk rond.

Tafeleend (dame)
18 Tafeleend (dame)

Een Tafeleend zie ik niet zo vaak, maar Kuifeenden des te meer. Meestal loop ik daar aan voorbij, maar als het licht er een beetje goed opvalt – zoals hier – dan zijn zelfs de vrouwtjes best mooi. In ieder geval een stuk makkelijker te belichten dan dat zwart-wit van de mannetjes.

Kuifeend (dame)
19 Kuifeend (dame)

De Tafeldame solo… Een lager standpunt zou mooier zijn, maar ik moest hier over en tussen riet door fotograferen. Het zit niet altijd mee…

Tafeleend (dame)
20 Tafeldame

En dan zijn we weer aangekomen bij de laatste vier foto’s van dit blog. Net als in deel 1 besluit ik weer met vier opnames van de sneeuwdag, te beginnen met een landschapje. De Knobbelzwaan zorgde hier voor een leuk extraatje.

Sneeuwlandschap
21 Sneeuwlandschap

Op de volgende plaat was de hoofdrol voor een jonge Knobbelzwaan die best over één nacht ijs durfde.

Op dun ijs
22 Op dun ijs

En dan is hier de beloofde Sneeuwvos. Niet op de bekende vossenplek, maar ergens diep in het infiltratiegebied. Hij stak vlak voor ons het pad over en dook daarna een duinpan in, waar twee heren gewapend met dikke telelenzen én met een zak voer stonden. Ook hier al?

Sneeuwvos
23 Sneeuwvos

Tot slot een foto van de inmiddels wel bekendste twee boompjes van de AWD. Ze staan vlak bij ingang Panneland hoog op een duintop in een onlangs uitgedund perceel met de intrigerende naam Mikwel. Zou iets te maken hebben met de jacht in vroeger tijden… Fotogeniek zijn ze wel, zeker onder deze omstandigheden.

Mikwelboompjes
24 Mikwelboompjes

Tot zover mijn tweedelige relaas van de wintertijd in de AWD.
De zomertijd is al een week of twee oud inmiddels en het voorjaar begint op toeren te komen. Ik heb echter nog meer winterse beelden op mijn harde schijf staan, maar of die een blog halen, is de vraag. Voor nu een ieder weer dank voor het lezen en vooral kijken. Tot een volgende keer.

Voor wie alle foto’s nogmaals in groter formaat wil bekijken, is hier tot slot de beeldencarrousel.