OktoberZwammen 2 – Leyduin e.a.

In dit zwammenblog wil ik laten zien wat ik in oktober zoal ben tegen gekomen op landgoed Leyduin (inclusief Woestduin en Vinkenduin). Ik ben er slechts één keer geweest, maar het paddoseizoen was op zijn hoogtepunt, dus de opbrengst was aanzienlijk. Na een toch strenge selectie hield ik uiteindelijk nog 28 foto’s over die ik graag wil laten zien. Ze zijn niet allemaal in Leyduin gemaakt, want ook maakte ik nog een kleine wandeling in het Bennebroekbos en de Overplaats (beide ter hoogte van Linneaushof).

< TIP: voor een grotere en beduidend betere weergave loont het de moeite een foto even aan te klikken! Wil je alle  foto’s uit dit blog in groot formaat bekijken, maak dan gebruik van de beeldencarrousel aan het eind van dit blogbericht>

Op weg naar Leyduin kom je ter hoogte van Huis Te Manpad langs een plaats waar vrijwel ieder jaar een aardige verzameling Vliegenzwammen bloeit. Het ene jaar levert dat mooiere composities op dan het andere, ook een beetje afhankelijk van het tijdstip dat je daar langs fietst (of loopt).

Vliegenzwam
01 Vliegenzwam

Vlak bij de vliegenzwammen zijn ook vaak Panteramanieten te vinden. Ook deze keer staan ze er, maar ook het volgende exemplaar tref ik er aan. De hoed is echter veel te licht van kleur. Ook de Parelamaniet passeert mijn gedachten, maar is het vrijwel zeker niet. Bladerend in mijn boeken en op internet neig ik eerst naar de uiterst giftige Groene Knolamaniet of zijn broertje de Gele Knolamaniet, maar voor hetzelfde geld is het misschien zelfs helemaal geen Amaniet…. Hoewel? Narcisamaniet kan ook nog…

Amaniet
02 Amaniet

En dan nu Leyduin. Ik ga deze keer vanaf de parkeerplaats linksaf richting Vinkenduin en begin aan de rand van de voormalige renbaan. Drie en een half uur later ben ik niet veel verder gekomen dan een paar honderd meter. Ik stort me eerst op een prachtige uit de kluiten gewassen paddestoel, volgens mij alweer een Amaniet. Een olijfgroene hoed met veel stippen (velumresten), maar geen waarneembare kraag en een raar kort dik steeltje… ik weet het weer eens niet.

Amaniet
03 Amaniet of toch wel?

Maar mooi is hij wel! Ook vanaf de andere kant, maar daar draagt de feestelijke achtergrond natuurlijk ook wel aan bij.

Amaniet
04 Amaniet

Eigenlijk is het voor een niet ingewijde bijna niet te doen om het amanietengeslacht verder in te delen. Ja… een rode met witte stippen, dat is nog wel met vrij grote zekerheid te doen. Voor wél ingewijden is het met enkel een foto eigenlijk ook niet te doen. Nog veel erger is het met het geslacht Mycena. Hier heb je er weer zo eentje…

Mycena
05 Mycena

De Amethiszwam is wat dat betreft een uitzondering, valt in dezelfde categorie als de Vliegenzwam: ‘vrijwel zeker te determineren aan de hand van een plaatje’. Ondanks dat deze paarse jongen vele verschillende verschijningsvormen kent, zoals ik in een eerder blog al heb laten zien.

Amethistzwam
06 Amethistzwam

Ik ben aangekomen op een plekje waar er veel bij elkaar staan en ga me daar eens lekker mee vermaken. Eerst met zijn tweetjes:

Amethistzwammen
07 Amethistzwammen

Ik doe er nog eentje bij. Jammer van die vlieg 😉

Amethistzwammen
08 Amethistzwammen

Nou oké, nog eentje dan, hoewel de vierde bijna niet te zien is:

Amethistzwammen
09 Amethistzwammen

Nu wordt het echt leuk. Er staat ook nog een andere zwammensoort in de buurt: Botercollybia of Witsteelfranjehoed zou allebei kunnen. Het doet er in dit geval weinig toe. Hij staat hier op de voorgrond en op de achtergrond figureert een Amethiszwam, opgesplitst met de trukendoos:

Trukendoos
10 Trukendoos

Terwijl ik op mijn knieën lig te spelen, valt mijn oog plots op een takje met een Wit Oorzwammetje. Die neem ik natuurlijk ook even mee:

Wit Oorzwammetje
11 Wit Oorzwammetje

Een paar meter verderop, aan de andere kant van het pad: een zwammensoort waarvan ik me niet druk maak over de naam. Hij doet het goed in dit schilderachtige plaatje.

Onbekende zwam
12 Onbekende zwam

Het schiet maar niet op: weer twintig meter verder ligt een stukje dood hout met een groepje Mycena’s erop. Een aardige compositie en ook de achtergrond vind ik wel geslaagd.

Mycena's
13 Mycena’s

Ik hou hem even in gedachten, misschien is dit later op de dag nog bruikbaar… In dit stukje van het bos zijn bokeh lichtbolletjes ruim voorhanden. Ik maak er dankbaar gebruik van in het volgende tafereeltje: een kleine zwam zoekt bescherming onder de hoed van een grote broer. De naam van deze zwammensoort moet ik helaas ook weer schuldig blijven.

Onbekende zwam
14 Onbekende beschermer

Ik loop maar weer eens een stukje verder over een pad dat tegenwoordig een officiële naam blijkt te hebben: de Vinkenbaan. Sinds enige tijd doet Landschap NH namelijk ontzettend zijn best om landgoed Leyduin te promoten en slaat daarin een beetje door. Een natuurgebied is geen attractiepark of festiviteitenterrein. Maar daardoor staan tegenwoordig overal naambordjes op Leyduin. Als ze dat nu ook eens bij paddestoelen deden…

Bij de volgende soort is dat voor mij niet nodig. Dit jaar voor het eerst ontdekt en ook in een eerder blog zijn ze al eens voorbij gekomen. Omdat het een soort is die je niet elke dag tegenkomt ga ik vandaag nog eens op zoek en vind deze groep Eikelbekertjes op een half vergane eikel.

Eikelbekertjes
15 Eikelbekertjes

Hetzelfde groepje, nu als focusstack van 10 opnamen. Een heel ander beeld. Voor beide is wat te zeggen.

Eikelbekertjes
16 Eikelbekertjes. Focusstack van 10 opnames

Ook bij de volgende soort hoeft geen naambordje geplaatst te worden: de Kopergroenbekerzwam. Ik had niet verwacht vandaag nog redelijk gave exemplaren tegen te komen.

Kopergroenbekerzwam
17 Kopergroenbekerzwam

Als de Vinkenbaan een bocht naar links maakt, kom ik op een gedeelte met veel grote beuken en een dik pak beukenbladeren op de grond. Daar ga ik op zoek naar het kleinere spul: Beukenbladmycena’s of  een Tengere Beukentaailing, met een lichte voorkeur voor de laatste. Door het voorzichtig verplaatsen van bladeren vind ik die inderdaad, op het steeltje van een beukenblad. Ideaal om – heel voorzichtig, want erg fragiel – op verschillende plekken neer te leggen in de hoop een mooie sfeervolle foto te kunnen maken. Poging 1:

Tengere Beukentaailing
18 Tengere Beukentaailing

Poging 2 – na wat gerommel met het omringende blad – is ook niet onaardig…

Tengere Beukentaailing
19 Tengere Beukentaailing

… maar – zoals zo vaak – de laatste poging, tussen de varens, vind ik toch de beste. Een foto waar ik wel mee in mijn sas ben.

Tengere Beukentaailing
20 Tengere Beukentaailing

Met dit kleine spul kun je naar hartelust experimenteren, maar ook met wat grotere soorten lukt het wel eens, zij het met een flinke dosis geluk. Bij deze kleine Mycena had ik dat. Niet zo mooi als het vorige plaatje, maar ik doe het er wel voor.

Mycena
21 Mycena

Deze Mycena deed me er aan denken dat ik nog ergens een stukje hout had neergelegd voor eventueel later vermaak. Dat moest ik nu maar eens gaan proberen. Ik vind hem gelukkig weer terug en plaats hem wat hoger achter een andere tak met daarop een soortgelijk rijtje Mycena’s. Samen met de bokeh bollen in de achtergrond het recept voor wat goochelwerk.

Gegoochel met Mycena's
22 Gegoochel met Mycena’s

Het is zoals altijd weer even zoeken en schuiven, maar ook vandaag lukt het weer om door te focussen op het achterste drietal de zwammetjes in de achtergrond (die dus eigenlijk op de voorgrond staan) op te splitsen. Het blijft een wonderlijk gebeuren, maar o zo leuk om te doen.

Gegoochel met Mycena's
23 Gegoochel met Mycena’s

Als laatste van dit middagje Leyduin een plaatje van weer een grote onbekende, maar daarom niet minder mooie zwam. Hij (of zij?) stond zo verleidelijk met zijn hoedje schuin omhoog dat ik het niet kon weerstaan er een foto van te maken.

Grote onbekende
24 Grote onbekende

Voor de rest van dit blog ga ik – zoals gezegd – even naar het Bennebroekbos voor een korte middagwandeling. Op paddestoelengebied is daar nooit zoveel te beleven, maar resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor het heden…. dus wie weet.

Dit valt in ieder geval niet tegen. Geen idee welke zwam, maar het plaatje is wel oké.

Geen ideezwam
25 Geen ideezwam

En laat ik hier nou ook een eenzame Vliegenzwam tegenkomen. Volgens passanten heeft hier een grote groep gestaan, maar ja, daar koop ik nu niets voor. Geen fotogenieke plek, maar het is en blijft een Vliegenzwam. De omgeving was een beetje druk en rommelig, maar door het toepassen van het zg. ‘Schindler’s List”-effect probeer ik er toch wat van te maken. Ik weet zelf niet zo goed wat ik er van moet vinden…

Vliegenzwam
26 Vliegenzwam

Verder ben ik hier snel uitgekeken en ga aan de overkant van de weg via het Linnaeusbos naar de Overplaats. Ook daar is het echter veel zoeken en weinig vinden, maar wat ik vind, ligt op een mooi plekje. Dat dan weer wel. Een heel kleine Mycena (denk ik) tussen het herfstgebladerte op de grond. Beetje rommelen en… hopla!

Kleintje Mycena (?)
27 Kleintje Mycena (?)

Of deze: Luctor et emergo… of zoiets.

Kleintje Mycena (?)
28 Kleintje Mycena (?)

Een mooi besluit van deze wandeling in een verloren uurtje. Het was de moeite weer waard. Ook een mooi besluit van dit blogje. Het paddestoelenseizoen loopt inmiddels op zijn einde, maar gelukkig heb ik nog genoeg foto’s op de plank liggen, dus wie van zwammen houdt: hou het in de gaten. Voor nu een ieder weer bedankt voor het lezen en kijken.

< Voor wie alle foto’s nogmaals in groot formaat wil zien is hier tot slot de beeldencarrousel: klik op een willekeurige cirkel om deze te starten en blader vervolgens met pijltjestoetsen of muisklikken door alle foto’s van dit blog.>