Gestruin in Leyduin: mei 2017

Als je op slechts 4 km afstand van twee ingangen van de Amsterdamse WaterleidingDuinen woont, ligt het voor de hand dat je daar vaak te vinden bent. Ik ga daar inderdaad regelmatig naartoe om te fotograferen, dan meestal gelijk een hele dag. Als ik om wat voor reden dan ook slechts één of enkele uurtjes met de camera er op uit wil of kan, dan blijf ik nog wat dichter bij huis en stap na 2 km al van de fiets en begin aan een rondje door de landgoederen Leyduin/Vinkenduin/Woestduin, voor het gemak doorgaans aangeduid met de naam Leyduin.

Vooral op macro-gebied is daar altijd wel iets te zien, maar ook gevogelte en zelfs af en toe een ree laten zich soms bewonderen. Geregeld kom ik dan ook met een aantal aardige plaatjes thuis. Vandaar dat ik besloten heb daar een regelmatig verschijnende blogserie ‘Gestruin in Leyduin’ van te maken met daarin de hoogtepunten per maand. Tenminste… dat is de bedoeling. We zullen zien of het ook echt van de grond komt. Vandaag verschijnt in ieder geval het eerste deel, waarin de maand mei de revue passeert.

< TIP: voor een grotere en betere weergave loont het de moeite een foto even aan te klikken! Wil je alle  foto’s uit dit blog in groot formaat bekijken, maak dan gebruik van de beeldencarrousel aan het eind van dit blogbericht>

De zomer loopt inmiddels op zijn laatste benen en ik ben alweer druk in de weer met paddestoelen, maar in dit blog is het nog volop lente! Ik begin met wat er in deze maand zoal in bloei staat. De Gewone Ereprijs bijvoorbeeld. Schijnt in onze streken vrij zeldzaam te zijn, maar ik zie ze toch geregeld bloeien, ook in Leyduin. Het is de laagblijvende variant, veelal voorkomend tussen het hoge gras.

Gewone Ereprijs
01 Gewone Ereprijs

Dat laatste kan lastig zijn, maar biedt ook voordelen. Je kan een beetje door het gras heen fotograferen, waardoor je – in meer of mindere mate – vage beelden krijgt. In onderstaande foto is het effect te zien, zij het slechts in lichte mate.

Gewone Ereprijs
02 Gewone Ereprijs
Gewone Ereprijs
03 Gewone Ereprijs

Een schilderachtig plaatje, vooral door de achtergrond:

Gewone Ereprijs
04 Gewone Ereprijs

Tot slot een wat extremer ‘vaagheid’-effect. Ik geef onmiddellijk toe: je moet er van houden, maar dat is met veel dingen zo.

Gewone Ereprijs
05 Gewone Ereprijs

In Leyduin kun je op verschillende plekken het Lelietje-van-dalen tegenkomen. Een lastig plantje om mooi te kieken. Ik heb er in ieder geval de grootste moeite mee, maar ik probeer het wel steeds. Twee plaatjes die ik nog net blogwaardig vind, volgen hieronder:

Lelietje-van-dalen
06 Lelietje-van-dalen
Lelietje-van-dalen
07 Lelietje-van-dalen

Eveneens in de categorie ‘moeilijk kiekbaar’ valt de akkerhoornbloem. Van alles geprobeerd, met slechts één toonbaar plaatjes als resultaat:

Akkerhoornbloem
08 Akkerhoornbloem

Boshyacinten staan ook in Leyduin. Niet te vergelijken met de blauwe bloemenzee van het Belgische Hallerbos, maar toch. Ik had een plekje gevonden waar wat witte exemplaren stonden, maar die waren inmiddels al bijna uitgebloeid. Vandaar ook maar één kiekje:

Witte boshyacint
09 Witte boshyacint

Genoeg witte bloemen. Tijd voor wat kleur, hoewel… een uitgebloeide paardenbloem heeft niet veel kleur, maar daarom niet minder fotogeniek

Paardebloem
10 Paardebloem

Twee stadia van uitgebloeidheid in één plaatje gevangen:

Paardebloem
11 Paardebloem

Gelukkig maken de weegbreezonnebloemen veel goed. Er staan er niet veel, maar de kleur spat er vanaf:

Weegbreezonnebloem
12 Weegbreezonnebloem

Hoewel deze grote weegbreezonnebloemen meer om een telelens vragen (heb ik eerder al eens gedaan), gebruik ik hier toch de macrolens:

Weegbreezonnebloem
13 Weegbreezonnebloem

In schril contrast tot deze grote bloemen staan de zeer minimalistische bloempjes van de cipreswolfsmelk:

Cipreswolfsmelk
14 Cipreswolfsmelk

Dit plantje – dat al vanaf april bloeit – moet het dan ook niet van zijn bloemen hebben, maar van zijn groengele naar rozerood verkleurende blaadjes.

Cipreswolfsmelk
15 Cipreswolfsmelk

Ik vind ze in ieder geval bijzonder fotogeniek. Bovendien geen onderwerp dat je vaak tegenkomt…

Cipreswolfsmelk
16 Cipreswolfsmelk

Tot zover de bloemen, nu de beestjes. Daarvoor eerst nog even terug naar de uitgebloeide paardenbloemen. Een wants had een pluisjesvrij plekje gevonden. Dusdanig gefotografeerd dat achteraf over de soort niet veel met zekerheid te zeggen valt. Gezien de typische witte streepjes op de voelsprieten zou het om een bessenschildwants kunnen gaan…

Wants
17 (Bessen?)Wants

De kriebelbeestjes zijn niet zo goed vertegenwoordigd in dit blog. Om onduidelijke redenen heb ik daar dit jaar wat minder belangstelling voor. Ik heb alleen nog een weekschildkever in de aanbieding, een zwartpoot soldaatje, volgens mij in nogal benarde positie:

Zwartpoot soldaatje
18 Zwartpoot soldaatje

Het oranjetipje is een vlinder die je hier in het westen niet vaak tegen zult komen, maar in Leyduin heb ik ze al vaker gezien, dit jaar zelfs – relatief – vrij veel. Ook eind mei vind ik in de avonduren nog een exemplaar. Pinksterbloemen zijn al uitgebloeid, daarom deze keer op een boterbloem. Weer eens wat anders.

Oranjetipje
19 Oranjetipje

Het is een mannetje. Op bovenstaand plaatje is dat nog net te zien aan het kleine oranje randje van de binnenkant van de vleugel.

Boterbloemen in de achtergrond staan precies op goede afstand om mooie gele bokeh bollen te geven. Soms zit het mee…

Oranjetipje
20 Oranjetipje

Hoewel hij hier zijn vermoedelijke overnachtingsplekje gevonden heeft, zit er nog wel iets beweging in en schuift hij langzaam wat op. Ik fotografeer hem van alle kanten.

Oranjetipje
21 Oranjetipje
Oranjetipje
22 Oranjetipje

Ik ga vaak naar Leyduin in de avonduren in de hoop een ree te spotten. Tegen de schemering willen er wel eens een paar uit het bos komen om zich in het bloemrijke weiland tegoed te gaan doen aan het malse gras. Vaak zie ik ze dan ver weg en is het door de invallende duisternis lastig fotograferen.

Op één avond had ik over geluk niet te klagen. Toen ik net arriveerde zag ik er eentje uit het bos het weiland in springen. De camera moest nog uit de tas komen en gebruiksklaar gemaakt worden, maar dat deed ik stiekem achter een boom. Dan voorzichtig van boom naar boom opschuiven in de richting van waar ik hem gezien had en dan maar hopen dat-ie er nog is. Vanaf de laatste boom het weiland inkijkend stonden we ineens oog-in-oog. Ik weet niet wie er het meeste schrok…

Reebok
23 Reebok

Een prachtige jonge reebok keek verschrikt achterom, op slechts enkele meters afstand nét achter de afrastering. En hij was niet alleen: zijn vriendinnetje was er ook bij!

Reegeit
24 Reegeit

Ze waren uiteraard wel geschrokken, maar niet bang. Voorzichtig liepen ze het weiland in om op veiligere afstand van hun avondmaal te gaan genieten.

Reebok, grazend
25 Reebok, grazend

Ondertussen wel steeds behoedzaam mijn kant op kijkend, want je weet maar nooit wat zo’n gast van plan is.

Reegeit
26 Reegeit

Het mooiste moment van deze avond was wel de reebok met een paardenpluis in zijn bek. Mooier kan je het niet hebben, toch?

Reebok met paardenpluis
27 Reebok met paardenpluis

Met dit hoogtepunt ben ik klaar met het eerste deel van Gestruin in Leyduin. Een blogje met van alles wat. Dank voor het lezen en kijken en wie weet tot een volgend blog.

Voor wie alle foto’s nogmaals in groot formaat wil zien is hier tot slot de beeldencarrousel: klik op een willekeurige cirkel om deze te starten en blader vervolgens met pijltjestoetsen of muisklikken door alle foto’s van dit blog.