Herfst in Heemstede

De Olympische Winterspelen draaien op volle toeren en zelfs de Hollandse winter heeft even zijn best gedaan er wat van te maken, maar hoe je het ook went of keert: het voorjaar is in aantocht. Daarom nog even snel wat herfstbeelden het wereldwijde web in slingeren via een tweetal blogjes. Vandaag een verslag van een dagje Groenendaalse Bos te Heemstede.

Het zal niemand verbazen dat op veel van deze beelden zwammen te zien zullen zijn. Hoewel 2017 een topjaar voor paddestoelen was, duurde het seizoen niet erg lang. Begin november was het al grotendeels gedaan en moest ik naarstig op zoek naar andere onderwerpen. In dit blog een mix van beide.

< Voor een grotere en betere weergave loont het de moeite een foto even aan te klikken! Wil je alle  foto’s uit dit blog in groot formaat bekijken, maak dan gebruik van de beeldencarrousel aan het eind van dit blogbericht >

Eerst twee zwamplaatjes, te beginnen met een groepje Bloedsteelmycena’s, hangend aan de kopse kant van een dode boomstam.

01 Bloedsteelmycena’s

Vergeleken met de hierna volgende slijmzwammensoort zijn dit ware reuzenzwammen. Beukenkorrelkopjes zijn namelijk van een heel andere orde: mini-paddestoeltjes ter grootte van een speldenknop. Het was een rommelig groepje waar niet veel mee te beginnen was. Dit ietwat geïsoleerd staande trio was nog wel aardig. Een focusstack van 15 opnamen.

02 Beukenkorrelkopjes

Op zoek naar paddo’s loop je de bijna continu naar beneden te kijken. Niet zo vreemd dus dat de andere onderwerpen daar ook te vinden waren. Een eikel op een blad, verankerd met schimmeldraden. Eveneens een focusstack, deze keer van 8 opnamen.

03 Verankerde eikel

De bodem bedekkende bladeren met hun fraaie herfstkleuren zijn een dankbaar onderwerp. Leg de camera maar ergens neer en zoek naar iets wat je mooi vindt.

04 Omkrullend herfstblad

Tussen al dat gebladerte vind je dan – als je goed zoekt – toch weer zwammetjes. Weliswaar geen slijmzwammen, maar desondanks petieterig klein. Als ik me niet vergis zijn dit Kleine Beukenbladmycena’s.

05 Kleine Beukenbladmycena’s

De volgende foto is iets minder laag-bij-de-gronds. Deze Kleverige Lindenbekertjes groeien namelijk niet op de bodem, maar op dood lindebomenhout. Ook deze soort is erg klein en groeit vaak in spleten en kieren of tussen het mos, waardoor ze moeilijk mooi vast te leggen zijn. Ik heb het al vaak geprobeerd, maar over de resultaten was ik tot nu toe niet echt tevreden. Deze foto van dit zeer zeldzame zwammetje vind ik wel aardig.

06 Kleverige Lindenbekertjes

De herfst schiet al aardig op en de winter staat voor de deur: de beste tijd van het jaar voor menige mossoort. Op onderstaande foto staan twee sporenkapsels van Gewoon Dikkopmos (als ik het goed heb). Op zich al geen onaardig plaatje, maar het fraaie motmugje maakt het helemaal af. Hij zit lang genoeg stil om een focusstack van 8 opnames te maken.

Sporenkapsels
07 Motmug op Sporenkapsels

Met het dalen der temperatuur zie je steeds minder insecten en andere kriebelbeestjes, maar de Springstaartjes kan je het hele jaar door tegenkomen. Haal maar wat vochtig dood materiaal (bladeren bv.) overhoop en je ziet dan soms allerlei klein spul (minder dan één tot enkele mm’s groot) alle kanten op springen. Als je mazzel hebt zie je waar ze landen en dan is het hopen dat ze niet meteen de beschutting van de bodembedekkers weer opzoeken. Beweeglijk en heel klein is een uitdagende combinatie. Hier heb ik er eentje te pakken.

08 Springstaartje

Dan weer een zwam en niet zo’n kleintje ook. Helaas in verregaande staat van verval, zodat er met geen mogelijkheid een naamkaartje aan gehangen kan worden. Deze keer vind ik dat niet erg, want hij staat op een mooi plekje. Het door het nog aanwezige bladerdek vallende zonlicht en een hekwerk van grof gaas zorgen samen voor een interessante achtergrond.

09 Zwam in verval

En deze kon ik echt niet laten lopen. Een groepje (Glimmer)inktzwammen waarvan één exemplaar op dusdanige wijze was aangevreten door een slak dat ik er direct een spook in zie. Wel toepasselijk in deze tijd van het jaar, met Halloween net achter de rug. Ik vond het wel een ‘geestig’ plaatje.

10 Geestig zwammetje

Ook in verval is het groepje Peervormige Draadwatjes waar ik me al eerder mee bezig heb gehouden en ook wat van heb laten zien in een eerder blog.  Toen waren ze ook al ‘op leeftijd’, maar stonden ze er florissanter bij. Nu zijn ze bijna aan het eind van hun ontwikkeling.

11 Laatste fase

Een verzameling oranje bolletjes tussen het mos. Geen fotogenieke slijmzwammensoort, maar de naam vergoedt veel: hoogstwaarschijnlijk gaat het hier namelijk om Fopdraadwatjes. Ze lijken inderdaad wel wat op jonge (Peervormige) Draadwatjes. Mocht het niet zo zijn, dan ben ik er mooi ingetuind!

12 Fopdraadwatjes

De ‘stok’ waar dit spinnetje op zit is de steel van een beukenblad (dacht ik me te herinneren). Het is dan ook een verdomd klein spinnetje. Aan het eind van de steel gekomen, besloot hij om te keren. Gevalletje ‘verkeerde afslag genomen’.

13 Doodlopende weg

Deze naaktslak is ook aan een hopeloze expeditie bezig. Hoe die op deze tak terecht gekomen is, weet ik niet, maar hij deed erg zijn best om er van af te komen. Ik  heb daar een tijdje vol bewondering op de knieën naar zitten kijken en – omdat licht en achtergrond mij wel bevielen – er ook een serie foto’s van gemaakt. Hier keek de slak een gapende afgrond in en besloot uiteindelijk onverichterzake om te keren. En dat duuuurt….. Krakend kwam de fotograaf na dit intermezzo dan ook weer overeind 😉

14 Dieptevrees

Om even later weer vrolijk tussen de herfstbladeren op de grond te rommelen. Niet vergeefs, want dat leverde nog een paar sfeerplaatjes van Beukenbladmycena’s op.

15 Beukenbladmycena

Dit rare bobbelige golfballetje lag er ook tussen. Op een eikenblad, dus dan kan het haast niet anders dan een Eikenstuitergal zijn, een woekering van het blad nadat een galwesp (de Eikenstuitergalwesp in dit geval) er zijn eitje op gelegd heeft. Ik had dit nog nooit gezien.

Eikenstuitergal
16 Eikenstuitergal

Het slotakkoord van dit blog wordt gevormd door een vijftal paddoplaatjes, toch weer. Allereerst nogmaals een Beukenbladmycena, weer een sfeerplaatje met een mooie achtergrond.

17 Beukenbladmycena

Vervolgens Plooivlieswaaiertjes op een takje. Makkelijk te verplaatsen om er zodoende een geschikte achtergrond bij te zoeken. Een focusstack van 9 opnamen.

18 Plooivlieswaaiertje

En dan toch nog een verrassende vondst: een viertal nog jonge Peervormige Draadwatjes. Het is en blijft moeilijk om ze te vinden: op het (blote) oog een paar kleine oranje puntjes op een stuk hout. Pas tijdens het fotograferen met de macrolens zie je op je schermpje waar je eigenlijk naar kijkt.

19 Peervormig Draadwatje

Dan zijn Paarse Knoopzwammen makkelijker te vinden, maar die vind ik meestal niet zo fotogeniek. Dit groepje van de zgn. perfecte vorm van deze zwam kon wel door de beugel:

20 Paarse Knoopzwam

Als afsluiter de Judasoor. Een doorschijnende oorschelp doet het dan altijd goed.

Judasoor
21 Judasoor

En hiermee ben ik aan het eind gekomen van mijn Heemsteeds herfstrondje. Bedankt voor het lezen en kijken en wie weet tot een volgend blog.

< Voor wie alle foto’s nogmaals in groot formaat wil zien is hier tot slot de beeldencarrousel: klik op een willekeurige cirkel om deze te starten en blader vervolgens met pijltjestoetsen of muisklikken door alle foto’s van dit blog >