Vogelhut Schaijk 3: Rovers

Eindelijk is het dan zover: een blogje geheel gevuld met roofvogels. Voor wie het gevolgd heeft: in deel 1 schreef ik al dat er na ongeveer drie kwartier wachten de eerste roofvogel zich aandiende, een Buizerd. Nadat hij in eerste instantie in een hoge boom op grote afstand plaatsnam en geen aanstalten leek te maken om dichterbij te komen, zat hij een kwartiertje later als uit het niets ineens op de grond, ruim binnen schootsbereik van onze camera’s.

Voor een kwalitatief betere weergave loont het de moeite de foto’s even aan te klikken!

Wie al eens eerder geprobeerd heeft roofvogels te fotograferen weet dat het ontzettend achterdochtige en alerte beesten zijn, die bovendien uitgerust zijn met een ontzettend scherp gehoor. Het is dan ook zaak om niet direct te beginnen met fotograferen, tenminste als je een spiegelreflexcamera hebt. Die heb ik niet (meer). Bij mij geen opklappende spiegel met bijbehorend geluid. Daarnaast heb ik de beschikking over een elektronische sluiter, met de bijbehorende afwezigheid van geluid. Ik kon dus direct los!

De Buizerd was nog bezig met het verkennen van de omgeving en deed dat niet vanuit een toppositie (takje!), maar ik had in ieder geval alvast een foto!

Buizerd
01 Buizerd

Toen hij de prooi in het vizier kreeg, verkaste hij naar de betreffende paal en begon te plukken. Nu kon ook René eindelijk beginnen te schieten…

De veren vlogen in het rond en hij ging aardig tekeer, zodanig dat hij af en toe uit balans raakte.

Buizerd
05 Buizerd

Hier had hij een flink stuk duif te pakken: dat zette tenminste zoden aan de dijk.

Buizerd
06 Buizerd

Even keek hij richting de hut. We hielden ons zo stil mogelijk, maar… zou hij dan toch iets gehoord hebben?

Buizerd
07 Buizerd

Hij ging nog even met de duif in de weer en vloog ineens weg met een stuk waarvan wij dachten: daar gáát de duif! Alles bij elkaar had het een minuut of vijf geduurd. Kort maar krachtig, maar ons doel van vandaag was al bereikt en het was pas negen uur…

Uur na uur verstreek hierna en wij vermaakten ons geduldig met de bosvogels. De algemenere soorten, maar ook de bijzondere zoals de regelmatig langs komende Appelvinken. Een overzicht heb ik al in het eerste deel laten zien.

We inspecteerden de duif en er bleek nog ruim meer dan de helft van over te zijn. Een tweede duif opofferen leek ons nog niet nodig. Helaas leek er ook geen belangstelling voor te zijn. Leek… want plotseling, als een donderslag bij heldere hemel, was er stiekem een heuse Havik op de paal geland. Volgens mij een vrouwtje.

Havik
08 Havik

Zij ging verder waar de Buizerd gebleven was, met het plukken van de duif.

Havik
09 Havik

Ze ging daarbij iets minder omzichtig te werk dan haar collega Buizerd.

Ze maakte er ook meer werk van en vermaakte ons ruim een kwartier. We hadden hier bijna zes uur voor moeten wachten en de hoop al min of meer opgegeven. Ons geduld werd echter ruimschoots beloond en onze bijnieren draaiden op volle toeren…

Havik
12 Havik

Deze vogels zijn zo groot in vergelijking met dat kleine bosvogelspul, dat er zelfs uitgezoomd moest worden als je ze geheel, in beeld wilde hebben. Een portretje maken kon natuurlijk ook. Op onderstaande foto’s is de Havik even geïrriteerd kijkend in de weer met een langs vliegende vleesvlieg. Ik zag dat uiteraard pas thuis op de PC, maar vind dit eigenlijk wel twee van de leukste foto’s van vandaag.

Ze begon moe te worden of had ontzettende dorst, want bijna voortdurend hing haar tong uit de snavel.

Havik
15 Havik
Havik
16 Havik

Even kwam ze van de paal af en landde bij de vijver. Het zou de kers op de taart geweest zijn als ze wat kwam drinken of – liever nog – een bad kwam nemen, maar dat was ons jammer genoeg niet gegund. Je kan ook niet alles hebben.

Havik
17 Havik

Dan maar weer terug op zijn paal, om nog even leuk te poseren voor ons. Dat waardeerden wij natuurlijk ook wel.

Havik
18 Havik

Een drieluik (klik voor vergroting…)

En tot slot ook nog een mooi portretje…

Havik
22 Havik

Zoals gezegd: na drie kwartier was ze kennelijk voldaan en ging op de wieken.
Terwijl wij nog zaten na te genieten en al aanstalten maakten om de terugtocht naar huis te aanvaarden, kregen we nog een onverwacht toegift. De Buizerd was terug! En weer schoten de stress-hormonen in ons lijf omhoog.

Buizerd
23 Buizerd

Maar dat was deze keer echter ietwat overbodig. Het was slechts van korte duur en veel actie bood hij niet. Bovendien begon het al een beetje te wennen… Het was echter een leuk toetje van deze zo langzamerhand toch wel bijzonder geslaagde dag.

Buizerd
26 Buizerd

Ook van de Buizerd nog een mooi portret en daarmee was de koek op. Het was mooi geweest. Inpakken, setting weer in de oude staat terugbrengen, veertjes wegvegen, afsluiten en wegwezen.

Buizerd
27 Buizerd

Hoewel het natuurlijk altijd weer nóg beter – spectaculairder – kan, zul je ons over deze vogelhuttendag niet horen klagen. Naast de Buizerd en de Havik leverde deze dag nog veel meer mooie foto’s op.
Ik heb al drie blogjes gevuld met Schaijkse schonen, maar ik heb nog genoeg materiaal voor een mooie toegift. Wanneer precies weet ik nog niet, maar jij komt vast nog wel een keer. Ook van vorig jaar – Tuinhut Arjan Troost – ligt er trouwens nog wat op de plank…
Voor zover een ieder weer hartelijk dank voor het lezen, kijken en eventueel – zeer gewaardeerde – reageren. Wie weet tot een volgend blog.

Voor wie alle foto’s in betere kwaliteit wil zien, is hier tot slot de beeldencarrousel.