Veluwse Vierdaagse

Om misverstanden te voorkomen: dit is geen blog over een vierdaagse wandeltocht! Hoewel wij niet vies zijn van een stukje wandelen, zal niemand die hier komt dat ook verwacht hebben. Nee, in dit blog een fotoverslag van een vierdaags vakantieverblijf in Beekbergen (en dát moet de trouwe volger bekend voorkomen).

We schrijven eind mei en de eerste grote coronagolf leek achter de rug. We blijven echter voorzichtig en proberen afstand te bewaren. Dat moet midden op de Veluwe geen al te grote problemen opleveren.

Voor een kwalitatief betere weergave loont het de moeite de foto’s even aan te klikken!

De eerste dag maakten we een flinke wandeling over de Loenermark, waar rond deze tijd van het jaar op bepaalde plekken (bosranden langs heidevelden) o.a Groentjes te spotten zouden moeten zijn. Helaas… deze keer niet.

’s Avonds ging ik alleen op stap. Een rondje Beekbergerwoud. Het is aan de late kant, maar je weet nooit of er nog een Oranjetipje rond fladdert of – beter nog – stil zit. Helaas… deze keer niet.
Een Sint Jacobsvlinder is echter ook niet lelijk. In de duinen zie je ze veel, maar meestal zitten ze op onmogelijk plekjes. Deze hing te rusten aan de onderkant van een blad. Hoewel het inmiddels bij achten was, deed de zon nog goed zijn best goedwillende fotografen te hinderen. Goed belichten was dan ook een ramp, maar ik heb geprobeerd er het beste van te maken. Je zou het bijna high-key kunnen noemen…

01 Sint Jacobsvlinder
01 Sint Jacobsvlinder

Pinksterbloemen bloeiden er nog volop, maar zonder een Oranjetipje boeiden ze me niet. Boterbloemen negeer ik ook meestal, maar vandaag eens een keertje niet. Ik geloof dat dit zelfs mijn eerste boterbloemfoto is.

02 Boterbloem
02 Boterbloem

Dagkoekoeksbloemen zie je overal in groten getale, de witbloeiende Nacht- en Avondkoekoeksbloem iets minder. Ik heb echter een hekel aan nep, maar de Echte Koekoeksbloem kan ik wel waarderen…

03 Echte Koekoeksbloem
03 Echte Koekoeksbloem

Op een bepaalde plek stonden wilgenbomen vol met spuugbeestjes (Wilgenschuimcicaden) die maakten dat je het idee had dat het onder de bomen regende. De druppels die op het lagere struikgewas vielen, vormden in combinatie met het zonlicht voor een fraaie achtergrond met bokeh bollen. Maar alléén als er in de voorgrond iets fotogenieks staat om op scherp te stellen. Ik heb van alles geprobeerd, maar alleen wat Paardebloemen (in verschillende stadia) waren enigszins bruikbaar. Jammer, daar had meer in gezeten…

04 Paardebloem
04 Paardebloem

Rood kleurende Veldzuring met gunstig opvallend zonlicht en dat tegen een donkere achtergrond vraagt om low-key. In de nabewerking nog wat spelen met licht, donker en contrast gaf dit resultaat.

05 Veldzuring
05 Veldzuring

De laatste foto van deze avondwandeling. Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat dit een Hortensia soort is.

06 Hortensia
06 Hortensia

Omdat de beestjes het een beetje lieten afweten, lijkt het beetje een flora-blog te worden, maar het komt goed…

Bij het vakantieverblijf maak ik meestal een vogelfotografie hoekje, maar voor een paar dagen vond ik dat niet de moeite. Bovendien zijn alle vogels veel te druk met het opvoeden van jongen. Het werd dus ook hier ‘behelpen’ met de aanwezige flora. Hoewel het beste er hier en daar wel al af was, waren de Lelietjes-van-Dalen (of is het Lelietje-van-Dalens?) toch een dankbaar onderwerp.

Lelietjes-van-Dalen bleken zelfs een mooi onderwerp voor – nogmaals – een low-key experiment.

09 Lelietje van Dalen
09 Lelietje van Dalen

En maar weer terug naar ‘gewoon’…

Een varen was nog duidelijk in de ontrol-fase. Ik maak er dankbaar gebruik van…

12 OntrolVaren
12 OntrolVaren

Her en der tussendoor kroop hier en daar wat Kruipend Zenegroen.

Tot slot twee close-up foto’s van een uitbundig bloeiende Rhododendron.

Vanaf hier begint de beestenboel, zij het dat het beperkt blijft tot gevogelte. Eerst maar een slechte bewijsfoto van een vogel in de vlucht. Gemaakt tijdens een andere avondwandeling, onder aboninamele lichtomstandigheden. Hierdoor moest er in de nabewerking weer van alles uit de kast gehaald worden, maar het is in ieder geval te zien dat het een Boomvalk is. Het is mijn eerste…

17 Boomvalk
17 Boomvalk

Mijn laatste uitstapje ging – niet geheel toevallig – naar de Hoog Buurlose Heide. Hier zou namelijk de fraaie, rode Lentevuurspin te vinden moeten zijn. Maar die zijn klein en de heide is groot, dus – hoe verrassend – vandaag helaas even niet. Een adder zou eventueel ook leuk geweest zijn…

Een Veldleeuwerik in de vlucht is andere koek en voor mij nog even te hoog gegrepen, maar gewoon op de grond is ook al mooi. Zelfs dat was me tot vandaag nog niet gelukt. De afstand was groot en het plekje kon beter, maar toch: de eerste is binnen.

18 Veldleeuwerik
18 Veldleeuwerik

Een Pimpelmees was zo druk met de zorg voor zijn kindjes dat-ie geen tijd had om even op een beter plekje te gaan zitten. Dan maar weer iets high-key-achtigs geprobeerd. Hij heeft – als ik het goed zie – een flinke spin te pakken. Ik geloof (en hoop) niet dat het een Lentevuurspin is…

19 Pimpel met buit
19 Pimpel met buit

Gelukkig was er vandaag toch nog een vogeltje wél bereid een beetje mee te werken: een vrouwtje Roodborsttapuit.

Na afloop van mijn wandeling zocht ik ietwat teleurgesteld mijn auto weer op, maar sprong zowat een gat in de lucht toen ik vlak bij de parkeerplaats bijna struikelde over een Meikever. Hij lag te spartelen op zijn rug op het pad en ik besloot hem m.b.v. een stukje hout overeind te helpen en in de berm neer te leggen. Als dank daarvoor moest-ie natuurlijk wel even poseren en dat deed-ie graag.
Ik schoot een focus-reeksje (n=12) en wil met de volgende foto laten zien dat dit niet altijd goed gaat als het onderwerp niet stil zit. Ik vond het toch een grappig resultaat.

22 Meikever
22 Meikever

Er bleek niet één exemplaar te zijn, maar het pad was – sterk overdreven – bezaaid met Meikevers, de één in duidelijk betere conditie dan de ander. Het was zo’n dag dat ze massaal uit de bomen vallen, misschien veroorzaakt door de stevige wind die vandaag waaide?
Sommige waren niet vooruit te branden en leken reddeloos verloren, andere probeerden op eigen pootjes een goed heenkomen te zoeken.

Meikevers zijn – met ca. 3 cm aan lengte – flinke jongens en opvallend zijn hun oranje antennes waarmee ze voedsel en – niet onbelangrijk – leden van het andere geslacht zoeken. In rust zijn de uiteinden samengevouwen, maar zodra ze in beweging komen, blijken deze te bestaan uit 6 lamellen bij de dames en 7 lamellen bij de heren. Verschil moet er zijn, nietwaar?

25 Meikever
25 Meikever

In het veld is dat met het blote oog amper waarneembaar, maar op sommige foto’s zijn ze eenvoudig te tellen. Onderstaande figuur is dus duidelijk een soort man.

26 Fortuyn Meikever
26 Fortuyn ‘At Your Service’ Meikever

En de laatste. Deze probeerde met alles wat-ie nog in zich had op/over een tak te klimmen, maar dat lukte voor geen meter. Misschien maar goed ook, want voor een laatste foto is dit wel een leuke pose: doei en bedankt voor de medewerking!

27 Uitzwaai Meikever
27 Uitzwaai Meikever

Een ieder weer dank voor het lezen en kijken. Tot een volgende keer.

Voor wie alle foto’s in betere kwaliteit wil zien is hier
DE BEELDENCAROUSSEL

Voor wie de foto’s in betere kwaliteit én in een sfeervolle omgeving wil zien, is hier:
DE LICHTBAK