Tuinvogeltelling Nov2017

Voorgaande jaren heb ik wel eens mee gedaan met de tuinvogeltelling, maar ik ben afgehaakt. Ten eerste word je daarna steeds lastig gevallen door de vogelbescherming om maar donaties te doen of lid te worden, maar als je ziet wat hier elke winter aan voer voor onze gevederde vriendjes wordt gekocht, vind ik het wel goed zo. Daarnaast vind ik het eigenlijk maar een rare meetmethode: als je pech hebt, zie je in dat half uurtje geen vogel in je tuin, terwijl het de rest van de dag af en aan vliegt. Nou begrijp ik wel dat ze dan bij de buren in de tuin zitten en daar geteld worden, maar ik wil gewoon weten wat er bij mij allemaal over de vloer komt.

Ik volg dus voortaan mijn eigen methode: als er – op verschillende tijdstippen van de dag over wisselende dagen per week – op vogelgebied actie in de tuin plaats vindt, neem ik met mijn camera in de aanslag plaats achter de schuifpui en kijk wat er zoal langs komt. Als dat dan ook nog wat aardige plaatjes oplevert is dat mooi meegenomen.

Begin november ben ik begonnen met het inrichten van de voedertafel, op ca. 3 meter van het raam. Na het weekje Epe had ik de smaak te pakken gekregen. Als oplettende lezers van mijn blog dan ook menen sommige stukken hout te herkennen: dat kan kloppen. Ik had namelijk wat mooie, met mos begroeide stukken boomstam meegenomen (de ‘lelijke tak’ is daar achtergebleven…). Voeren deed ik met een grote zak gemengd voer voor tuinvogels, aangevuld met pinda’s (gepeld en ongepeld), zonnepitten, (vogel)pindakaas, (gedroogde) meelwormen en – uiteraard – mezenbollen.

< Voor een grotere en betere weergave loont het de moeite een foto even aan te klikken! Wil je alle foto’s uit dit blog in groot formaat bekijken, maak dan gebruik van de beeldencarrousel aan het eind van dit blogbericht >

In dit blog laat ik foto’s zien van wat er zoal in november langs kwam. Ik begin met de kleinste soort: de Pimpelmees. Soms kwam er eentje alleen, maar meestal waren ze met meerdere. Echter nooit meer dan een stuk of vier.

01 Pimpelmees

Ik zag voorgaande jaren ook wel eens een Winterkoninkje, maar helaas dit jaar niet. Omdat Pinpeltjes zo leuk zijn nog een tweede prent:

02 Pimpelmees

Mijn tuin is niet zo groot en het is dan ook een hele toer om geen storende achtergrond te krijgen. In november begint de beukenhaag mooi op kleur te komen en die staat op voldoende afstand voor een mooie bokeh, zoals op de eerste twee foto’s goed te zien is.

Op de volgende foto is plaats voor het iets grotere broertje van de Pimpelmees, de Koolmees. Ook deze waren vaak met meerdere doch maximaal vier.

03 Koolmees

Niet alleen is mijn tuin niet zo groot, hij ligt ook nog eens ongunstig, op het zuidoosten. Dat wil dus zeggen dat je hinderlijk tegenlicht en reflecties in het glas van de schuifpui kunt hebben als de zon schijnt. Gelukkig scheen de zon de hele winter niet vaak, bovendien staat die ’s winters zo laag dat-ie meestal niet boven het dak van de achterburen uitkomt. Ik moest mijn momenten dus wel een beetje kiezen.

Het Roodborstje was er elke dag wel een paar keer, maar steeds alleen. Blijft toch één van mijn favoriete vogeltjes. Op onderstaande foto kleurt-ie mooi bij de beukenhaag.

04 Roodborst

De voedertafel staat op korte afstand naast een klimophaag en vlak voor een Japanse Esdoorn. Niet alleen ter bescherming van de vogels, maar er is gewoon niet meer ruimte (een flink deel van de tuin wordt nl. in beslag genomen door een vijver…). De kale esdoorn kan voor lelijke takken in beeld zorgen; als er echter nog wat laatste blaadjes aan zitten, geeft dit juist weer wat extra’s

05 Roodborst

De zon heeft – zoals gezegd – niet veel geschenen in de afgelopen winter. Op veel dagen was het zelfs ronduit somber en regenachtig, zoals bijv. tijdens het maken van onderstaande foto van een Turkse Tortel. Je kan de regen zien vallen.

06 Turkse Tortel

Er moest dan ook vaak met hoge Iso-waarden worden gewerkt (1600-3200), zelfs met de van dochterlief geleende Olympus 40-150mmF2.8 lens. Zo ook hier. Deze foto is een week eerder gemaakt dan de vorige en de volgende, gezien de kleur en hoeveelheid blad van de Japanse Esdoorn. De Tortels kwamen overigens meestal met zijn tweetjes.

De mussen waren dit jaar het best vertegenwoordigd. Ik schat een stuk of 10 Huismussen (waarvan geen foto in dit blog) die aanvankelijk steeds in gezelschap waren van een groepje Ringmussen. Dat is voor mijn achtertuin een primeurtje. Het is sowieso een vogeltje dat ik niet vaak zie, maar dat ik stiekem een stuk mooier vind dan de Huismus, hoewel het ook gewoon een bruin vogeltje is.

07 Ringmus
08 Ringmus

Dan hebben we de kleine vogels wel gehad. De Heggemus, die andere jaren altijd van de partij is, heeft zich pas later in de winter laten zien en de Vink was er wel, maar scharrelde voornamelijk op de grond, zoals vinken dat altijd doen. Leverde deze maand geen toonbare plaatjes op.

Een maatje groter dan. Speciale aandacht had ik dit jaar voor de Merel. Er zou de afgelopen zomer een virus aardig huisgehouden hebben onder deze altijd vrolijk zingende vogelsoort. Ik moet zeggen dat ik ze een tijdje nauwelijks gezien heb, maar nu zijn ze weer helemaal terug en aan territoriumdrang hebben ze niets ingeboet. Ik vermoed dat het niet zo’n dodelijk virus geweest is als iedereen dacht…

09 Merel (v)

Mevrouw Merel is een opgewonden standje, zoals aan haar houding te zien is. Helaas had ze steeds de neiging om naast de voederplek te gaan staan. Volgende keer moet ik deze plek dus ook betrekken bij het geheel (of er gewoon geen foto’s van maken). Op de volgende foto was het licht duidelijk beter en lijkt het wel een andere vogel. Zeker weten doe ik dat niet…

10 Merel (v)

Mijnheer Merel wipte ook af en toe langs, vooral ook om de concurrentie weg te jagen. Benieuwd of ze dit jaar weer een nestje gaan bouwen in de klimophaag…

11 Merel (m)

Een heel stuk groter – en duidelijk agressiever – zijn de Kauwen. Een paar keer per dag streek er een familie bestaand uit vijf exemplaren neer rond en op de voedertafel, die dan ook binnen de kortste keren weer bijgevuld diende te worden. Ze lusten ook werkelijk alles, maar vooral de grotere zaken als pinda’s. Ook de mezenbollen waren niet veilig voor ze. Het zijn ontzettend slimme vogels en weten altijd wel een manier te vinden om de groene netjes binnen korte tijd leeg te krijgen. Voor mij weer steeds een uitdaging om een tegenzet te verzinnen…

12 Kauw

Na steeds maar weer vogels op een boomstammetje, stronk of tak te fotograferen, wil je ook wel eens wat anders. Ik was dan ook van plan deze winter te proberen wat vliegende vogels vast te leggen. Dat is niet bepaald een eenvoudige opgave, zeker niet als de lichtomstandigheden beroerd zijn. Oefenen op de grotere jongens – die ook wat trager vliegen – is dan een begin. Deze Kauw werkte even leuk mee, maar echt vliegen is het natuurlijk nog niet.

13 Kauw

Niet alleen Kauwen zijn ware plunderaars, ook de Eksters kunnen er wat van. Ook zij waren vaak met 3 of 4 tegelijk ter plaatse om de boel onveilig te maken. Mooie foto’s heeft dat echter niet opgeleverd. Hoewel beide vogels niet echt gezellig zijn, kan het nog veel beroerder. Meeuwen in de tuin lijkt me namelijk helemaal een ramp. De achterburen gooien regelmatig wat brood op hun platte schuurdak en daar komen ze wel op af. Gelukkig dwaalde er geen enkele keer eentje af naar onze tuin.

Een Grote Bonte Specht kwam voorgaande jaren een enkele keertje even kort aanwippen, maar deze winter was hij regelmatig te gast. Vermoedelijk is dit hetzelfde exemplaar dat de hazelnotenboom van twee huizen verderop had ontdekt. In de voorafgaande maanden kon je hem daar geregeld horen roepen en tikken. Kennelijk beschouwde hij onze tuin aanvankelijk ook als werkterrein. Na de jaarwisseling heb ik hem niet meer gezien helaas. Het blijft toch best bijzonder deze soort in je achtertuin op bezoek te krijgen.

14 Grote Bonte Specht (m)

Ik heb geprobeerd hem te verleiden om terug te blijven komen door geregeld een zak pinda’s op te hangen en her en der goed met pindakaas te smeren. Het mocht uiteindelijk niet baten.

15 Grote Bonte Specht

Hoewel het toch ook een vrij grote vogelsoort is, is de Grote Bonte Specht best schichtig en schuw. Bij het minste of geringste zijn ze verdwenen. Ze laten zich ook makkelijk verjagen door ander gevogelte, behalve door Turkse Tortels. Maar dat zijn dan ook zulke goedzakken, daar kan elke vogel het goed mee vinden.

16 Grote Bonte Specht en Turkse Tortel

Tor slot een gast die we nog niet eerder in de tuin hadden gehad: de Halsbandparkiet. Je hoorde ze in de buurt wel af en toe schreeuwen en krijsen, dus het moest wel een keer gebeuren. Begin november was het zover: ineens waren ze daar met zijn drieën. Na zich even kort uitgeleefd te hebben op o.a. de mezenbollen vertrokken ze weer en dat leverde mij een fraai vliegbeeld op. Daar ben ik uiteraard blij meer, maar nog blijer werd ik toen ze niet meer terug bleken te keren. Wel zo rustig.

17 Halsbandparkiet

Tot zover mijn vogeltelling van de maand november 2017. Nog even resumerend:

  • Pimpelmees 4
  • Koolmees 4
  • Huismus 10
  • Ringmus 5
  • Roodborst 1
  • Vink 2
  • Merel 2
  • Kauw 5
  • Ekster 4
  • Turkse Tortel 2
  • Grote Bonte Specht 1
  • Halsbandparkiet 3

Slechts 13 verschillende soorten, maar daartussen toch wel een aantal leuke gasten zoals de Ringmus en de Grote Bonte Specht. De maanden december en januari telde ik vrolijk verder volgens dezelfde methode. Of er veel verloop in deze soorten optreedt is in een later blog te zien. Daarin tevens fraaie beelden van vogels in de sneeuw én de eerste vliegbeelden van wat kleiner spul. Voor nu weer dank voor het lezen en kijken. Tot een volgend blog.

< Voor wie alle foto’s nogmaals in groot formaat wil zien is hier tot slot de beeldencarrousel: klik op een willekeurige cirkel om deze te starten en blader vervolgens met pijltjestoetsen of muisklikken door alle foto’s van dit blog >

13 reacties op ‘Tuinvogeltelling Nov2017

  1. Hai Dick,

    Verstandig om dat rare takje achter te laten en alleen de mooie stukjes mee te nemen. Wat ook mooie beelden oplevert, zijn dunnere takjes. Zie maar eens hier: https://dewerelddoormijnlenzen.blogspot.nl/2016/06/de-gekraagde-roodstaart-en-de-zwarte.html In dat blog kun je mooi het verschil zien tussen dikke takken en dunne. Je opstelling gaat nog vast prachtige beelden opleveren en het hoeven geen zeldzame soorten te zijn, zoals je met je laatste foto laat zien. Prachtig vliegbeeld. Ik ben zeer benieuwd naar de resultaten wanneer die beukenhaag op kleur is. Daar kun je nog een hoop plezier aan beleven straks. Dan kun je ook lekker die schuifpui openzetten, waardoor je makkelijker goede beelden kunt maken. Erg leuk dat je een ringmus in je tuin krijgt. Dat is toch wel een bijzondere soort. Vooral die eerste foto met die achtergrond erbij is erg fraai.

    Groet,
    René

    Liked by 1 persoon

  2. Niet alleen erg leuk om naar te kijken, maar ook om te lezen. Fijn als moeite doen zo wordt beloond en toch best veel soorten, vergeleken wat er bij mij in de tuin komt.
    Het zijn hele mooie beelden geworden. Mijn favorieten:
    de turkse tortel nr. 06, de merels, nr. 13, de kauw en nr. 17, de parkiet, al doet de rest daar nauwelijks voor onder.

    Liked by 1 persoon

  3. Hoi Dick,
    Je laat hier een een aantal soorten zien die van tijd ook in onze tuin opduiken. Alleen voor de grote bonte specht moet ik aan de andere kant van het huis kijken, waar hij af en toe in de bomen aan de overzijde van de straat opduikt (net als een groene specht). Kauwtjes heb jij niet zoveel als wij. Als er gevoerd wordt kan er een zwarte zwerm neerdalen, afgewisseld met eksters en sinds kort ook een aantal kokmeeuwen. er huist een zwerm van zeker 100 vogels in de buurt, die gelukkig niet allemaal op bezoek komen. Halsbandparkieten kwamen korte tijd ook in onze tuin, maar ze laten het nu weer afweten. Al met al veel overeenkomst.
    Ik ben het volledig eens met jouw ideeën over de vogeltelling; er kunnen enorme verschillen in bezoekers zijn.
    Groet, Kees

    Liked by 1 persoon

  4. Dat van die vogeltelling (ook vlindertelling) ervaar ik net zo, uitgerekend als je moet tellen zie je niets terwijl het anders wemelt in je tuin, ik ben er ook mee gestopt.
    Je hebt mooie foto’s gemaakt waarbij ik de nrs. 13 en 17 het mooist vind. Behalve de Halsbandparkiet en de Ringmus zijn het allemaal vogels die ik ook regelmatig in de tuin zie maar jij hebt ze mooier op de foto staan 😉

    Liked by 1 persoon

  5. Met de verschuiving van de jaargetijden in het weer van tegenwoordig is het weekend dat de telling is inderdaad op het verkeerde moment, dat blijkt elk jaar weer duidelijker het geval. Lastig gevallen worden door vogelbescherming ervaar ik niet … je kunt toch het vakje uitvinken om allerlei berichten te krijgen.
    Een heel mooie serie laat je hier zien trouwens, ziet niet direct uit als tuinfoto’s meer als gemaakt vanuit een fotohut. Vind die kauw die opvliegt erg mooi. En foto 10 van de vrouwelijke merel .. Heel karakteristiek.

    Liked by 1 persoon

  6. Oh ja, en roodborstjes zijn in een kleine tuin altijd alleen, anders wordt het vechten op leven en dood. Tenzij de paartijd aanbreekt … Dan kun je een koppeltje zien, maar owee als er twee mannetjes elkaar vinden 🙂 Zou wel een leuke fotoserie opleveren.

    Liked by 1 persoon

  7. Wat een leuk idee om zo’n vogeltelling iedere maand te doen. En je hebt echt leuke soorten in je tuin. Vooral ringmus en bonte specht vind ik leuk, ik ben zelf al blij als er 1 koolmees of roodborst mijn balkon weet te vinden. Kauwtjes hebben wij hier heel veel, die zitten ook te vaak op het balkon waardoor de kleine vogels wegblijven. In onze wijk veel halsband parkieten, maar die zijn nog niet op ons balkon geweest, wel in de boom voor ons appartement. Ben wel benieuwd naar jouw resultaten van december, januari en februari
    groetjes Ghita

    Liked by 1 persoon

  8. Leuk idee Dick om zo een vogeltelling te houden. En je ziet dat het aantal soorten in korte tijd behoorlijk kan oplopen. De ringmus is bijzonder, toen wij 20 jaar geleden in ons huis kwamen wonen had ik ze dagelijks in de tuin, een flinke groep zelfs, maar de laatste 10 jaar heb ik er geen meer gezien. Het gaat blijkbaar niet zo best met de soort. Halsbandparkiet heb ik hier nog nooit gezien, maar dat kennelijk iets voor het westen, gelukkig, ik heb het ook niet zo op die schreeuwers, faunavervalsing bovendien net als die luidruchtige en agressieve nijlganzen.

    Groet,
    Ad

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s