Macro zonder macro: PRVS LVL?

Het is eind april en dan doet ineens je macrolens het niet meer: het diafragma wil niet meer open en dan zie je weinig. Lekker, net nu het voorjaar op volle toeren begint te draaien. Nou kan ik me gelukkig met de telezoom en vogeltjes ook wel vermaken, maar toch… je mist het macrowerk al snel. Gelukkig ben ik niet vies van wat experimenteren (ik heb er zelfs jarenlang een redelijke boterham mee verdient), dus pak ik mijn standaardlens (14-150mm F4-5.6) en de Raynox DCR150 voorzetlens en ga ik op stap.

Ik verklaar Leyduin tot oefengebied: lekker dicht bij huis en er is altijd wel wat te zien op macrogebied. De onderwerpen op zich doen er nu niet zo toe. Het gaat er meer om of ik met deze apparatuur macrofoto’s kan maken die enigszins in de buurt komen van mijn ‘echte’ macrolens-foto’s.

< TIP: voor een grotere en betere weergave loont het de moeite een foto even aan te klikken! Wil je alle  foto’s uit dit blog in groot formaat bekijken, maak dan gebruik van de beeldencarrousel aan het eind van dit blogbericht>

Mijn eerste slachtoffers zijn wat madeliefjes. Eerst maar eens zonder voorzetlens, maximaal ingezoomd (150mm):

Madelief 150mm-f/5.6
01. Madelief 150mm-f/5.6

De foto lijkt niet super scherp, misschien als gevolg van het uit de hand fotograferen (hoewel de sluitertijd hier 1/2000s was). Wat vegetatie voor de lens zou ook een mogelijkheid zijn, misschien heb ik dat zelfs bewust gedaan om een wat zachtere foto te krijgen. Ik kan me dat niet meer herinneren…

Mét voorzetlens moet je duidelijk dichter naar je onderwerp toe en daarbij minder inzoomen. Hier slechts 70mm en nu wél duidelijk door de vegetatie heen gefotografeerd.

Madeliefjes 70mm+Raynox - f/5.5
02. Madeliefjes 70mm+Raynox – f/5.5

Het nadeel van het gebruik van de voorzetlens is dat je deze, bij kortere brandpuntsafstanden dan 70mm, in beeld krijgt als een donkere vignettering. Niet een beetje, maar heel erg. Alsof je door een patrijspoort kijkt. Sommige mensen vinden dat mooi, maar ik wil het hier niet zien. Gelukkig is het met een lenscorrectie-tool in mijn fotobewerkingsprogramma grotendeels weg te werken. Rest nog wat bijsnijden, maar je verliest dan altijd.

Twee paardebloemen in de knop. Mét Raynox, brandpunt 60mm:

Paardebloem 60mm-f/5.5, met Raynox
03. Paardebloem 60mm-f/5.5, met Raynox

Nog wel iets van vignettering zichtbaar, maar verder een mooi plaatje. Ik krijg echter wel een beetje het gevoel alsof ik opnieuw moet beginnen. Bloemetje scherp en in de herhaling een bloemetje onscherp in de achtergrond. Terwijl iedere serieuze natuurfotograaf volgens Pixperience een stapje verder moet (next level, NXT LVL), doe ik een stapje terug (previous level, PRVS LVL).

Ik stoei vrolijk verder met van alles wat maar voor de lens komt en macrofotowaardig lijkt. Een vliegje op een grashalm bijv., zonder Raynox en brandpunt op 150mm:

Vliegje
04. Vliegje 150mm-f/5.6

Het beestje had wat scherper gemogen, maar compositie en achtergrond vind ik hier wel oké.

Een eenzaam paardebloemenpluisje, zonder Raynox, brandpunt 135mm.

Paardebloemenpluisje
05. Paardebloemenpluisje

Tot nu toe vind ik het niet tegenvallen. Rustige plaatjes maken lukt best. Je moet echter wel meer zoeken naar geschikte onderwerpen in relatie tot hun omgeving, met name de achtergrond. Op de volgende foto (met Raynox op 70mm) van een sporenaar van Heermoes (paardenstaart) vind ik die eigenlijk al te druk.

Heermoes
06. Heermoes Raynox-70mm-f/5.6

Een veldje met Akkerhoornbloem trekt mij aandacht: veel witte bloemetjes tussen het gras. Het was weer veel proberen en goed zoeken om dit plaatje te krijgen (100mm, vermoedelijk met voorzetlens…):

Akkerhoornbloemen
07. Akkerhoornbloemen

Diafragmawaarde vermeld ik verder niet meer: die stond altijd op de laagst mogelijk stand van f/5.5-5.6. Volgende slachtoffer is waarschijnlijk bosveldkers, weer met de Raynox, op 60mm. Geen beroerd plaatje met een mooie onscherpte in de achtergrond. Nog wel iets van de vignettering zichtbaar, maar dat vind ik hier zelfs wel wat toevoegen.

(Bos)veldkers
08. (Bos)veldkers, Raynox-60mm

Een aangename verrassing wordt – niet geheel onverwacht – verzorgd door een oranjetipje. Die heb ik dit jaar al verschillende keren hier zien rondfladderen. Vandaag is het geen ideaal vliegweer en dit vrouwtje zit dan ook lekker stil op look-zonder-look, naast de pinksterbloem ook een belangrijke waardplant voor deze vlindersoort. Ik maak er dankbaar gebruik van en fotografeer haar van alle kanten. Eerst mét voorzetlens, want dichtbij komen is vandaag geen enkel probleem.

Oranjetipje
09. Oranjetipje – 60mm
Oranjetipje
10. Oranjetipje – 70mm

Van de andere kant:

Oranjetipje
11. Oranjetipje – 70mm

Van links of van rechts, het wordt allemaal een  beetje van hetzelfde. Gewoon keurige, registerende plaatjes. Ik probeer wel het beestje wat meer ruimte te geven en iets van de omgeving mee te nemen, maar de achtergrond werkt niet mee. Beter dan dit wordt het niet:

Oranjetipje
12. Oranjetipje – 45mm

Dan ook nog even zonder voorzetlens, gewoon om dat hier ook even te proberen. Nu – voor de variatie – eens een frontaaltje:

Oranjetipje
13. Oranjetipje, frontaal – 150mm

Het oranjetipje krijgt concurrentie van een voorbijganger en verdwijnt naar de achtergrond:

Voorbijganger
14. Voorbijganger – 150mm

Voor vandaag is het wel even genoeg. Tot nu toe vind ik de resultaten boven verwachting: af en toe is het toch net echt macrowerk!

Een week later begint het weer te kriebelen en wil ik dit nog wel eens proberen. Weer naar Leyduin, op zoek naar nieuwe slachtoffers. Ik ga op een avond dat het vrij helder is en ik misschien mooi avondlicht kan meepikken. En het zit mee, want rond de klok van half negen begint de lucht lichtelijk oranje te kleuren. Nu zoeken naar bokeh bubbles en die vind ik op een plekje waar ook witte boshyacinten bloeien. Ik besluit de Raynox in de tas te laten en het eerst zo maar eens te proberen. Het duurt even, maar er staan gelukkig genoeg hyacinten om een aardige compositie te vinden.

Witte boshyacinten
15. Witte boshyacinten

De grootste kans op succes heb je bij de langere brandpuntsafstanden. Bovenstaande foto is geschoten bij 150mm en de volgende bij 135mm, op een systeemcamera. Omgerekend naar de oude 35mm film zou dat dus tweemaal zo lang zijn.

Witte boshyacinten
16. Witte boshyacinten

Kijk, dat is pas NXT LVL: witte boshyacinten in Leyduin. Niks blauwe boshyacinten in het Hallerbos: dat doet iedereen al. Met dit laatste plaatje ben ik bijzonder in mijn sas. Zelfs de trukendoos werkt hier een beetje! Ik vraag me zelfs af of me dit met een macrolens ook gelukt zou zijn.

Nu nog even naar de daslook. Bloeit ook in Leyduin, maar je moet het wel weten te vinden!

Daslook
17. Daslook
Daslook
18. Daslook

Beide foto’s weer met 150mm en zonder voorzetlens gemaakt. Tot slot loop ik nog even de weitjes met pinksterbloemen af, want je weet maar nooit of er toevallig een oranjetipje hangt. Dat is niet het geval en voordat het mooie licht weg is, maak ik nog even snel een foto van een paardenpluis met onscherp in de achtergrond wat pinksterbloemen (of iets anders):

Paardepluis
19. Paardepluis

Geen grote opbrengt op deze avond, maar daarvoor was het gouden uurtje gewoon weer tekort. Overtuigd van het feit dat je met een gewone zoomlens ook best aardig uit de voeten kan op macrogebied ben ik in middels echter wel. Mits het bereik maar groot genoeg is: hoe langer de brandpuntafstand hoe beter het gaat. Met de 100-400mm zou het in principe ook goed kunnen, maar die is toch wat minder handzaam (zwaarder) dan deze 14-150mm.

Nu volgen nog enkele plaatjes die ik op verschillenden momenten nog maakte en die ik ook best blogwaardig vind. Allemaal geschoten op 150mm en f/5.6. Te beginnen met een bloeiende vogelkers:

Vogelkers
20. Vogelkers

Ook aan de lelietjes-van-dalen heb ik me even gewaagd. Ik geloof niet dat ik ze met een macrolens veel beter gekiekt heb dan op onderstaande foto:

Lelietje Van Dalen
21. Lelietje Van Dalen

Ook de weegbreezonnebloemen bleven niet buiten schot. Nette plaatjes, maar niet meer dan dat. Heb ik mooiere foto’s van in mijn archief zitten.

Weegbreezonnebloem
22. Weegbreezonnebloem
Weegbreezonnebloem
23. Weegbreezonnebloem

Een bloeiende gewone esdoorn in Groenendaal. Het licht was hier niet verkeerd.

Gewone esdoorn
24. Gewone esdoorn

Tot slot een drietal plaatjes van Inkarnaatklaver. Ik had er nog nooit van gehoord, maar elk jaar staat een deel van de middenberm op de Heemsteedse Glipperdreef er blijkbaar vol mee. Opvallende donkerrode bolletjes zijn het en elk jaar neem ik me weer voor er eens met de camera tussen te gaan zitten. Dit jaar is het dan eindelijk zover:

Inkarnaatklaver
25. Inkarnaatklaver
Inkarnaatklaver
26. Inkarnaatklaver

Best fotogeniek spul, eigenlijk. Jammer dat ze op zo’n beroerde plek staan met links en rechts langsrazend verkeer! Ook deze drie plaatjes weer volgens het inmiddels beproefde recept: 150mm-f.5.6 en zonder voorzetlens.

Inkarnaatklaver
27. Inkarnaatklaver

Ik denk dat 27 foto’s wel genoeg zijn om aan te tonen dat het kan: macro(fotografie) zonder macro(lens). Aanvankelijk heb je het idee dat je weer van voren af aan moet beginnen, maar na even oefenen lukt het steeds beter. Zoals gezegd: je moet wat meer moeite doen en het aantal onderwerpen dat wordt afgekeurd is (lijkt) groter, maar het kán dus wel! Het is daarbij jammer dat de voorzetlens wat hinderlijk in beeld komt. Ik had daarmee trouwens een veel kleinere scherptediepte verwacht, maar dat is me niet opgevallen. Als je echt dicht op je onderwerp zou willen, zouden tussenringen misschien een goed alternatief kunnen zijn.

Zo zie je maar weer: als je een beetje je best doet heb je helemaal geen macrolens nodig. Toch ben ik blij dat ik hem inmiddels weer werkend en wel terug heb. Het probleem bleek te maken te hebben met de Autofocus (…?) en het is allemaal elektronica en dan doet niets het meer, zegt men, ook de Manuele Focus niet. Het zal wel, maar het was gewoon nog garantie en ik kreeg hem binnen twee weken weer gerepareerd en schoongemaakt weer terug. Het feest kan nu echt beginnen.

Voor wie alle foto’s nogmaals in groot formaat wil zien is hier tot slot de beeldencarrousel: klik op een willekeurige cirkel om deze te starten en blader vervolgens met pijltjestoetsen of muisklikken door alle foto’s van dit blog.

19 reacties op ‘Macro zonder macro: PRVS LVL?

  1. Er zit nog een ander beest bij het oranjetipje, maar het vlindertje is erg mooi gelukt. het frontaaltje is erg grappig. De voorbijganger trekt wel erg mijn aandacht, nooit gezien en ben erg benieuwd wat het is. Daar ga ik toch nog naar op zoek van het weekend.
    Ik doe zelf wel met enige regelmaat vignettering toevoegen, vind het wel wat hebben. Vaak bij foto’s die wat drukker zijn kun je ze op die manier wat verzachten en meer nadruk leggen op het hoofdonderwerp. Maar bij de dikke zwarte rand van een voorzetlensje word ook ik niet blij. Dat is gewoon lelijk.
    Mooie bloempjes op je tweede uitstapje … Stuk voor stuk.

    Liked by 1 persoon

      1. In elk geval een dansvlieg … Denk aan lichte driestreepsdansvlieg gezien de grote donkere ogen maar kan helaas zijn schouders niet zien op jouw foto. Ook Empis lutea is mogelijk maar die heeft meer roodachtige ogen.

        Like

  2. Hai Dick,

    Met alle ervaring die je opgedaan hebt met de macrolens, heb je hem voor een deel overbodig gemaakt. Ik doe dit ook weleens en het enige waar ik dan tegen aanloop, is dat je de hele lage diafragma-waarden mist en daardoor niet de scherptediepte kan krijgen die je wilt. Daarom zijn dan ook weer het aantal onderwerpen beperkt. Dat is mijn menig dan, maar ik ben geen echte macro-fiel. Er zitten toch genoeg knappe platen tussen, zoals de daslook en de hyacinten.
    Top.

    Groet,
    René

    Liked by 1 persoon

  3. Hoi Dick,
    Ik probeer het macrowerk ook wel eens met mijn 18-200 mm of 100-400 mm te imiteren , met wisselend succes. Het is maar net wat je wilt, lage diafragmawaarden ontbreken dan bij mij en dat is wel een beperking. Bij 100-400 mm vind ik het bovendien lastig dat ik minstens 1,65 m van het onderwerp af moet gaan zitten of staan, en dat is vaak ongewenst. Ik heb dan ook een statief nodig i.v.m. bewegingsonscherpte die heel snel ontstaat. Hoe dan ook, jij hebt lekker geëxperimenteerd en het heeft je ook nog een aantal mooie platen opgeleverd. Je bent bovendien een nieuwe ervaring rijker.
    Groet, Kees

    Liked by 1 persoon

  4. Dat macrowerk gaat jou toch heel goed af, ook met de Raynox voorzet lens. De paardebloem van foto 3, bosveldkers (foto 8), de oranjetipjes, en de daslook met de mooie bokeh zijn mijn favorieten.
    groetjes Ghita

    Liked by 1 persoon

  5. Volgens mij kun je de macrolens gewoon inruilen! Of toch niet? Toch hele leuke resulteten en naarmate de serie vordert zie je ook dat de foto’s mooier worden. Zo af en toe gebuik ik ook mijn tele voor het ‘macro’ werk. Vooral als de vlinders wat vliegerig zijn werkt dat goed.

    Gr. René

    Liked by 1 persoon

  6. Hoi Dick,
    ik heb laatst nog een blog laten zien van “macro met de telelens” en die had ik gemaakt met de 70-400. Als ik jou foto’s zo bekijk dan is dit echt heel knap gemaakt. Net echt macro en ook de uitstraling ofwel de scherpte/diepte is heel goed gedaan. De foto’s van het madeliefje en de paardenbloem vind ik erg mooi. Al je foto’s hebben wel wat maar foto 8, 22 en 26 vind ik echte pareltjes!
    Mooi experiment en nog goed gelukt ook 😀
    Groetjes, Helma

    Liked by 1 persoon

  7. Balen Dick als op zo’n moment je macrolens defect is, maar je hebt je er prima doorheen geslagen. Leuk gevonden ook dat pvs lvl. Ook mijn ervaring is dat je met een telelens prima macro’s kunt maken, sterker nog, bijna verplicht als je met schuwe snel wegrennende of vliegende onderwerpen te maken hebt. Knap hoe je de verschillende achtergronden in de herhaling hebt weten te creëren.

    Groeten,
    Ad

    Like

  8. Je kan overal mee overweg en bent niet afhankelijk van een macrolens dat bewijs je wel weer met deze blog ! Vooral de gewone esdoorn met de mooie bollen vind ik heel erg mooi en de tweede foto van de inkarnaatklaver vind ik super ; wat een kleuren ! Ik heb weer genoten, groetjes Adria

    Liked by 1 persoon

  9. Het bewijs is geleverd, en ik vind het een mooi bewijs. Prachtig resultaat en je extra moeite werd beloond. Leuk om dit gezien te hebben. Succes Dick, je lens is gelukkig weer in orde. Gr. Joke

    Liked by 1 persoon

  10. Hier heb je weer maar eens bewezen dat een ervaren fotograaf of met wat enige oefening (Oefenen baart kunst) het ook zonder macrolens kan! Al je foto’s zijn weer prachtig, maar er zijn er altijd die er nog een stukje boven steken… Foto: 05. Paardenbloemenpluisje, vind ik kunstzinnig. Foto: 07. Akkerhoornbloemen, is net een schilderijtje, zo mooi! Bij de oranjetipjes vind ik foto: 10. Oranjetipje – 70mm, het meest geslaagd, bij foto: 11 en 12 is het andere insectje (vermoedelijk de voorbijganger) een beetje het storend element! Foto: 13. Oranjetipje, frontaal – 150mm, vind ik net als Sandra ook wel grappig. De focus op de voorbijganger is dan ook wel mooi! Bij de witte Boshyacinten vind ik foto: 15. Witte boshyacinten, wel het mooist met het bokeh! En bij de Daslook foto: 17. Daslook. Foto: 22. Weegbreezonnebloem, vind ik qua licht, kleur en scherpte een TOPPER!
    Fijne weekendgroetjes, Heidi

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s