Groeten uit Beekbergen – 3

Beekbergerwoud

In het derde en laatste blog over de Veluwse voorjaarsvakantie ga ik iets verder van het huisje. Op de fiets – 5km – naar het Beekbergerwoud, een nog vrij jong en veelbelovend natuurgebiedje. Tenminste als je de informatieborden ter plaatse moet geloven: blauwborsten, ijsvogels, ringslangen… alles is er klaar voor. We zullen het zien, voorlopig heb ik nog niets van dat alles kunnen ontdekken, maar wel andere leuke dingen.

< TIP: voor een grotere en betere weergave loont het de moeite een foto even aan te klikken! Wil je alle  foto’s uit dit blog in groot formaat bekijken, maak dan gebruik van de beeldencarrousel aan het eind van dit blogbericht>

Ik ben er deze week drie keer geweest, de eerste keer op een zonnige avond. Vanaf de parkeerplaats loop je eerst door een soort laantje met bomen, waarvan er enkele vol in de bloesem stonden. Aanvankelijk had ik geen idee wat het is, maar hoogstwaarschijnlijk is dit zoete kers.

Bloesem zoete kers
01 Bloesem zoete kers

Blauwborsten en ijsvogels zijn er dus nog niet, althans niet tegelijkertijd met mij op dezelfde plek. Wel merels, meesjes, vinken en… een tjiftjaf die zich duidelijk laat horen:

Tjiftjaf
02 Tjiftjaf

Jammer genoeg een beetje ver weg, zodat ik flink moet croppen. Ik zie nog een oranjetipje fladderen, maar dat werd niks. Ik vervolg mijn weg over een vlonderpad door het natte gedeelte met plasjes, riet en struiken. Een blauwborst zou zich hier best thuis voelen, denk ik. Dan weer een bosgedeelte.

Net als ik begin te denken dat de oogst vanavond een beetje tegenvalt, kom ik op een weitje met hoog gras plotsklaps oog in oog met een reebok te staan. Hij ligt – dichtbij – te rusten tussen het gras en we kijken elkaar een poosje aftastend aan. Langzaam richt ik dan mijn telelens op hem en maak een foto met veel en hinderlijk gras. Dat is natuurlijk niet wat ik wil, maar als ik te druk ga doen, springt-ie waarschijnlijk op en gaat er vandoor. Dan maar voorzichtig, voetje voor voetje, zijn kant op schuifelen. Onze onderlinge afstand is denk ik amper 5 meter als-ie ineens toch opstaat. In paniek is hij zeker niet en weer kijken we elkaar aan. Voorzichtig maak ik snel deze foto:

Reebok
03 Reebok

Zo dichtbij heb ik nog nooit een ree gezien, laat staan voor de lens gehad. Helaas staat-ie met zijn overbelichte witte achterwerk vol in de zon. Tijd om de belichting bij te regelen had ik natuurlijk niet, want hij vindt één foto wel genoeg en huppelt snel het struikgewas in, uit het zicht. Dan maar wat bijsnijden, hetgeen bovenstaand portret opleverde.

De foto van de avond heb ik waarschijnlijk wel gemaakt en ik maak rustig mijn rondje af. Als ik weer helemaal aan de andere kant van het ‘woud’ ben, kom ik weer bij een weitje. Het is al behoorlijk aan het schemeren, maar toch meen ik in de verte weer een reebok te zien staan. Ik kruip achter een boom en hoewel de afstand vrij groot is, weet ik zeker dat-ie me ziet staan. En dan zeggen ze dat reeën slecht kunnen zien! Dichterbij komen doet-ie natuurlijk niet. Ik maak gauw een paar foto’s, waarvan deze – zeker gezien de grote afstand en de hoge ISO(1600) – nog wel toonbaar is.

Ree #2
04 Ree #2

Ik dacht eerst met dezelfde bok te maken te hebben, maar dat is bij nader inzien niet het geval. Deze is anders van kleur en heeft ook nog een bastgewei.

Enkele dagen later ben ik weer terug in het woud, nu in de ochtend en weer is het vrij zonnig. Weer zie ik een oranjetipje fladderen, weer een mannetje, maar als die het moeras in vliegt houdt het voor mij op. Op één vogelaar na is het wat fauna betreft erg rustig. Gelukkig is er ook nog flora, zoals bijv. in bloei staande wilgen:

Wilgenkatje
05 Wilgenkatje

Ook richt ik mijn camera af en toe op pluizende lisdoddes. Als de achtergrond me bevalt, druk ik af:

Pluizende lisdodde
06 Pluizende lisdodde

Op hetzelfde weitje als waar ik een paar dagen geleden de eerste reebok zag, had ik ook pinksterbloemen zien staan. Dat is één van de waardplanten van oranjetipjes dus je weet maar nooit. Ze zijn tenslotte in de buurt. Maar er staan niet alleen pinksterbloemen, ook hele stukken zijn oranje van het ruige haarmos (of familie daarvan). Macrolens uit de tas en even rommelen:

(Ruig?) haarmos
07 (Ruig?) haarmos

Ik blijf hier nog een poosje rondhangen en zie op een gegeven moment inderdaad weer een oranjetipje… en nog één, maar stilzitten is er niet bij. Het is ook vrij zonnig en warm en dan willen ze wel vliegen. Allemaal op zoek naar een partner en dat moet snel gebeuren, want ze vliegen amper twee maanden.

Maar toch krijg ik vandaag mijn oranjetipje, want eenmaal weer terug in het moerassige deel zie ik er weer een fladderen. Heel even maar, want dan gaat-ie zitten, tussen het gras. Niet echt een fotogeniek plekje, maar een oranjetipje is een oranjetipje, dus ik loop voorzichtig dichterbij en richt mijn telelens.

Oranjetipje
08 Oranjetipje

Het is er niet één, maar het lijken er zelfs twee! Twee vlinders in één klap. Op de volgende foto blijken het er zelfs drie te zijn! Het lijkt wel een opstootje.

Oranjetipjes
09 Oranjetipjes opstootje…

Het wordt me nu duidelijk dat het zojuist neer gestreken mannetje kennelijk zin had in een triootje, maar zijn aanwezigheid wordt niet op prijs gesteld.

Oranjetipjes
10 Oranjetipjes

Als de indringer uiteindelijk eieren voor zijn geld heeft gekozen, kan het koppeltje weer rustig verder gaan waar het mee bezig was: een oranjewipje!

Oranjetipjes
11 Oranjetipjes

Het is voor de fotograaf alleen jammer dat ze dat op zo’n rottig plekje doen, maar… het grote voordeel van paren is dat ze er helemaal in op gaan en gewoon onverstoorbaar blijven zitten waar ze zitten. Tijd om de telelens te vervangen door de macrolens en voorzichtig met wat licht tuinierwerk te beginnen. Dit ziet er meteen al een stuk rustiger uit:

Parende oranjetipjes
12 Parende oranjetipjes

Ik kan echt doen wat ik wil en kiek ze van alle kanten. Maar uiteindelijk lijken de plaatjes toch wel erg veel op elkaar. Niet zo gek natuurlijk.

Parende oranjetipjes
13 Parende oranjetipjes

Maar wie denkt dat het nu wel afgelopen is met oranjetipjes in dit blog komt bedrogen uit, want nog diezelfde middag maak in een fietstochtje (mét camera) richting Klarenbeek. Een deel van dit gebied blijkt ook nog Beekbergwoud te heten, maar bestaat toch voornamelijk uit landerijen, waar doorheen de Beekbergse Beek loopt. Ook een mooi gebied, maar duidelijk anders dan aan de andere kant van de snelweg (A50). Gelukkig staan hier ook op verschillende plekken flinke veldjes met pinksterbloemen en als het een beetje de moeite waard lijkt, stal ik mijn fiets en loop er speurend doorheen, want je wet tenslotte maar nooit… Bij het tweede veldje heb ik geluk.

Oranjetipje op pinksterbloem
14 Oranjetipje op pinksterbloem

De zon schijnt inmiddels niet meer en dat biedt kansen. Het kan ook zijn dat hij (want het is weer een mannetje) gewoon even zit uit te rusten van de dingen waar oranjetipjes zo druk mee zijn. Hij is in ieder geval goed te benaderen, zelfs met de macrolens op de camera. Als hij even zijn vleugels lijkt te willen openen, kies ik positie achter hem. En nu maar afwachten… en mijn geluk kan vandaag niet op, want hij doet precies waar ik op hoop:

Oranjetipje op pinksterbloem
15 Met gespreide vleugels

Meestal is dit een teken dat ze er weer vandoor willen en dat gebeurt inderdaad snel hierna. Kan ik me gelukkig weer even met iets anders bezig houden.

Ook hier wist ik een stuk met ruig haarmos te vinden. Helaas geen mooie oranje gloed en zeker niet zo mooi als ik het twee jaar geleden hier had gezien. Het ziet er een beetje dor en doods uit en de sporenkapsels zijn duidelijk ouder dan die van vanmorgen. Toch nog een aardig plaatje kunnen maken.

Sporenkapsels haarmos
16. Sporenkapsels haarmos

Ook nog een poging gewaagd om iets van de pinksterbloemen te maken. Valt nog niet mee, moet ik zeggen en heel erg tevreden ben ik er nog niet mee.

Pinksterbloemen
17 Pinksterbloemen

Ik stap weer op de fiets, maar amper tweehonderd meter verder sta ik er alweer naast. In de berm langs een sloot staan bosanemonen. Nee, niet wéér bosanemomen! Nee, inderdaad, maar wél weer een oranjetipje! Een oranjetipje op een bosanemoon: het kan niet op.

Oranjetipje op bosanemoon
18 Oranjetipje op bosanemoon

Deze keer blijkt het een vrouwtje te zijn, hetgeen met gesloten vleugels bijna niet te zien is. Iets dichterbij:

Oranjetipje op bosanemoon
19 Oranjetipje op bosanemoon

En een close-upje, gewoon omdat het kan:

Close-up
20 Close-up

Ook zij is onverstoorbaar en heel goed benaderbaar. Misschien net een slopende paring achter de rug?

Ik fiets weer verder, langs de Beekbergse Beek naar Klarenbeek, een aardig plaatsje met een goed adresje voor koffie met appeltaart. Voordat ik daar aan begin, eerst nog even stoeien met paardebloemen.

Paardebloem
21 Paardebloem

Zo zie je het niet vaak op een foto. Meestal is de geopende bloem en nog vaker de pluizenbol het slachtoffer, maar zo zijn ze ook mooi.

Ook het speenkruid moet er aan geloven. Tweemaal hetzelfde groepje, maar door het verleggen van de focus totaal verschillende plaatjes. Allebei hebben ze wel wat, maar ik heb zelf een lichte voorkeur voor de tweede.

Speenkruid
22 Speenkruid
Speenkruid
23 Speenkruid

Na al dat gekiek is het eindelijk tijd voor de beloofde koffie met appeltaart. Smaakte weer als vanouds kan ik wel zeggen. Vol nieuwe energie fiets ik weer richting het vakantiehuisje en maak nog één stop ter hoogte van de bosanemonen. Het is ongelooflijk, maar bijna twee uur later zit mevrouw oranjetipje daar nog steeds op me te wachten. Ze wil natuurlijk gewoon nog een keer netjes in beeld gebracht worden… Haar geduld beloon ik met deze laatste foto:

Oranjetipje op bosanemoon
24 Oranjetipje op bosanemoon

Waarmee ik aan het eind ben gekomen van dit laatste deel van de Beekbergen-trilogie. Een blogje met wel een heel erg hoog oranjetipjegehalte, maar ja: hoe vaak zie je die nou?

Allen weer dank voor het lezen en kijken. De volgende keer zoek ik het weer wat dichter bij huis.

Voor wie alle foto’s nogmaals in groot formaat wil zien is hier tot slot de beeldencarrousel: klik op een willekeurige cirkel om deze te starten en blader vervolgens met pijltjestoetsen of muisklikken door alle foto’s van dit blog.

13 reacties op ‘Groeten uit Beekbergen – 3

  1. Geweldig die ontmoeting met de reebokken en zeker de eerste foto is prachtig!
    Alle oranjetipfoto’s vind ik ook mooi, boffen hoor als ze zo willen blijven poseren, ze zijn meestal nogal vliegerig.

    Liked by 1 persoon

  2. Wat zijn Oranjetips toch prachtig, heel mooi vastgelegd natuurlijk, vooral met gespreide vleugels. Speenkruid nr23 vind ik ook erg mooi! Ik ben ook erg fan van je schrijfkunst, lekker om te lezen allemaal!

    Liked by 1 persoon

  3. Hai Dick,

    Wat een mazzel met die reebok, maar door de manier waarop je reageert hou je er een mooie plaat aan over. De meeste mensen zouden direct wild de camera richten en dan heb je alleen z’n kont op de foto. Heerlijke platen van de vlinders. Even tuinieren levert direct resultaat op. Al die dingen laten zien hoe goed je bezig bent met je hobby. Het oranjetipje op het anemoontje is een mooi toetje. Prachtig.

    Groet,
    René

    PS: Twee jaar terug had ik inderdaad ook al eens de scholekster gefotografeerd.

    Like

  4. Wat een mooie blog weer, hoe meer ik zie van Beekbergen en omgeving, hoe meer ik de neiging krijg volgend jaar onze voorjaarsvakantie daar te boeken, reeën, oranjetipjes, mooie mosjes, bloemen…..prachtig allemaal. Je eerste ree foto is top, maar de oranjetipjes, de macro versies….zijn mijn favorieten, die wil ik volgend jaar ook wel zo mooi vastleggen.
    groetjes Ghita

    Liked by 1 persoon

  5. Want een mazzel had je met de oranjetipjes , ik ben er half mei geweest en geen één vlindertje gespot wel een reebok(misschien wel dezelfde) . Je hebt er een mooie serie van gemaakt. Voor mij viel het daar een beetje tegen met de flora en fauna maar wel leuk om er een keer rond te lopen. Groetjes Adria

    Like

  6. Wow, wat een geweldig blogbericht!! Fantastische foto’s en van de eerste reebok heb ik ademloos zitten genieten. Dan de bloemen, prachtig en zoveel oranjetipjes , wat een goed benutte kans! De moskapsels zijn ook schitterend. Ik heb hier wel ff lekker van genoten!
    groetjes, Maria

    Liked by 1 persoon

  7. De eerste foto lijkt mij ook de bloesem van een kerselaar, maar welke precies zou ik niet kunnen zeggen. Ondanks dat hij veraf zat en je veel hebt moeten bijknippen staat hij/zij er toch mooi op de ‘tjiftjaf’ (al blijft het voor mij nog steeds moeilijk het onderscheid te maken tussen een tjiftjaf en een fitis). Ik weet niet hoe goed reeën kunnen zien, maar ze hebben wel een sterk ruikzintuig (ook afhankelijk hoe de wind zit) en ik denk dat dit het geval was!? Wellicht hebben ze je geroken! Toch heb je geluk gehad en de reebok mooi in beeld kunnen vastleggen! Er zijn blijkbaar nog wel heel wat vlindersoorten die ik niet ken of eerder gezien heb, zoals dit oranjetipje, een prachtig vlindertje! En daar heb je ook mooie plaatjes van geschoten! Vooral de parende oranjetipjes op foto 12 en 13 ook foto 14, 15, 18 en 19 van de oranjetipjes zijn prachtig! Maar de TOPPER vind ik de Close-up van het oranjetipje! De foto van het speenkruid vind ik de tweede (foto 23) ook beter wat betreft de compositie! Verder kan ik zeggen dat het weer een heel geslaagde reeks was en dat ik weer genoten heb van jouw Beekbergen trilogie!
    Groetjes, Heidi

    Liked by 1 persoon

  8. Hoi Dick,
    Je hebt je goed vermaakt in Beekbergen. De reebok zorgde voor een hele bijzondere ontmoeting die een fraaie plaat heeft opgeleverd. Soms heb je dat geluk. De oranjetipjes hebben voor een mooie serie gezorgd. Je hebt de geboden kansen prima benut. Niet alleen een prachtige vlinder maar ook nog in een bijzondere actie. Je kan nauwelijks meer wensen voor wat betreft oranjetipjes.
    Groet, Kees

    Liked by 1 persoon

  9. Hoi Dick,
    echt een heel mooi blog waar ik heerlijk van heb zitten te genieten. Die reebok is natuurlijk helemaal geweldig Prachtige en mooie duidelijke foto. De foto’s van het oranjetipje vind ik supermooi! Zelfs een paring erbij en dit maakt het ook een prachtig geheel. het speenkruid is heel sfeervol en daar geniet ik erg van.
    Groetjes, Helma

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.