Niet Altijd Feest

Amsterdamse WaterleidingDuinen, 16 en 25 juli 2016

Als je een dagje door de Amsterdamse WaterleidingDuinen struint, kom je – op fotogebied – meestal wel met iets leuks thuis. De ene of de andere keer kan echter een hemelsbreed verschil maken. In mijn vorige AWD-blogje – handelend over 7 juli – had ik heel veel materiaal om te laten zien, daar had ik wel twee blogjes mee kunnen vullen. In dezelfde maand ben ik nog twee keer geweest, een ochtendje en een avond, en toen was de opbrengst tamelijk teleurstellend. Maar ja, het kan natuurlijk niet altijd feest zijn; dan ben je gewoon even niet op de juiste tijd op de juiste plaats. Er zit dan niets anders op dan een combinatie-blog te componeren. Ik begin met de ochtend van donderdag 16 juli….

< TIP: voor een grotere, mooiere én vooral scherpere weergave loont het de moeite de foto’s even aan te klikken! >

Als je damherten of vossen wilt fotograferen, dan kan het eigenlijk niet missen: de eerste zitten werkelijk overal en de laatste – althans een bepaald deel van die populatie – kan je altijd op dezelfde tijd op dezelfde plek aantreffen. Niet echt een uitdaging dus en foto’s van die twee diersoorten zal je dan ook niet vaak tegenkomen in mijn blogs over de AWD. Toch kiek ik meestal wel een damhert: dan kom je ten eerste niet met niks thuis en het is een mooi onderwerp om je apparatuur even te testen. Soms levert dat zelfs nog een paar aardige plaatje op ook:

Spitser met bastgewei
Spitser met bastgewei
Portretje
Een mooi portret

Ik ga vandaag weer eens bij De Oase naar binnen en loop richting het Eiland van Rolvers. Ik had in dat deel van het duingebied vorige week namelijk jonge Rugstreeppadjes ontdekt en ook gefotografeerd. Ik kwam toen echter maar met één redelijk plaatje thuis – zie vorig AWD-blog – en dat moest beter kunnen. Ik loop meteen op de bewuste plek af en zie ze daar weer direct. Net als de vorige week allemaal weer richting het water van de poel kruipend en springend. Ik volg weer dezelfde strategie en neem mijn positie in bij de boomstronk die sommige padjes als doorgangspunt gebruiken. Je verwacht het niet zo van padden, maar deze kleintjes zijn toch best rap en het valt dan ook niet mee er eentje vast te leggen, laat staan mooi.

Rugstreeppad
Rugstreeppad

Het is het nog niet helemaal, maar in ieder geval alweer beter dan de vorige week. Nog net niet helemaal vrij van storende vegetatie. De volgend is zelfs nog wat beter, bijna zoals ik het wil.

Rugstreeppad
Rugstreeppad

Net als vorige week is het festijn echter snel afgelopen en wordt het zaak mijn aandacht te verleggen. Libellen en juffers dan? Die zijn er genoeg, maar willen niet meewerken. Zittend langs de rand van het poeltje zie ik in het midden, bovenop de waterplanten – die hier ongeveer op het oppervlak drijven – een tweetal vinken een voederscène opvoeren. Beetje ver weg, dus het levert geen fraaie beelden op. Bovendien ook nog eens beroerd belicht, maar wél leuk om te zien hoe hier een juffer van moeder op een – best al wel groot – kind wordt overgedragen.

Ik besluit aan de wandel te gaan, maar een hele tijd komt er niets op mijn pad dat de moeite waard is om te kieken. Ik besluit met een omtrekkende beweging richting Naaldenbos en Vinkenveld te gaan, vlak bij de ingang. De Keizersmantel is namelijk weer gesignaleerd en ik verwacht die – net als voorgaande jaren – dan ook weer op die plek. Maar al wat ik zie: geen Keizersmantel. Wel een Groot Dikkopje, op een distel langs het betonnen kanaaltje. Die heb ik dit jaar nog niet gezien, dus die nemen we graag even mee. Werkt nog redelijk mee ook.

Dikkopje
Dikkopje

Op het Vinkenveld is het één grote gele zee van bloeiend Duinkruiskruid. Volop kansen voor de Keizersmantel, zou je zeggen. Maar nee hoor, in geen velden of wegen te bekennen. Misschien ben ik te vroeg… of te laat, dat zou ook kunnen. In ieder geval niet op tijd. Een Harkwesp is dat wel, ook een zeldzaamheid…. erg groot en met opvallend grote, groene ogen.

Harkwesp
Harkwesp

Na een paar rondjes langs en door de gele zee geef ik het op en loop richting de uitgang. Voordat ik die echter bereik, passeer ik een laatste pol Kruiskruid, waar omheen een grote vlinder fladdert. Ik kijk, kijk nog eens: ja hoor, dat moet een Keizersmantel zijn. Toch nog, op de valreep.

Keizersmantel
Keizersmantel op de valreep

Ik krijg genoeg gelegenheid een paar plaatjes te schieten. De laatste foto van de dag vind ikzelf de mooiste:

Keizersmantel
Keizersmantel op Kruiskruid

 

Elf dagen later loop ik een avondrondje door de AWD, niet met een speciaal doel, maar gewoon omdat het kan. De avonden zijn nu lekker lang en misschien zie ik nog wat leuks om met mooi avondlicht vast te leggen. Ik begin deze avond zoals ik de vorige ochtend geëindigd ben, met een oranje vlinder op Duinruiskruid. Verder echter totaal anders. In tegenstelling tot de grote Keizersmantel (ik geloof zelfs de grootste vlinder van Nederland) heb ik nu één van de kleinere soorten op de korrel, de Kleine Vuurvlinder. Die heb ik dit jaar al vaker gezien, maar meestal gaan die op de grond zitten of op andere onmogelijke plaatsen. Als ze al gaan zitten! Vandaag heb ik er eentje die wel wil meewerken:

Kleine Vuurvlinder
Kleine Vuurvlinder

Het licht is daarbij nu ook mooi warm. Hij blijft lang genoeg zitten om mij de gelegenheid te geven ook een frontaaltje te maken:

Kleine Vuurvlinder frontaal
Kleine Vuurvlinder frontaal

Met de vlinders is het nu verder gedaan. Die hebben kennelijk allemaal al vroeg een slaapplaats opgezocht. Geen idee waar, want ik zie ze nergens hangen. Wel een blauwe Juffer, waar ik verder geen naam onder durf te zetten:

Blauwe Juffer
Blauwe Juffer

Ook deze juffer is klaar voor de nacht en blijft lekker stil hangen. Prettig voor de fotograaf die alle gelegenheid krijgt om er een mooie achtergrond bij te zoeken! Hommels zijn nog niet zover: dat zijn echte nachtbrakers en zijn nog volop bezig met hun avondmaaltijd.

Hangende Hommel
Hangende Hommel

Wat de vlinders betreft… ik zie er toch nog eentje. Een Icarusblauwtje, ook altijd leuk. En ook deze is lekker rustig en goed te benaderen.

Icarusblauwtje
Icarusblauwtje

Verder is het wat insecten betreft wel gedaan. Ik kom alleen nog wat groter wild tegen, voor zover je daarvan in de AWD kunt spreken. Een Blauwe Reiger staat onverstoorbaar om zich heen te kijken en laat mij rustig mijn gang gaan. Vaak gaan reigers meteen op de wieken als je te dichtbij komt… deze niet. Het levert mij een mooi portret op:

Blauwe Reiger
Blauwe Reiger

Ik eindig dit blog zoals ik begonnen ben, met damherten. In deze tijd van het jaar wemelt het van nieuwe aanwas en dat wordt elk jaar erger. Met het huidige damhertenbestand komen er elk jaar weer een paar honderd bij. Het zal nog wel jaren duren voordat ze met afschot de populatie weer binnen de perken hebben, tenzij ze het écht rigoureus gaan aanpakken. Misschien moeten we dan in de toekomst veel meer moeite gaan doen om een dergelijk plaatje te schieten:

Jonge aanwas
Jonge aanwas

Het zal echter veel meer voldoening geven als het dan een keer lukt. Plaatjes schieten in een kinderboerderij kan tenslotte iedereen… Tot zover de AWD van de maand juli. Bedankt voor het lezen en kijken.

6 reacties op ‘Niet Altijd Feest

  1. Mooi blogje met nog zomerse foto’s,de laatste foto vind ik heel schattig. De tweede rugstreeppad foto is goed geslaagd, en ook de vlindertjes vind ik er prachtig op staan. Van die fladderaars hebben we er dit jaar te weinig gezien, helaas.
    Gaaf de harkwesp, die heb ik gezien,maar niet op de foto kunnen zetten.
    groetjes Ghita

    Like

  2. Geweldig wat een mooie plaatjes weer, de spitser aan het begin; zo scherp en alert vastgelegd, de vlinders en dan vooral de Keizersmantel en ook het frontaaltje heel origineel. Ik heb het idee dat alle dieren inclusief de insekten je al herkennen en daarom stil blijven zitten voor een mooie shot, ik heb weer zitten genieten van je plaatjes , je andere blogs heb ik nog niet bekeken je gaat ook zo hard ! Groetjes Adria

    Like

  3. Hoi Dick,
    Damherten fotograferen vraagt wel om bijzondere omstandigheden of momenten. Jouw tweede foto is daar een mooi voorbeeld van. Bruine kikkertjes en padjes zijn vaak heel beweeglijk, anders dan veel kleine boomkikkers. Het voelt dan goed als je er een mooie plaat van hebt kunnen maken. De vlinders staan er mooi op. Het zijn er dit jaar dan wel niet zo veel geweest, de soorten die er waren werkten toch redelijk vaak mee.
    Groet, Kees

    Like

  4. Heerlijk die soortenrijkdom in de AWD en in dit log, zo is er voor elk wat wils. Het portret van de spitser vind ik beeldschoon. De harkwesp kende ik nog niet en mooie foto’s van de keizersmantel.
    Ik vind je foto’s wel een foto’s om naar te kijken hoor!

    groetjes van Ank

    Like

  5. Hoi Dick,
    de tweede foto van het damhert ofwel het portretje is werkelijk een hele mooie! Jij ziet tenminste nog wat in de AWD. Ik ben er helemaal niet aan toegekomen om meerdere keren naar de AWD te gaan. ik geniet dan ook van je mooie foto’s zoals de rugstreeppad en uiteraard de mooie Keizersmantel. De Harkwesp vind ik heel bijzonder. Volgens mij heb ik die nog nooit gezien maar nu dus wel :D. Ook je groot dikkopje, vuurvlinder en het Icarusblauwtje zijn leuk om te zien. Toch ene heel mooi en gevarieerd AWD blog.
    Groetjes, Helma

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.