Groet’n uut Drenthe 2

In mijn eerste Drenthe-blog beloofde ik meer foto’s van Weidebeekjuffers (WBJ). Zoals gezegd vonden we via de webstee van waarneming.nl een locatie in De Oude Vaart, ter hoogte van Havelte. Bij een stuw in deze beek lukte het mijn eerste WBJs vast te leggen, waaronder één vrouwelijk exemplaar. Het overgrote deel bestond echter uit mannelijke exemplaren. Misschien omdat ze meer opvielen?

Het bleken overigens erg schuwe beestjes, die bij de minste of geringste ongecontroleerde beweging mijnerzijds weer vertrokken, uiteraard net op het moment dat je bijna scherp hebt gesteld! Als er al ergens even eentje wilde gaan zitten dan moest je uiterst omzichtig te werk gaan bij de benadering. Tussen de hoge oeverbegroeiing, staande op de steile oevers van de beek en belaagd door andere, minder vriendelijk insecten viel dat nog niet mee.

Toch bleef ik het proberen, met de macrolens en met redelijke resultaten, maar wat verder van de kant zaten er veel meer. Ook meestal niet stil, maar op die afstand konden ze in ieder geval niet van mij schrikken. De volgende kiek moest ik met de telelens maken – op 400mm – en was één van de weinige die goed van scherpte is:

< TIP: voor een grotere, mooiere én vooral scherpere weergave loont het de moeite de foto’s even aan te klikken! >

Weidebeekjuffer (m)
Weidebeekjuffer (m)

Hoe verder weg, hoe moeilijker het allemaal werd. De volgende kan nog net door de beugel, is wel wat aan de harde kant, maar de openstaande vleugels komen zo mooi uit:

Weidebeekjuffer (m)
Weidebeekjuffer (m)

Het was een drukte van jewelste bij sommige waterplanten. Ze vlogen af en aan, jaagden achter elkaar aan en wilden allemaal het beste plekje. Het was een grote uitdaging om dat vast te leggen, zeker omdat het zich allemaal in het tegenlicht van de volle zon afspeelde.

Het laatste plaatje van deze sessie vond ik ook wel grappig. Mooi is anders, want het bleek een gehavend exemplaar, maar de schaduw van een overvliegende soortgenoot op het water maakte veel goed:

WBJ met schaduw
WBJ met schaduw

Maar nu werd het de hoogste tijd om weer eens op de bulten broeser (ATB) te stappen, want we hadden amper 10 km afgelegd en hadden er nog dik 55 te gaan. Eerst richting het prachtige Ruunerwold, waar we tijdens een bankjespauze een prachtig geel koolwitje op een distel zagen zitten. Om hem niet te verjagen ook weer met 400mm gemaakt:

2016-06-21 12-43-23 - IMG_3416_1080p
Koolwitje

Na het Ruunerwold kwamen we al gauw bij het Dwingelderveld. Passeerden links het zgn. Holtveen, een grote waterpartij met wat dode bomen erin. Dat leek een mooie locatie voor een zonsondergang. Misschien voor later in de week. We keken door de gaten van een vogelkijkscherm en zagen alleen een paar bouwmannegies (je zou het niet zeggen, maar dat zijn witte kwikstaarten). Op een bankje bij het water aan de andere kant van de weg zagen we – te ver weg – wat Lepelaars staan en – nog verder weg – een kolonie Grote Zilverreigers in de bomen aan de overkant. Dat laatste lieten we ons laten wijsmaken door een vogelaar, want met 400mm en inzoomen was het amper te zien.

Twee bankjes verder, ter hoogte van een klein vennetje hoorden we plots het guntern van een Dodaars, een kleine fuutachtige zwemvogel die je bijna nooit ziet, maar des te duidelijker hoort, als je tenminste het geluid kent. We stapten af om even te kijken en waren niet de enigen. Er liep een hele club vogelaars en fotografen met teletoeters rond waar ik me maar een kleine jongen bij voelde. Het leuke was dat ze allemaal in het verkeerde ven stonden te kijken, want hier kreeg ik er één in het vizier! Veel te ver weg natuurlijk, maar hij zwom deze kant op. Voordat ik hem in mijn zoeker kon krijgen, was-ie alweer ondergedoken. Dat is ook één van de redenen dat je ze nooit ziet: ze zwemmen meer onder dan boven water. Het wachten was op het moment dat-ie weer boven komt en dan maar hopen dat-ie dat op een gunstige plek deed én lang genoeg om scherp te stellen. Compositie bepalen vergaten we maar even. Na een aantal mislukte pogingen had ik mijn eerste Dodaars binnen!

Dodaars
Dodaars

Nog veel te ver weg en ik moest dan ook nog flink croppen. Bovendien was dit niet echt mijn eerste Dodaars, want ik heb er wel eens eentje in de AWD gefotografeerd, maar dat was in winterkleed en in zomerkledij zijn ze vele malen mooier. Dit smaakte naar meer, dus bleven we nog lang rondhangen in de hoop ze nog dichterbij voor de lens te krijgen. Niet tevéél dichterbij, want dan kwamen ze onder de oeverbegroeiing en dan val je van de gaffel in de greep. Een beter positie zoeken was er ook niet bij, want de oevers bleken behoorlijk drassig en aangezien ik bij voorkeur niet met steufels op de fiets stap bleef het behelpen door van pol naar pol te hoppen. Stevig staan was er dan natuurlijk niet bij.

Het hinniken ging ondertussen onverminderd door en een tweede exemplaar diende zich aan. Niet de allervriendelijkste blijkbaar, want de ander werd dringend verzocht het veld te ruimen:

Helaas speelde dit zich allemaal af tussen het riet, dus is het een wonder dat ik er twee redelijk scherpe plaatjes aan overhield, maar het spektakel spat er wel vanaf! De reden van dit agressieve gedrag werd al snel duidelijk:

Kindje Dodaars
Kindje Dodaars

Er zijn jonkies! Nog veel kleiner dan de ouders, maar toch een plaatje. Zelfs nog een tweede van ouder en kind samen!

Dodaars met jong
Dodaars met jong

Geen top foto’s maar wel een bijzonder ontmoeting! Als weer en tijd het toelaten wilde ik hier nog wel eens naartoe. Voorlopig eerst maar eens deze fietstocht afmaken, want er begon bewolking op te zetten en we moesten nog een stukje.Eerst naar Dwingel voor een bakkie leut met appeltoarte…

’s Avonds was het geheel bewolkt geraakt en viel er ook af en toe een buitje. Toch waagde ik het erop en reed – met de auto – nog even naar de WBJ-plek. Dat was dus duidelijk verkeerd gegokt, want bijna onmiddellijk begon het te gieten. Ik had nog net genoeg tijd om één WBJ vast te leggen, daarna kon ik ze niet meer vinden.

WBJ (m)
WBJ (m)

Een mooie bonus was deze foto van een eendagsvlieg, hangend aan het gras. Toch niet helemaal voor niks hier naartoe gereden.

Eendagsvlieg
Eendagsvlieg

Morgen beloofde het weer een mooie dag te worden, waarschijnlijk beginnend met mist. Dus laat ik eens gek doen en de wekker op 6 uur zetten… in de vakantie nog wel! Toen ik om die godsonmogelijke tijd voorzichtig de gordijnen open schoof, zag ik al behoorlijk wat blauw in de lucht. Van mist geen spoor. Maar ja, klaar wakker, dus toch maar de stoute schoenen aan en op naar de Oude Vaart. De zon scheen voorzichtig op de oevers en de WBJs zaten al klaar om op te warmen. Een gelukje voor mij, want dat kon nog wel even duren omdat er inmiddels toch wat laaghangende bewolking voor de koper’n ploert schoof!

Ik daalde van het kletsnatte gras af tussen het drijfnatte riet en ging op zoek naar slachtoffers in een mooie positie. Een frontaaltje met nog een druppeltje op zijn koppie:

Frontaaltje
Frontaaltje

Hoewel de meeste nog niet opgewarmd waren, vlogen ze toch al snel weg als je iets te druk bewoog. Toch kon ik – nu met beter licht – weer een paar leuke plaatjes maken. Zie onderstaande mini-galerij:
<klik voor grotere weergave op een miniatuur>

Ook lukte het warempel weer eens een vrouwtje te kieken:

WBJ vrouwtje
WBJ vrouwtje

Ik vind het wonderschone beestjes, maar omdat het zo langzamerhand wel allemaal een beetje op hetzelfde neerkomt, was een Schorpioenvlieg een welkome afwisseling:

Schorpioenvlieg
Schorpioenvlieg

Biestjes blijven leuke macro-onderwerpen, maar een Drentse Klaproos zorgde hier toch voor een welkome afwisseling. En twee al helemaal:

Klaproos
Klaproos

Weer terug naar de beestjes. Een bruin waterjuffertje hing er gewillig bij. Welke soort het is, zou ik niet durven zeggen (blauwe breedscheenjuffer, met dank aan Nathalie); toch ook mooi.

Juffer
Blauwe BreedscheenJuffer

Na zo’n anderhalf uur kieken, was ik keurig op tijd weer thuus voor het ontbiet. Wel lekker dat je nu de hele dag nog voor je hebt, zodat je nog een hoop kan doen. Een fietstochtje richting De Wieden en Giethoorn bijvoorbeeld. Het was er mooi weer voor: warm, zonnig en terug windje mee.

Op de terugweg, bijna weer thuis, zagen we een Hazelworm op het onverharde fietspad liggen. Daar wilde ik natuurlijk een foto van maken. Het was dan wel geen adder, maar een goede tweede. Net toen ik met de camera in de aanslag klaar lag, kwam er een ander stel fietsers aanrijden die wij natuurlijk moesten waarschuwen voor het overstekend wild (hazelworm én fotograaf). Dat kostte zoveel tijd dat de Hazelworm er niet op kon wachten en een veilig heenkomen zocht onder een boomstronk. Ik kon nog net dit kiekje maken:

Hazelworm
Hazelworm

Het is niet meer dan een bewijsplaatje, maar omdat het een primeurtje is, mag dat wel. Aangemoedigd door deze ontmoeting én omdat we vrij vroeg alweer thuis waren, besloot ik nog een rondje over het Westerzand – een heidegebiedje bij Wapserveen-  te maken. Toch nog even op zoek naar een adder, je weet maar nooit. Het was tenslotte warm en – nog – zonnig. Maar hoe ik ook keek, geen adder te bespeuren. Gelukkig wel een paar andere macro-onderwerpen. Een Grasmot bijvoorbeeld, op de plek waar die thuishoort:

Grasmotje
Grasmotje op gras

En tot mijn grote vreugde zag ik ook een aantal Goudwespen vliegen. Ik dacht er ook al eentje bij ons huusje gezien te hebben, maar hier dus ook. Echt prachtige, metaalachtig gekleurde beestje: alle kleuren van de regenboog. Echt even in het groot bekijken!

Ze waren druk op zoek naar honing en erg beweeglijk. Ik ben hier dus wel even mee bezig geweest, maar had er graag nog even mee door gegaan. Helaas waren ze op een gegeven moment uit zicht geraakt. Mieren zijn wat dat betreft makkelijker. Die rennen ook wel druk heen en weer, maar vliegen niet weg. Ik heb op een jonge den een tijdje hun noeste arbeid gadegeslagen, maar wat ze precies aan het doen waren, weet ik nog steeds niet. Iets met spinnedraden… maar wat?

Bezige mier
Bezige mier

Op het zandpad terug naar de auto lag een mier in de clinch met een sluipwesp. Ook hier werd me niet duidelijk wie nou wat aan het doen was en waarom:

Onderonsje?
Onderonsje?

Op de terugweg naar huis reed ik met de auto een klein landweggetje in dat richting de Wapserveense Aa liep. Halverwege stond een boerderij en vlak bij die boerderij een hek waarop ik eerder al boerenzwaluwen had zien zitten. Ter hoogte van dit hek parkeerde ik mijn mobiele schuilhut in de berm en wachtte geduldig af. Al gauw streek een vogeltje neer, een tiental meters voor de auto. Even proberen of ik voorzichtig dichterbij kon komen. Ik heb geen elektrische auto, dus maar hopen dat het motorgeluid niet teveel af zou schrikken. Het lukte, maar helaas was het geen boer’n swalvie, maar ‘slechts’ een gewone huusmus:

Huismus
Huismus

Mijn eerste foto vanuit de mobiele schuilhut kun een stuk minder. Dat geeft de burger moed, nu nog een swalvie… Ik hoefde niet lang te wachten tot mijn wens in vervulling ging:

Boerenzwaluw
Boerenzwaluw

Ze vlogen af en aan, maar bleven ook lang genoeg zitten om wat plaatjes te schieten. Het leverde mijn mooist zwaluwfoto’s tot nu tot op.
<klik voor grotere weergave op een miniatuur>

Alles bij elkaar was dit al best een productief dagje geworden, maar nog was het niet gedaan. De lucht beloofde namelijk een mooie zonsondergang en dat betekende: op naar het Holtveen. Het lijkt wel werken! Het was een hele rit om op parkeerplaats Achter ’t Zaand te komen; je bent tegenwoordig een behoorlijke stumper als Tom-Tom het niet kent. Hier vandaan was het slechts 1.5 km sjouwen tot het meest fotogenieke deel van dit onlaand: de plassen met de dode bomen. Ik moest nog even flink doorlopen, want de zon stond al laag.

2016-06-22 21-35-19 - IMG_4562_1080p
Holtveen 1
2016-06-22 21-39-20 - IMG_4567_1080p
Holtveen 2

Het gouden uurtje ging langzaam over in het blauwe uurtje, zodra de zon eenmaal achter de horizon verdween. Dit gaf weer een heel ander sfeertje.

2016-06-22 22-10-15 - IMG_4694_1080p
Holtveen 3 (zelfde locatie als 2)
2016-06-22 22-15-46 - IMG_4724_1080p
Holtveen 4 (zelfde locatie als 1)

Nu snel naar huis – voordat het pikkedonker werd – en dan gauw mijn bed opzoeken, want dit was een lange, maar goed gevulde dag.

De laatste dag van deze vekaansie fietsten we nog één keer langs het Dodaarsvennetje in het Dwingelderveld. Er was meteen al actie:

Speedy Dodaars
Speedy Dodaars

Verder bleef de situatie als de vorige keer. Grote afstand en slecht licht, maar toch hield ik een paar plaatjes over die ik hier nog wel even wil laten zien:

En omdat we er toch langs kwamen, vereerden we nog één keer de Weidebeekjuffers met een bezoek. Omdat het ook nu weer warm en zonnig was (het zit ook niet mee…), waren ze weer erg actief. Dan maar proberen wat vluchtfoto’s te maken. Het werd weer veel klikken met slechts een enkele redelijk gelukte foto:

2016-06-23 16-04-32 - IMG_5005_1_1080p
WBJ in de vlucht

 

Omdat het er niet inzit dat ik gauw weer Weidebeekjuffers voor de lens krijg, nog maar een paar fraaie beelden. De volgende opname – in tegenlicht – werd onbedoeld een beetje highkey-achtig. Met een vleugje NIK en een beetje ACDSee werd het in ieder geval anders dan de rest.

Tegenlicht
Tegenlicht

In ieder geval niet zo’n standaard plaatje van een juffer op een grashalm…

WBJ op grashalm
WBJ op grashalm

… hoewel ik dat toch zeker niet lelijk vind.

WBJ op grashalm
WBJ op grashalm

Deze opname vond ik ook wel heel apart. Het lijkt op eitjes afzetten, maar dat doe je niet op een grashalm, lijkt mij. Het is bovendien een mannetje: ach, weet hij veel….

Wat gebeurt hier?
Wat gebeurt hier?

De laatste is niet de mooiste, maar brengt de situatie ter plekke wel leuk in beeld:

Trio
Trio

Toen ’s avonds de koffers weer gepakt klaar stonden voor de terugreis naar de Randstad, maakte ik – begeleid door lijstergezang en nauwlettend in de gaten gehouden – een laatste rondje door eigen tuin:

Vlieg op de uitkijk
Dambordvlieg op de uitkijk
Strontvlieg op de uitkijk
Strontvlieg op de uitkijk

Hiermee ben ik aan het eind gekomen van een weer behoorlijk uitgebreid blog. Maar daar ontkom je bijna niet aan als je in één van de mooiste provincies van Nederland op vakantie gaat.

Dank voor het lezen en kiekn en wie weet tot andermoal!!

2016-06-22 22-14-15 - IMG_4718-bewerkt-bewerkt-bewerkt_1080p

 

9 reacties op ‘Groet’n uut Drenthe 2

  1. Wat veel weidebeekjuffers en een mooie gevarieerde serie. Verder gaat mijn aandacht naar die prachtige zonsondergang bij het Holtven, ik ben daar ook wel eens geweest, wandelend vanaf het bezoekerscentrum in Ruinen over een bijna onbegaanbaar pad, maar het was de moeite waard, ik heb daar toen geoorde futen gezien. Verder mooie foto’s van de kleine beestjes, die goudwesp, wat is dat mooi zeg, nog nooit gezien.
    groetjes Ghita

    Liked by 1 persoon

  2. Heel vele foto’s maar ook ontzettend veel kijkplezier 🙂
    De weidebeekjuffers vind ik ook een van e mooiste juffers die er zijn en dat komt door de mooie intense blauwe kleur van de mannen. Je hebt daar echt heel veel mooie foto’s van kunnen maken en ook vliegend. De eendagsvlieg is ook prachtig om te zien. De zonsondergang heeft echter mijn hart gestolen. Wat een prachtige en mooie sfeervolle platen zijn dat zeg! Mijn complimenten hiervoor. Ik heb even heerlijk zitten genieten.
    Groetjes, Helma

    Liked by 1 persoon

  3. heel fraai deze opnames van de weidebeekjuffers. De landschapsfoto’s met het prachtige licht van ondergaande zon vind ik heel erg fraai. Al met al heel veel fraaie opnames van de vele insecten en leuk ook het dodaarsgezin.
    Groeten,
    Roos

    Liked by 1 persoon

  4. Prachtige serie platen van de juffertjes Dick, maar de dodaarzen zijn toch mijn favorieten. Nogmaals de juffers zijn erg mooi, maar relatief makkelijk te fotograferen tov de dodaars Ik vind dat ook wel leuk om mee te laten wegen, zeker omdat het zulke lastige rakkers zijn.
    Top gedaan.

    Groet,
    René

    Like

  5. Hoi Dick,
    Drenthe heeft veel te bieden. Jij hebt in ieder geval veel weidebeekjuffers gezien, wij helaas niet. Je hebt er prachtige beelden tussen zitten. Maar ook met de dodaarzen heb je het getroffen, want zo vaak zie je ze ’s zomers niet, zeker niet met jongen. De macro’s zijn mooi, maar de afsluitende beelden van het Holtveen zijn een schitterende afsluiter. Je gaat vast nog wel eens terug.
    Groet, Kees

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.