Vogelen in de Egmondermeer

Rondom Egmond, 16 juni 2016

Begin juni wandelden we drie dagen in de buurt van Egmond. Twee dagen door het duingebied en één dag door de polders. Een verslag hiervan (opgeleukt met veel foto’s) staat hier. Tijdens dat rondje door de polder, de Egmondermeer, zagen we o.a. Tureluurs, veel Gele Kwikstaarten en ook Kieviten en Scholeksters met jongen. Daar wilde ik nog wel eens voor terug….

De eerste foto’s zijn gemaakt met de Lumix FZ200 tijdens de wandeling op 10 juni. Lopend door de weilanden van Egmond-Binnen richting Heiloo zagen we verschillende Tureluurs, waarvan eentje zo vriendelijk was om even op een paaltje te gaan poseren. Ver weg natuurlijk, maar voorzichtig, stap voor stap, kon ik toch dichtbij genoeg komen om deze foto te maken.

< TIP: voor een grotere, mooiere én vooral scherpere weergave loont het de moeite de foto’s even aan te klikken! >

Tureluur op paaltje
Tureluur op paaltje

Op de restanten van bloembollenvelden zagen we geregeld Gele Kwikstaarten neerdalen. Zoals bijvoorbeeld deze met een snavel vol voer voor de jongen, die hier dus ook ergens moeten zitten.

Gele Kwikstaart
Gele Kwikstaart

Dat wordt een mooi project voor volgend jaar, als de bollenvelden wél volop in bloei staan. Zolang kan ik natuurlijk niet wachten, vandaar dat ik een week later hier alweer terug te vinden ben, gewapend met 70D en 100-400mm. Deze heb ik alvast maar binnen.

De laatste foto van 6 juni is van een Scholekster met twee jonkies. Goed verstopt in een greppeltje tussen de gewassen. Alleen vanuit hoog standpunt waren ze met moeite te zien.

Scholekster met jongen
Scholekster met jongen

Ook deze kleintjes hoopte ik later wat beter voor de lens te krijgen, dus vol verwachting ga ik 16 juni op pad. De waarnemingsplaatsen zaten in de GPS, alleen nog even een parkeerplaats in de buurt zoeken.

Ik vertrek als het nog bewolkt is, maar later die dag zou er wat zon bij komen. En weer gok ik verkeerd, want de zon schijnt al volop als ik uit de auto stap. Nou maar hopen dat de nog aanwezige bewolking op het juiste moment even voor wat schaduw zorgt… Eerst maar naar de Gele Kwikstaarten. Onderweg naar de bewuste plek zie ik al een eerste exemplaar op een paaltje neerstrijken. Ook leuk.

Gele Kwik op paaltje
Gele Kwik op paaltje

Een beetje jammer van die ene grashalm in de voorgrond, maar verder vind ik het wel een aardig plaatje zo. Het licht is nog niet keihard. Dat is wel het geval op de volgende foto van een luid piepende, overvliegende Kievit. Vogels in de vlucht gaat bij mij alleen – redelijk – goed als ze groot genoeg zijn.

Kievit in de vlucht
Kievit in de vlucht

Bij nadering van een uitgebloeid hyacintenveld zie ik al een vogeltje neerstrijken, opvliegen en weer neerstrijken. Dat zou wel eens één van mijn doelvogels kunnen zijn. Ik plof neer aan de rand van het veld en ga zitten wachten op actie. Het is hier best uit te houden, maar het zou toch wel fijn zijn als de zon een standje lager gezet kon worden.

Daar is de eerste! Waarom nou weer zo ver weg?

Gele Kwik
Gele Kwik – ver

Maar ja, als Mozes niet naar de berg komt, dan moet de berg maar weer naar Mozes en langzaam en zo onopvallend mogelijk schuifel ik op mijn kont dichterbij. Hij is druk met zingen, waardoor hij het niet in de gaten heeft, denk ik. Dit is al beter:

Gele Kwik - minder ver
Gele Kwik – minder ver

Ik schuifel nog een paar meter dichterbij, met het risico dat-ie wegvliegt. Je kan ook nét een metertje te ver gaan, natuurlijk. Ik heb geluk en besluit op acceptabele afstand te blijven zitten. Het levert een aardige serie op, waar ik – ondanks de harde zon – wel tevreden mee ben.

< klik op een cirkel voor een grotere weergave >

En dan gaat-ie er toch vandoor, helaas het kopje uit focus maar toch…

Er vandoor
Er vandoor…

Ik krijg nog een kans, maar dat levert min of meer dezelfde beelden op. Iets later en verder weg kan ik nog een ander vastleggen met een bek vol langpoot-insecten. Hij blijft er een beetje mee in het rond kijken en verraadt niet de plek waar de jongen zitten. Zo slim zijn ze wel.

Etenstijd!
Etenstijd!

Nadat ik vergeefs heb geprobeerde een tussen de rijen doorlopende wezel in mijn zoekerbeeld te krijgen én getuige ben geweest van een luchtgevecht tussen een Torenvalk en een Gele Kwikstaart, besluit ik op een ander plekje mijn geluk te beproeven. Op een hekwerk bij een soort gemaal valt mijn oog op een vreemde vogel.

Vreemde vogel
Vreemde vogel

Het duurt even voor het kwartje valt, maar dit moet een jonge spreeuw zijn. Hoewel dit al en mooie foto oplevert, probeer ik ook hier nog wat dichterbij te komen. Tenslotte moet je dat ook oefenen en ik volg weer dezelfde tactiek van langzaam dichterbij schuifelen, nu echter gewoon staand. Dat werkt ook, tenminste in dit geval.

Jonge spreeuw
Jonge spreeuw

Vanaf deze afstand probeer ik nog wat andere standpunten. Ik krijg alle gelegenheid want bang uitgevallen is deze (nog) niet.

Jonge spreeuw
Jonge spreeuw

Hij staat er zelfs een beetje nonchalant bij, met dat rechter pootje op een punt van het hek leunend. Nog iets beter is dat te zien op het volgende plaatje.

Nonchalant?
Nonchalant?

Van dit uitgebreide poseren krijgt-ie kennelijk trek, want hij gaat opzoek naar voedsel. Dat gaat hem nog niet zo goed af, want de kever die hij tussen het gras gevonden heeft, zit nu boven op zijn neus. Een beetje met je veren schudden helpt dan niet echt.

Wat nu?
Wat nu?

Een beetje jammer van het tegenlicht, maar dat maakt hij goed door even later aan de andere kant op een muurtje neer te strijken. De landing verloopt – met een na-hupje – niet helemaal vlekkeloos, maar levert mij wel dit komische beeld op…

Tipsy?
Tipsy?

… na even herpakken staat-ie dan toch stevig op de poten en schreeuwt het uit van plezier:

... en hij staat!
… en hij staat!

Wat kan een simpel bruin vogeltje toch mooie plaatjes opleveren.

Na mij ontzettend vermaakt te hebben met dit beestje ga ik weer terug naar de auto om nog een rondje door de polder te maken. Het is een uiterst smal weggetje en ik duim me suf dat ik geen tegenligger tegen kom. Slechts op een enkele plaats is de berm breed genoeg om even te stoppen. Op ongeveer dezelfde plek als vorige week zie ik een Kievit met jong, maar die blijven zover weg dat er niets toonbaars van te maken is. Dan maar niet. Misschien heb ik meer succes bij de Scholeksterfamilie.

Voorlopig zie ik niks totdat ik de auto op een veilig plekje kan stallen en even op en neer langs de akkers loop. Toch nog vrij onverwachts komt vanachter een grasrand een ouder Scholekster te voorschijn, met in zijn voetsporen een kind. Ik weet niet waarom, maar ik hou het erop dat het de vader is.

Scholekster met jong
Scholekster met jong

Het stiekeme dichterbij schuifelen begint weer, maar blijft niet onopgemerkt. Steeds als ik beweeg begint vader Scholekster dreigend naar me te schreeuwen. Zodra ik stop en rustig ga zitten, kalmeert-ie wel weer. Ik wil natuurlijk niet het risico lopen dat ze er vandoor gaan, maar kan toch zo dichtbij komen dat we ongeveer op gelijke hoogte zijn. Korter bij kan ik niet komen, tenzij ik een sloot over zou steken. Ik vind het echter wel mooi zo.

Scholekster met kind
Scholekster met kind

Het is op deze foto net alsof het kind afscheid heeft genomen van pa en alleen de wereld in wil trekken. Dat zal wel niet het geval zijn, maar hij komt wel mijn kant nog iets meer op. Dat levert uiteindelijk dit plaatje op. Een nog wat lager standpunt was mooier geweest, maar dat was hier door de hoge begroeiing van de slootkanten niet haalbaar.

Jonge Scholekster

Vader waarschuwt me ondertussen om niet dichterbij te komen. Ik zou niet eens kunnen…

Waakzame ouder
Waakzame ouder

Ondertussen loopt het jong de akker op en wordt onze onderlinge afstand steeds groter.

Scholekster jong
Scholekster jong

Het kind blijkt op weg naar zijn of haar moeder! Of vader natuurlijk, in geval de door mij voor vader uitgemaakte vogel de moeder was. Volgt u het nog? Dit is wel heel erg ver weg, zodat hier flink gecropt moest worden.

Moeder en kind
Moeder en kind
Moeder en kind
Moeder en kind

En ondertussen vader nog steeds lelijk doen…

Lelijk doen
Lelijk doen

Ik neem het hem niet kwalijk, zou ik in zijn geval waarschijnlijk ook gedaan hebben. Als ie na verloop van tijd ziet dat ik geen kwaad in de zin heb en zijn kind veilig bij moeder is gearriveerd, rekt-ie zich even uit en gaat in de slaapstand.

Voorbereiding slaapstand
Voorbereiding slaapstand

Het ouderschap is ook best vermoeiend. Even later staat-ie op één poot en doet met de kop in de nek zijn oogjes toe. Ik wil dan nog één foto maken van de andere ouder met jong… en zie pas later dat er nog een tweede kopje – onscherp – boven het maaiveld uitsteekt.

Moeder met... twee jongen
Moeder met… twee jongen

Toch twee jongen dus. Die ander zat kennelijk al die tijd goed verstopt!

Op het Kievit jong na is de buit binnen en ik ga weer eens op huis aan. Het licht wordt er ook niet mooier op. Volgend jaar misschien nog maar eens proberen… Bedankt voor het lezen en kijken en wie weet tot een volgend blog.

 

 

8 reacties op ‘Vogelen in de Egmondermeer

  1. Wat een geweldige serie van de gele kwikstaart, die heeft echt goed meegewerkt en gaaf dat ie je zo dichtbij liet komen zodat jij deze prachtserie kon maken. Ook de tureluur vind ik leuk, die heb ik zelf dit jaar niet mooi kunnen vastleggen. De laatste foto’s van moeder scholkekster met jong vind ik ook heel geslaagd. Mooi vogelblogje
    groetjes Ghita

    Liked by 1 persoon

  2. Hai Dick,

    Mooi hoor die zingende gele kwik. Prachtige vogels zijn het en fijn dat vooral het mannetje zo lekker meewerkt. Zo’n mannetje is met zijn fel gele kleur toch echt een heel stuk mooier dan het vrouwtje. Een mooi projectje voor volgend jaar om er eentje op bloeiende bloemen te krijgen.
    Het verbaast mij niet dat je de spreeuw makkelijk kon benaderen. Jonge vogels
    zijn nog niet zo schuw en met dat hekwerk heb je ook weer een aantal fraaie beelden erbij. Maar de jonge scholeksters zijn het fraaist. Die heb je echt zeer fraai weten vast te leggen.

    Groet,
    René

    Liked by 1 persoon

  3. Hoi Dick,
    Je bent lekker bezig geweest. Ook goed voor je sluiptechniek en conditie. Het heeft je wel een heleboel mooie beelden opgeleverd. Voor hetzelfde geld hadden de vogels er vandoor kunnen gaan toen je eindelijk met de nodige moeite een goede positie had gevonden. Jonge scholeksters, gele kwikstaarten en een lekker meewerkende jonge spreeuw hebben zo voor een prima basis voor een aantrekkelijk beeldverslag gezorgd. Volgend jaar opnieuw nu je de locatie kent.
    Groet, Kees

    Liked by 1 persoon

  4. Man, man, man…… wat een onwijs mooi blog!
    Ik ben echt wel lichtelijk (heel vele dus) jaloers op die mooie foto’s van de gele kwik. Werkelijk een supermooie serie heb je daarvan kunnen maken. Ook de jonge scholekster met zijn pluizige staartje is werkelijk schitterend. De jonge spreeuw heb je heel mooi op de foto gezet en vooral die van “Wat nu?” wat een hilarische foto!!! Deze hele serie mag er zijn Dick en ik heb dan ook heerlijk zitten genieten 🙂
    Groetjes, Helma

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.