AWD Varia

Door allerlei hinderlijke vakantieperikelen ben ik er in de maand juni amper aan toegekomen  de AWD met een bezoek te vereren. Slechts één keertje op de mooie avond van 6 juni. Samen met nog wat beelden die ik op de laatste dag van mei maakte, kan ik toch nog een blogje redelijk vullen. Daar begin ik dan maar mee.

31 mei wilde ik nog een keer proberen de Witsnuitlibellen te fotograferen bij hopelijk wat zachter licht. De weersvoorspellingen waren hoopvol en voor de zekerheid ging ik – relatief – vroeg op pad. In ieder geval vroeg genoeg om nog net een Oeverlibel met bedauwde vleugels aan te treffen.

Oeverlibel
Oeverlibel

Helaas hangt ze op een wat moeilijk bereikbaar plekje, dus een echt heel fraai plaatje levert het niet op. Datzelfde geldt voor mijn volgende onderwerp, een Gestreepte Goudspanner die half aan de onderkant van een dikke boomtak zit. Het is voor het eerst dat ik deze soort zie, dus ik doe erg mijn best om een mooi plaatje voor het archief te maken.

Gestreepte Goudspanner
Gestreepte Goudspanner

Als ik om 09:15 het poeltje bereik waar de Witsnuiten vorig week rondvlogen is het toch alweer behoorlijk zonnig geworden. Dat is toch wel een beetje het nadeel van aan de kust wonen: het waait hier altijd harder dan in het binnenland en vaak is het ook een stuk zonniger. Geen ideale macro-condities. Verder mogen we – zeker dit jaar met al die enorme plensbuien – niet klagen…

Op een beschaduwd plekje trekken een paar lichtblauwe bloemetjes mijn aandacht. Blauw is toch al een beetje mijn kleur, dus ik ga er voor op de knieën. Het gras is hier nog kletsnat van de dauw, maar ik heb dat er wel voor over als ik op mijn schermpje dit beeld zie ontstaan.

Mannetjes Ereprijs
Mannetjesereprijs

Het blijkt Mannetjesereprijs te heten en dit kruid werd vroeger enorm gewaardeerd vanwege zijn heilzame werking. De naam ‘mannetjes’ heeft de plant gekregen vanwege de vroegere West-Friese gewoonte om soorten die op elkaar lijken de toevoeging ‘mannetje’ of ‘wijfje’ te geven. Mannetjesereprijs lijkt een beetje op Tijmereprijs, dat ook wel Ereprijswijfke werd genoemd (bron: etymologiebank.nl).

Als ik hierna mijn aandacht richt op het poeltje zie ik dat de school goudvissen nog steeds niet gevangen is door Waternet. Ik geef het ze te doen en besluit het nog één keer te melden, daarna geef ik het op. Ik probeer me er niet teveel aan te ergeren en ga op libellenjacht. De Viervlek heb ik al vaak gefotografeerd, maar om niet met niks thuis te komen…

Viervleklibel
Viervleklibel

Ondertussen heb ik gezelschap gekregen van een Vogelenzangse libellenkenner. Vorige week had ik deze ervaren pensionado ook al ontmoet en ik steek er weer veel van op. Niet dat ik dat allemaal kan onthouden, maar toch is het wel handig. Zo zie ik vandaag blijkbaar de zeer zeldzame Zuidelijke Keizerlibel. Ik maak er een foto van, maar die is niet blogwaardig. Ook de Vroege Glazenmaker zou ik zonder zijn hulp niet als zodanig herkend hebben. Allebei zeer onrustige types en alleen met de telelens te benaderen. Een frontaaltje vanuit laag standpunt:

Vroege Glazenmaker
Vroege Glazenmaker

Ook leuke soorten om te zien natuurlijk, maar de Witsnuiten geven niet thuis vandaag, Na nog een poosje hier rondgehangen te hebben, neem ik afscheid van de libellenkenner om een kort rondje rondom het Groot Zwarteveld te lopen. Het licht wordt er niet beter op als ik een Hooibeestje zie fladderen. Als ze al gaan zitten, doen ze dat meestal op een onmogelijk plaats laag bij de grond, diep in het gras. Deze echter gaat bij uitzondering eens op een redelijk vrij takje zitten en dan wil ik wel een poging wagen. Voorzichtig door de knieën, met rustige bewegingen de macrolens op de camera plaatsen en nog voorzichtiger dichterbij schuifelen. Meestal doe je dat allemaal tevergeefs want ze hebben de vervelende eigenschap op het laatste moment toch nog weg te vliegen. Deze doet dat gelukkig niet en blijft zelfs zitten als ik hem in mijn eigen schaduw zet.

Hooibeestje
Hooibeestje

Na deze spannende en toch succesvolle onderneming gaat de telelens weer op de camera. Een jong damhertenmannetje – met fluwelen bastgewei – poseert rustig, terwijl zijn vriendje op de achtergrond alles scherp in de gaten houdt.

Damhert
Damhert

Ik breid mijn rondje nog wat uit met een deel van het infiltratiegebied. Ik zie hier een lichtgeel vlindertje fladderen. Af en toe gaat-ie zitten en vliegt bij toenadering weer weg. Ik zet een tijdje de achtervolging in, maar geef het uiteindelijk op. Je mag in dit deel van de AWD namelijk niet van de paden af en dat doe ik dan ook niet. Gelukkig krijg ik een alternatief voorgeschoteld in de vorm van een Witte Kwikstaart en een Roodborsttapuit. De eerste met de zon in de rug, de tweede met vol tegenlicht.

Het levert geen topfoto’s op, maar deze vogeltjes zorgen zo wel voor wat variatie in dit blog.

Langs de Duizendmeterweg zie ik weer dat gele vlindertje vliegen (of een andere, dat kan ook) en weer lukt het niet er een foto van te maken. Ik word wel steeds nieuwsgieriger wat het zou kunnen zijn. Hij heeft ook iets roods en doet in de verte denken aan een Zuringspanner. Een ander vlindertje wil wel even stilzitten. Weliswaar op de grond, tussen het gras en in de zon. Allemaal dingen waar je als fotograaf niet echt blij van wordt, maar omdat het een soort is die ik niet ken, maak ik toch deze bewijsfoto van – zo leer ik later  – een Mi-vlinder. Een soort die je niet veel ziet en die wel wat op de Aardbeivlinder lijkt. De ‘heksenkoppen’ op beide vleugels zijn echter duidelijk zichtbaar en geven de doorslag.

Mi-vlinder
Mi-vlinder

De zon begint langzamerhand wat minder fel te schijnen en dat doet mij besluiten toch nog eens bij het goudvissenpoeltje te gaan kijken (toch wel makkelijk om duidelijk te maken over welk poeltje het gaat…). En ik heb mazzel, want ik zie al meteen een Gevlekte Witsnuitlibel.

Gevlekte Witsnuitlibel
Gevlekte Witsnuitlibel

En ook zijn Noordse familielid is weer aanwezig. Toch goed dat ik even terug gekeerd ben.

Noordse Witsnuitlibel
Noordse Witsnuitlibel

De Gevlekte wil vandaag echter leuker poseren dan de Noordse. Nog één foto dan:

Gevlekte Witsnuit
Gevlekte Witsnuit

Zo, die zitten weer in de tas. Nou nog even kijken of er bij de zonnedauw nog wat te beleven valt. Het licht is nu beter dan vanmorgen, dat wel, maar fotogenieke slachtoffers van dit vleesetende plantje zie ik niet. Dan maar alleen een fotootje van de stille moordenaar zelf:

Zonnedauw
Zonnedauw

Richting de uitgang zie ik op een open plek op het Eiland van Rolvers voor de derde keer het geel-rode vlindertje fladderen. Niet één, maar zelfs twee. Toch lukt het in eerste instantie weer niet er eentje goed op de foto te krijgen. Dan eerst maar even iets wat altijd lukt: een plantje dat ik steeds Duin-Vergeet-me-nietje noem, maar officieel geloof ik Ruw Vergeet-me-nietje heet. De lichtblauwe bloemetjes zijn echt ontzettend klein, met het blote oog bijna niet waarneembaar.

Ruw Vergeet-me-nietje
Ruw Vergeet-me-nietje

Ondertussen zie ik vanuit mijn ooghoeken weer mijn ‘obsessie’-vlindertje. Nu ga ik er echt werk van maken en blijf hem volgen, net zolang tot ie op een geschikte plek landt. Nou nog zo dichtbij zien te komen dat ik er met de macrolens iets mee kan. Dat gaat natuurlijk eerst nog een paar keer fout, maar uiteindelijk – de aanhouder wint weer – lukt het toch:

Roodbandbeer
Roodbandbeer

Het blijkt om een Roodbandbeer te gaan. Ik had er nog nooit van gehoord; mijn archief groeit weer een stukje. Hieronder nog twee foto’s waar ik wat minder tevreden over ben, maar die wel een beter beeld geven van hoe het beestje er uit ziet.

Op weg naar huis kom ik langs de bosuil die in een eerder blog al een plaatsje kreeg. Toen – ’s morgens vroeg – zat-ie te slapen, nu hoop ik op wat meer activiteit. Tenslotte moet er straks weer gejaagd worden. Hij is inderdaad wakker en knipoogt zelfs naar me…

Maar de meeste actie komt van een Vlaamse Gaai die even komt buurten. In het verleden schijnt hier al eerder een paar bosuilen verjaagt te zijn door een stel kauwen en nu schijnt de Gaai ook zoiets in de zin te hebben.

Intimidatie
Intimidatie of voor de gezelligheid?

De uil lijkt het bezoek niet erg op prijs te stellen, maar houdt dapper stand. Hij blijft zitten waar die zit en het loopt allemaal met een sisser af.

Een week later – op 6 juni – ga ik aan het eind van een zonnige en warme dag nog even een paar uurtjes het duin in. Ik hoop nog steeds iets van jonge vosjes mee te krijgen, maar reken op niets en dat is maar goed ook. Ik loop vandaag langs het Zwarteveldkanaal naar het Middenveld en weer terug en begin ook deze dag weer met een libel, een Viervlek.

Viervlek
Viervlek

Wat verderop zwemt in het kanaal een Grauwe Gans met twee jonkies.

Gezinnetje Grauwe Gans
Gezinnetje Grauwe Gans

Moeder de gans is zeer alert. Niet op mij.maar op een andere belangstellende op de andere oever:

Hmmm, lekkere hapjes...
Hmmm….. lekkere hapjes…

Als die echter ziet dat het een onhaalbare zaak is, druipt hij gauw af. Jammer, want een beetje actie was leuk geweest. Dan maar iets vredigers: als ik mijn hoofd net boven een duin uitsteek zie ik een Damhert hinde staan met een drinkend jong. Een heel kleintje nog.

Damhert met jong
Damhert met jong

Het is pas begin juni en dit moet één van de eerste jongen van dit jaar zijn. Het is in ieder geval de eerste die ik zie. Verraden door het klappen van de spiegel, kijkt moeder op en zoekt meteen dekking, al snel gevolgd door haar kind. Geen jonge vos, maar dit is een goede tweede.

Van een heel andere orde, maar ook erg mooi is deze Sint Jacobsvlinder. Je ziet ze nu veel en het zal niet lang meer duren voor je overal weer de oranje-zwarte zebrarupsen ziet.

Sint Jacobsvlinder
Sint Jacobsvlinder

Het licht is inmiddels een stuk mooier geworden en zorgt ook met een simpel zuringplantje voor een mooi warm beeld.

Schapenzuring
Schapenzuring

Ik denk dat het hier om Schapenzuring gaat. Van het volgende plantje ben ik ook niet helemaal zeker, maar het is overduidelijk een wikkesoort. Ik hou het op Lathyruswikke.

Lathyruswikke
Lathyruswikke

De tijd vliegt om en het licht wordt snel minder; niet alleen wat intensiteit betreft, ook wordt het minder warm van kleur. Een bezige mier is zodoende al een stuk moeilijker vast te leggen. Toch even geprobeerd.

Mier
Mier

Inmiddels alweer bijna bij de uitgang kan ik een Merel man bespieden, stiekem tussen het struikgewas door. Volgens mij heeft-ie me niet in de gaten, maar het kan ook best zijn dat-ie zich van mij gewoon niets aantrekt. Hoe mooi kan een simpel zwart vogeltje zijn…

Merel
Merel
2016-06-06 21-30-48 - IMG_1158_1080p
Merel

De zon gaat al bijna onder als ik – nog maar een paar honderd meter verwijderd van de uitgang – een drietal grote (parasol?)zwammen keurig op een rijtje zie staan. Ik ben nog niet ingesteld op het paddestoelenseizoen, maar ga toch een poging wagen er iets van te maken. Eerst met de telelens en van grote afstand, maar dat wordt het niet echt. Dan toch maar even de macro erop. Dat levert onderstaand beeld op.

Drie op een rij
Drie op een rij

Ik had misschien dat naaldje even weg moeten halen, maar desondanks vind ik het wel een waardige afsluiter van dit blog. Ik moet nog flink doorlopen om voor zonsondergang de AWD weer te verlaten. Op dit moment wist ik dat nog niet, maar pas in de loop van juli zal ik hier weer terugkeren. een volgend AWD-blog zal dus nog wel even op zich laten wachten.

Bedankt voor het lezen en kijken.

11 reacties op ‘AWD Varia

  1. Die Gestreepte Goudspanner heb ik toevallig ook laatst voor het eerst gezien en gekiekt! Wat een beeldschone foto van het Mannetjesereprijs! De Witsnuitlibellen heb ik nog nooit gezien net als de Roodbandbeer en de Bosuil, allemaal jaloersmakende foto’s. Die drinken bambi is zo aandoenlijk, zoiets zag ik op mijn allereerste bezoek aan de AWD, een hele dierbare herinnering. Prachtige foto ook van de Sint Jacobsvlinder, dit jaar heb ik er maar eentje ontdekt. De merelfoto’s zijn ook heel mooi en dat naaldje op die voorste paddenstoel vind ik juist wel wat hebben hoor!
    Een heerlijke serie!

    groetjes van Ank

    Liked by 1 persoon

  2. Heel mooi en gevarieerd blogje, de ereprijs met de dauwdruppels is voor mij de allermooiste en ik ben jaloers op jouw witsnuitjes,ik was wel bij die poel,ook in die periode, maar ik zag ze gewoon niet, wel heel erg veel viervleklibellen. Jij had toch behoorlijk wat soorten libellen. Ook mooie vlinders, zelfs mooie nachtvlinders ( daar loop ik toch vaak gewoon aan voorbij). Damhertje met jong is schattig en de schapenzuring heb je mooi, heb ik wel gezien, maar niet op de foto gezet. Heerlijk blogje vol inspiratie voor volgend jaar mei / juni.
    groetjes Ghita

    Liked by 1 persoon

  3. Beste Yemrev.

    Met heel veel plezier heb ik je blog gelezen en je prachtige foto’s bekeken. Je hebt een prettige vlotte manier van schrijven. Interessant om te lezen. Bedankt.😊😀

    Liked by 1 persoon

  4. Hoi Dick,
    Dat is toch weer een knappe collectie. De goudspanner, mi-vlinder en roodbandbeer springen er voor mij direct uit. Bijzondere soorten die ik nog nooit gezien heb. Wat de libellen betreft heb je ook al niet te klagen. Witsnuitlibellen heb ik wel gezien maar van te ver weg om de soort te herkennen, laat staan om te kunnen fotograferen. Je was er vroeg bij met het damhertje, voor mij kwam de eerste op 11 juni.
    Groet, Kees

    Liked by 1 persoon

  5. Hai Dick,

    Ik zie dat ik tijdens mijn vakantie behoorlijke wat blogjes gemist heb. Ik heb ze allemaal even bekeken, maar geef hier maar 1 reactie op alles dat ik gezien heb.
    Opvallend is natuurlijk de bosuil. Prachtig moment daar en mooi vastgelegd.
    De hoeveelheid toppers is behoorlijk groot in al die blogjes. Echter het blog “Avondvierdaagse” bevat erg veel bijzondere beelden. De slak in de schemering is er eentje van. erg mooi gedaan. Maar heel veel beelden in dat blog zijn top. Het mooie licht speelt zeker mee en je hebt in behoorlijk wat gevallen een prachtig standpunt gekozen of het juiste diafragma. Erg inspirerend allemaal.

    Groet,
    René

    Liked by 1 persoon

  6. Weer heel mooi om te zien en ik heb er weer veel van opgestoken , vooral de libelle’s krijgen steeds meer mn interesse ; heb nu ook een vennetje gevonden waar veel verschillende soorten rondvliegen , nu nog een mooie ochtend….. Voor mij is de ereprijs de topper van deze blog, mooi zacht van kleur ! Weer bedankt voor het laten zien van deze mooie foto’s , groeten Adria

    Like

  7. Dit is dan toch echt weer heerlijk genieten hier. Je bent in ieder geval al meer in de AWD geweest dan ik maar dat kan al gauw natuurlijk als je er zo vlakbij woont 😉 De witsnuitlibellen vind ik echt heel mooi maar ook de Schapenzuring. Prachtig kleur heeft zie zeg! Ook die roodbandbeer is een plaatje. Ik ben wel lichtelijk (dus hele erg) jaloers op die bosuil in die boom. Die staat werkelijk al eeuwen op mijn lijstje maar het enige wat ik tot nu heb aangetroffen zijn lege bomen 😦
    Ook al je andere foto’s zijn gewoon hele sfeervol en dit is dan ook genieten.
    Groetjes, Helma

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.