Voorjaar in de Ardennen

19 en 20 april 2014, Robertville, Ardennen.

Ieder jaar reist het fietsende deel van de familie af naar de Belgische Ardennen om daar een weekje te gaan mountainbiken. De ene keer in het voorjaar, de andere keer in het najaar. Het is dan altijd weer afwachten hoe de parcoursjes er bij liggen en soms – steeds vaker – besluiten we om niet op de fiets te stappen, maar te kiezen voor een stevige wandeling. Ook leuk. Daarnaast moet er tegenwoordig ook wat tijd worden vrijgemaakt om de natuur vast te leggen. Deze keer was het voorjaar weer aan de beurt, hetgeen het voordeel heeft dat dan niet hele stukken bos afgesloten zijn i.v.m. het jachtseizoen.

Het onderkomen dat we hadden uitgezocht lag helaas voor de natuurfotografen in ons gezelschap niet direct in een mooie bosrijke omgeving, maar aan een doorgaande route rondom het Lac de Robertville (Hoge Venen). Het was een zeer luxe appartement op de eerste etage van een kleinschalig complex. Wel met een mooi uitzicht, maar even de natuur in lopen om snel wat te kieken was er niet bij. Jammer, maar het was niet anders. Volgende keer beter opletten!

Het weer zat ontzettend mee: de eerste dagen was het nog aan de frisse kant, maar gaande de week werd het steeds warmer en zonniger. Ideaal voor buitenactiviteiten dus. De week na ons verblijf stortte het volledig in en keerde de winter hier tijdelijk terug. Maar we gunnen een ander ook wat, nietwaar? En, ach, lekker binnen zitten met een goed boek heeft ook wel wat.

< TIP: voor een grotere, mooiere én vooral scherpere weergave loont het de moeite de foto’s even aan te klikken! >

En dan nu de fotografie: drie keer ging ik op stap met de camera. De eerste keer samen met mijn dochter Ilse, waarbij het doel was om eens wat aan Urban-fotografie te doen. Hierbij is het de bedoeling dat je op zoek gaat naar oude verlaten gebouwen of locaties om dat – liefst een beetje sfeervol – in beeld te brengen. Als locatie hadden wij het oude station van Sourbrodt op het oog, waar nog het een en ander aan restanten van een oude spoorlijn (de Vennbahn) te zien waren. Niet geheel toevallig, want Ilse is als technisch consultant werkzaam in die branche. Een fotoverslag hiervan komt in een apart blog en zal de meeste van mijn volgers niet interesseren. Eén voorproefje moet kunnen:

Sourbrodt: oud seinhuis
Vergane glorie in Sourbrodt: oud seinhuis

Het tweede en derde uitstapje stonden volledig in het teken van de natuur.

Natuuruitje 1 (19 april) bestond uit een rondje om het Lac de Robertville. Tijdens deze wandeling geen fauna gezien, tenminste: niets kiekbaars. Het hoofdonderwerp van vanavond werd gevormd door ontluikende knoppen va de Bergvlier. Ruim voorhanden en weer eens wat anders.

Bergvlier
Bergvlier

Ik vond het wel fotogeniek en ben hier een uurtje mee bezig geweest. Zoeken naar mooie composities in combinatie met fraaie achtergronden; bij de één lukte dat beter dan bij de ander. Zie onderstaande miniserie <klik op een miniatuur voor grotere weergave>

Het voordeel van zo’n vlierstruik is dat de meeste takken redelijk op ooghoogte zitten. Je hoeft er in ieder geval niet voor door de knieën, of erger. Naar mijn eigen bescheiden mening is dit één van de best geslaagde:

Bergvlier
Bergvlier

Niet alleen de Bergvlier, ook de Hazelaarkatjes moesten er aan geloven:

En ook de vergane glorie kreeg een beurt. Ik heb geen idee waar dit de restanten van zijn, maar vond het wel grappig…

Vergane glorie...
Vergane glorie…

… en dit zijn vermoedelijk de overblijfselen van een zuringsoort:

Zuringrestanten?
Zuringrestanten?

Natuuruitje 2 (30 april): vanavond maakte ik een korte wandeling naar het bos op de heuvel achter ons vakantiehuis. Tijdens één van onze fietstochten stuitten we hier op een overduidelijke burcht van – misschien wel – een dassenfamilie. De grote toegangsgaten brachten mij – hoopvol – op die gedachte. Na al een keer eerder vergeefs posten tijdens de schemering, besloot ik nog een tweede poging te wagen. Helaas zonder het gehoopte resultaat. Vanavond trof ik ter plaatse, liggend achter een dikke boom een – helaas – dode vos aan.

Dode vos
Dode vos

Drie dagen geleden lag die daar nog niet en ik heb eerst goed moeten kijken of-ie echt wel dood was. Waarom en hoe hij/zij aan zijn eind is gekomen weet ik niet, misschien gewoon van ouderdom. De burcht zal dan waarschijnlijk wel een vossenburcht geweest zijn, hoewel ik me heb laten vertellen dat vossen en dassen soms ook een burcht delen…

Tijdens het wachten op de echte schemering, kon ik mooi nog even gebruik maken van de ondergaande zon, die erg zijn best deed om mij mooi licht te bezorgen. Het ging hem goed af, want ik kreeg een mooie achtergrond van bokeh bubbels met nog net door zonlicht beschenen jonge esdoorntakken:

Esdoorn met bubbels
Esdoorn met bubbels
Esdoorn met bubbels
Esdoorn met bubbels

Na deze tegenlichtopnames kreeg ik wat verderop langs het pad de zon meer in de rug. Geen bubbels, maar wel een mooie zachte achtergrond voor deze Wilgenkatjes:

Wilgenkatjes
Wilgenkatjes

Ik had eigenlijk geen plannen in deze richting en had de macrolens dan ook thuis gelaten. Al deze kiekjes zijn dan ook gemaakt met de 100-400mm, uit de losse hand. Er was echter – zeker in het begin – licht genoeg… en nog mooi ook. Bloeiende Lariksen waren dan ook een welkom onderwerp:

Bloeiende Lariks
Bloeiende Lariks

Lariksen bloeien pas als ze een jaartje of 25 oud zijn en vooral deze vrouwelijke bloeiwijze (de latere dennenappeltjes) is bijzonder fraai om te zien. Daarom nog maar wat plaatjes:

Op de linkerfoto is ook de mannelijke bloeiwijze te zien (kleine gele eitjes). Het viel nog niet mee om fraaie exemplaren én mooie composities te pakken te krijgen, want de mooiste zaten natuurlijk heel hoog, te hoog zelfs.

De zon zakte nu snel achter de heuvels en het licht veranderde, maar bleef te mooi om te stoppen met kieken. 1/80s ging nog net goed…

Bloeiende Lariks
Bloeiende Lariks

Onder iets andere hoek toch weer mooie, softe bokeh bubbels! Toch niet heel beroerd voor een telezoom op 400mm en f/5.6…

Bloeiende Lariks
Bloeiende Lariks met bubbels

Nadat ik nog een half uur vergeefs bij de vossenburcht had staan posten, ging ik weer op huis aan. Het werd nu toch echt te donker om nog toonbare plaatjes te maken. De heuvel aflopend kreeg ik zicht op een weiland met een paar prachtige, nog kale bomen die in het laatste licht van deze dag stonden te pronken. Ik maakte met korte tussenpozen een kleine serie, die ik achteraf m.b.v. de witbalans een van warm naar koud verlopende kleurtemperatuur meegaf. Erg wild tekeer gaan met nabewerken was uit den boze, want door het weinige licht en de hoge ISO waren deze kiekjes erg gevoelig voor ruis. Toch maar even laten zien:

Landschap met bomen (warm)
Landschap met bomen (warm)
Landschap met bomen (lauw...)
Landschap met bomen (lauw…)
Landschap met bomen (koel)
Landschap met bomen (koel)

Op zich vind ik het wel gave plaatjes geworden. Misschien iets dergelijks nog eens overdoen met de camera op een statief… Tot zover mijn vakantiekiekjes van de Ardennen 2016. Bedankt voor het lezen en kijken en wie weet tot een volgende keer.

9 reacties op ‘Voorjaar in de Ardennen

  1. Weer even terug in de tijd, mooi dat ontluikende groen, de esdoorntakken met de mooie bokeh is een geslaagde foto ( foto’s, want je hebt er meer en ik vind ze allemaal goed) geworden. Ook van de bergvlier heb je er een paar met die mooie achtergrond bokeh, dat vind ik toch wel het meest aanspreken. Van de bomen bij ondergaande zon vind ik de lauwe variant het mooist. De koele spreekt mij het minst aan.

    Like

  2. De lente biedt inspiratie genoeg, of je nu van flora houdt of van fauna of van beide. Het mooie licht en de bubbles hebben voor mij de mooiste beelden opgeleverd.
    groet, Kees

    Like

  3. Hoi Dick,
    deze tripjes zijn zeer zeker de moeite waard. Ik zou ook de voorkeur geven aan een wandeling want de camera met mee hihi… Je hebt de lente echt heel mooi vast gelegd en de diversiteit van de pas ontluikende blaadjes zijn erg mooi. De esdoorns met de bubbels zijn echt geweldig om te zien. Heel mooi gefotografeerd. Jammer dat de vos dood was :-(.. Je laatste 3 foto’s zijn bijzonder. De voorlaatste 2 vind ik echt heel mooi en hoewel ik erg van blauw hou vind ik de laatste niet zo heel mooi. Verder is het een mooi blog en ik bekijk deze foto’s sowieso altijd al in de vergroting.
    Groetjes, Helma

    Liked by 1 persoon

  4. Mooi hoor, ik heb weer zitten genieten ! De bergvlier, de esdoorn met bubbels is ook supermooi in het avondlicht, de zuring en de katjes allemaal top ! En de bloeiende lariks ook al zo bijzonder, door al jouw foto’s heb ik al zoveel soorten leren kennen en is het nog leuker om ze zelf ook te ontdekken, dankjewel ! Groeten Adria.

    Liked by 1 persoon

  5. Je natuurfoto’s zijn prachtig. Wat me opvalt aan je urban foto’s is dat ze zo extreem qua kleur zijn. Hdr ik ken het en pas het ook wel eens toe. De meeste van je foto’s hebben het niet nodig ze zijn mooi genoeg.

    Like

    1. Als ik HDR toepas probeer ik dat altijd met voorzichtigheid en probeer niet teveel te overdrijven. Ik dank dat hier het warme licht van de ondergaande zon ook een grote rol speelt in de kleur.

      Like

      1. Precies die foto’s waarop je het kan zien de bekoren me het meeste. Iedere urban fotograaf gebruikt hdr en het maakt het vaak fake. Zonde. Dat warme licht is het mooiste speel ermee want je ziet het wel!

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.