Rondjes door de Rietputten (nu het nog kan…)

4 april 2016, Vlaardingen, Rietputten

De afgelopen winter zag ik weer vele prachtige platen van Baardmannetjes voorbij komen, een prachtige rietvogel die hoog op mijn lijstje staat. In levende lijve heb ik er nog nooit een mogen aanschouwen, laat staan fotograferen. Regelmatig kijk ik dan ook op waarneming.nl waar ze gemeld worden, maar meestal is dat niet bij mij in de buurt. Vorige winter werden er  een stuk of vier gemeld in de AWD en daar ben ik toen een aantal keren alle rietkragen afgelopen, zonder succes. Terwijl ze toch gemakkelijk te herkennen zouden moeten zijn aan hun geluid: het geluid van een racefietsbel! Volgens mij hébben de meeste racefietsen helemaal geen bel! Ja, bij sommige – wat socialere – wielertoeristen, zoals ondergetekende, willen ze nog wel eens aanwezig zijn op het stuur, maar dan nog: hoe klinkt dé racefietsbel en wat is het verschil met een ‘gewone’ fietsbel tegenwoordig?

Naast de uitgestrekte Oostvaardersplassen lijken de beste kansen om de Baardman te spotten te zijn weggelegd voor een klein natuurgebied bij Vlaardingen, de Rietputten. Daar komen de meeste foto’s vandaan en het aantal waargenomen exemplaren is relatief groot. Maar ja, Vlaardingen is toch een heel eind rijden en ik stel het steeds maar weer uit… totdat in het vroege voorjaar de eerste Blauwborsten daar eveneens worden gesignaleerd. De kans dat ik dan voor niets zo’n enorme reis onderneem is daarmee een stuk kleiner. Op 4 april is het dan zover en op een gunstige dag, met niet teveel zon en wind, zak ik af naar het verre zuiden.

< TIP: voor een grotere, mooiere én vooral scherpere weergave loont het de moeite de foto’s even aan te klikken! >

Ik arriveer er aan het begin van de middag en heb het plan te blijven tot – hopelijk een mooie – zonsondergang. Ik loop verschillende keren in laag tempo de enige wandelroute die door het gebiedje loopt en kom er gaandeweg achter dat rubber laarzen geen overbodige luxe zouden zijn geweest… Blauwborst en Baardman zie ik niet zo gauw, maar gelukkig is ook de Tjiftjaf weer in het land:

Tjiftjaf
Tjiftjaf

In vergelijking tot de beoogde doelen van vandaag toch een beetje een saaie Piet, bovendien lijkt het geluid – hoewel duidelijk herkenbaar – ook nergens naar. Wel makkelijk voor de beginnende vogelaar dat-ie zijn eigen naam roept, maar daar had-ie toch wel wat meer werk van kunnen maken.

Tijdens het eerste rondje produceer ik verder geen opzienbarende plaatjes. Ik begin alweer te denken dat dit weer zo’n teleurstellende dag gaat worden: er is weinig te beleven en dan pak je alles aan om toch nog met iets thuis te komen:

2016-04-04 14-39-27 - IMG_0175_1080p
Slapende rietslak

Misschien leveren de her en der tussen het riet opschietende wilgen nog wat op <klik op een cirkel voor een grotere weergave>:

Het eerste rondje beschouw ik als een verkenningsrondje en begin vol goede hoop aan het tweede rondje, in omgekeerde volgorde. Al snel met meer succes, want daar zie ik de eerste Blauwborst! Een beetje hoog en tegen een lelijke witte achtergrond, maar daarentegen wel mooi vrij op een wilgentak. Flink overbelichten geeft dit resultaat:

Blauwborst
Blauwborst

Ook de afstand is vrij groot, maar hij blijft lang genoeg zitten om mij de gelegenheid te geven langzaam dichterbij te schuifelen. Hij zal me vast wel in de smiezen hebben, maar is met zijn gedachte duidelijk ook met andere dingen bezig: met de vrouwtjes! Het zal eens niet zo zijn.  Met zijn fraaie gezang laat hij goed van zich horen:

Blauwborst
Blauwborst

Mijn eerste Blauwborst van dit jaar staat er nu al beter op dan ooit en ik ben blij dat ik in ieder geval niet voor niets zo’n eind gereden heb. Nou nog een Baardmannetje… maar die laten zich vooralsnog niet zien of horen. Dat laatste wordt echter ruimschoots goedgemaakt door een Winterkoning: wat een geluid produceert zo’n klein vogeltje! Ik hoor en zie ze geregeld, ook tussen het riet, maar ze zijn snel en beweeglijk en vastleggen van een zingend exemplaar lukt me niet direct. Ik moet het vandaag doen met deze foto van het vogeltje, wél in typerende houding, maar helaas met de snavel toe.

Winterkoning
Winterkoning

Ondertussen zie ik wel steeds vaker Blauwborsten boven het riet vliegen en met uitwaaierende staart zich omlaag storten. Helaas veel te ver weg, maar wie weet: de dag is nog lang. Ik heb niet de illusie dat ik een dergelijk tafereel kan vastleggen, maar ik blijf hopen op een Blauwborst met zo’n oranje staartwaaier.

Het is al half vier als mijn tweede rondje door de Rietputten erop zit. Ik besluit even te pauzeren op een bankje en een broodje te eten, lekker in het zonnetje dat net begint door te breken. Ik zit amper of vanuit een struik hoor ik een Blauwborst zijn gezang inzetten. Dat begint altijd een beetje aarzelend, alsof ze zichzelf eerst moeten aanzwengelen, maar eenmaal op gang zijn ze niet meer te houden. Daar zie ik hem zitten, hoog in de struik:

Blauwbiorst
Blauwborst

Misschien iets meer een takkenbende, maar het licht is wel beter dan bij de vorige ontmoeting. Ik laat mijn boterhammetje voor wat het is en loop stapje voor stapje in zijn richting, onderwijl het ene na het andere plaatje schietend:

Blauwborst
Blauwborst

Af en toe even een zangpauze, weer aanzwengelen en dan weer uit volle borst. Een genot om te aanschouwen én vast te leggen:

Blauwborst
Blauwborst

Nog steeds kan ik wat dichterbij komen. Ik hoef zo steeds minder te croppen en dat is wel zo fijn. Ik maak een soort van halve omtrekkende beweging zodat de lichtinvalhoek geleidelijk wat verandert en ik ook een stukje zachtblauwe lucht als achtergrond krijg. Vind ik niet lelijk:

Blauwborst
Blauwborst
Blauwborst
Blauwborst

Het begint er op te lijken dat dit een Blauwborsten topdag gaat worden. Alleen de oranje staartwaaier ontbreekt nog. Als hij het riet in duikt heb ik even hoop dat ook dat gaat lukken, maar beter dan dit wordt het helaas niet:

Blauwborst in het riet
Blauwborst in het riet

Zo houden we weer wat te wensen.

Als ik hierna verder ga met het nuttigen van mijn bammetje, zie ik plots vanuit een ooghoek een vaag bekend vogeltje in het riet neerstrijken. Een Baardmannetje, toch nog! Snel de camera pakken, richten en klikken. Ik hou er drie dezelfde plaatjes aan over:

Baardman (man)
Baardman (man)

Yesss! De eerste Baardman zit in de pocket! En nog scherp ook. Na deze korte ontmoeting hoop ik natuurlijk op meer, maar mijn dag kan al niet meer stuk.

Ik ga toch maar gewoon door met waar ik mee bezig was: het lopen van rondjes door de Rietputten. Al snel dient zich de volgende (of is het steeds dezelfde?) Blauwborst aan, deze keer weer in een heel andere setting en licht:

Blauwborst
Blauwborst

En ook nu weer wat dichterbij:

De vierde ontmoeting (drie kwartier later) is een vluchtige, letterlijk en figuurlijk. Eigenlijk een toevalstreffer en ik had links graag wat meer ruimte gehad, maar toch vind ik het een mooi plaatje. Het bijzondere licht van dit moment speelt daarbij ook een grote rol.

Blauwborst
Blauwborst

Er was zojuist een bui over getrokken en nu begon de – inmiddels al aardig laag staande – zon voorzichtig onder de donkere wolken door te schijnen.

Voor de vijfde en laatste ontmoeting moet ik meer dan een uur wachten, maar het was het waard. Persoonlijk vind ik namelijk dat dit de mooiste plaatjes van de dag opleverde. Deze keer geen Blauwborst in een boom of het riet, maar op de grond. Dat doen ze vaker, maar dat had ik nog niet eerder gezien. Hij zat op het pad en scharrelde wat rond.

Blauwborst in het gtras
Blauwborst in het gtras

Op gepaste (voorzichtige) afstand ga ik door de knieën en leg de camera op de grond. Via Live-View probeer ik het vogeltje in beeld te krijgen en te volgen. Ik heb daarbij de mazzel dat hij niet van me schrikt en zelfs langzaam mijn kant op komt. <klik op een miniatuur voor een grotere weergave>

Met deze als afsluiter van dit blog:

Blauwborst in het gras
Blauwborst in het gras

Het is al tegen zessen inmiddels en hoewel ik eigenlijk het plan had te wachten tot zonsondergang, zie ik – naar de lucht kijkend – dat dat er niet in zit vandaag. Teveel zware bewolking en het licht wordt er niet mooier op. Tijdens mijn laatste rondje moet de ISO al zover omhoog dat ik besluit het voor gezien te houden vandaag. De buit is binnen!

Misschien ga ik volgende winter nog één keer deze kant op, misschien dan wat eerder in de winter en dan enkel en alleen voor de Baardmannetjes. Het zou dan misschien weleens de laatste kans kunnen zijn, want er zijn vergevorderde plannen om een zesbaans tunnel door dit gebied aan te leggen. Een tunnel waarvan het nut nog niet bewezen is, maar die er – net als de Duinpolderweg overigens – vast gaat komen zolang de politieke wind in ons land uit dezelfde hoek blijft waaien. En zo krijgt de natuur in Nederland langzamerhand steeds minder ruimte… Evengoed bedankt voor het lezen en kijken!

9 reacties op ‘Rondjes door de Rietputten (nu het nog kan…)

  1. Die blauwborst heb je prachtig weten te vangen, superscherp en aantrekkelijk. Een baardman heb ik nog nooit gezien en ook niet gehoord. Moet maar eens op google gaan zoeken hoe een sportfietsbel dan zou moeten klinken ;-0 Die ene foto is gelukkig voor jou … (en mij) heel mooi gelukt.

    Liked by 1 persoon

  2. Baardmannetjes heb ik al eens mogen fotograferen maar een Blauwborst daarentegen heb ik nog nooit gezien. Prachtige foto’s heb je van dit mooie vogeltjes gemaakt!

    Like

  3. Wauw, echt een blauwborst dagje, wat een mooie serie, zo heb ik hem nog nooit gehad. Dus ook voor de blauwborst moet je naar de rietputten. Vandaag in Poelgeest zag ik er eentje, maar ver weg en toen ik de foto wilde maken was ie alweer weg….dus..misschien ook maar eens naar Vlaardingen, jij hebt er in ieder geval een supermooie serie aan over gehouden.
    groetjes Ghita

    Like

  4. Hoi Dick,
    Mission accomplished. Het werd een echte blauwborstdag. Van begin tot eind neemt de kwaliteit van de beelden duidelijk toe, ook al om de weersomstandigheden voor steeds warmer licht zorgden. De laatste reeks met blauwborsten op de grond is een waardige afsluiter, stuk voor stuk topbeelden. En dat je dan ook nog de kers op de taart krijgt in de vorm van een baardmannetje maakt de dag natuurlijk een succes.
    Prettig weekend, Kees

    Like

  5. Werkelijk een topdag dus met én de blauwborst én het baardmannetje. De blauwborst kon je mooi vereeuwigen en ook nog met zijn snavel wijd open. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de laatste serie van de blauwborst op de grond in het gras werkelijk helemaal fantastisch vind. Zo mooi met die blur . Werkelijk fantastisch. Je hebt dan 3 dezelfde foto’s van het baardmannetje maar je hebt hem. Kan ik helaas nog niet zeggen!
    Hele fijne serie.
    Groetjes, Helma

    Liked by 1 persoon

  6. Hai Dick,

    Het zou toch ontzettend zonde zijn wanneer dit gebied gaat verdwijnen, Gelukkig komt er wel compensatie voor terug, in de vorm van wat bomen (zei jij cynisch). Asfalt schijnt belangrijker te zijn dan natuur. Baardmannen fotograferen in april is een lastige opgave, omdat ze dan meestal onderin het riet zitten. Dat is namelijk insectentijd. In de winter foerageren ze op de rietpluimen en zijn ze veel makkelijker te fotograferen. Maar ik begrijp wel dat je het wilt combineren en je hebt er in ieder geval prachtige blauwborstfoto’s aan overgehouden. De foto na de winterkoning (overigens een hele fraaie plaat) vind ik de mooiste. Ietsje verder heb je een blauwborst tegen een nog iets blauwere achtergrond en ook die is erg fraai.
    Genoeg mooie platen en dan toch nog 1 baardmannetje. Tuurlijk wil je ze mooier, maar het begin is er. Volgend jaar echt in de winter op zoek gaan Dick.

    Groet,
    René

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.