Pyreneeën 2: Gevogelte

September 2015 – Frankrijk, Pyreneeën

In mijn eerste Pyreneeënblog heb ik wat van de flora- en insectenwereld laten zien. In deel twee komt het gevogelte aan bod. Tijdens wandelingen door de Vallée des Gaves zagen we geregeld vogels op vaak (te) grote afstand. In Nederland is het kieken van vogels in de vrije natuur (d.w.z. niet vanuit een kijkhut, waar gevoerd wordt) al een hele klus, hier is dat nog een stukje erger. Vogels zijn hier duidelijk schuwer en vliegen al weg bij de geringste toenaderingspoging, hoe voorzichtig je dat ook doet.

Met ‘slechts’ 400mm tot mijn beschikking is het dan eigenlijk geen doen om echt mooie platen te schieten, maar ja: je bent hier nou eenmaal en je probeert het dan toch. Veel van die foto’s vallen dan ook in de categorie ‘bewijsplaatjes’, maar ik laat ze toch zien, omdat het in veel gevallen om – voor mij – nieuwe soorten gaat. De plaatjes zijn in ieder geval goed genoeg om de soort te kunnen bepalen 😉

De eer van de eerste primeur gaat naar een mannetje Gekraagde Roodstaart, met prooi, maar op de grond en tussen gras. Een lager standpunt was misschien mooier geweest, maar voordat ik daar aan toe kwam, was hij alweer gevlogen:

Gekraagde Roodstaart met prooi
Gekraagde Roodstaart met prooi

Ontmoeting nummer twee was wat dat betreft beter: prachtig vrij op een tak zat een Rode Wouw. Op grote afstand, maar het is een enorme vogel. Het was echter bloedje heet en bij een brandpunt op 400mm  zit er dan aardig wat trillende lucht tussen camera en model, hetgeen niet bepaald bevorderlijk is voor de scherpte. Daar baal ik wel een beetje van, maar hij kijkt in ieder geval wel lachend naar ‘het vogeltje’:

Rode Wouw
Rode Wouw

Hij hield me nauwlettend in de gaten en na een paar passen in zijn richting ging hij er vandoor. Later zagen we nog geregeld Rode Wouwen vliegen, soms in grote groepen, maar in de Vallée was hij kennelijk de enige bewoner in zijn soort. Hopelijk ontmoeten we elkaar op een koelere dag nog eens wat dichterbij…

Hij (m/v) was niet de enige roofvogel in de vallei, ook buizerds hoorde en zag ik af en toe. Hoog in een moderne elektriciteitsmast…. of wat dichterbij op een paal van een ouderwetse bovengrondse elektriciteits- en/of telefoonkabel…

Kortom: allemaal geen superplaatjes. Ook geen primeurtjes, maar volledigheidshalve plaats ik ze toch maar. Hiermee hebben we de roofvogels wel zo’n beetje gehad en gaan we over naar een maatje kleiner.

Groene spechten waren overal te horen, zowel bij het huis als in het natuurgebied, maar ook daarbuiten. Zien is echter een ander verhaal: slechts twee keer hadden we het genoegen er één te zien zitten. De eerste keer op een paaltje, hetgeen op zich geen onaardige pose was, maar – het wordt vervelend – te ver weg:

Groene Specht
Groene Specht

Maar wél een primeur en zo houden we nog wat te wensen over! Eén van mijn wensen voor deze vakantie was – naast een Hop – een Koereiger spotten. Dat is me helaas niet gelukt, wél een Koe-ekster, toch ook heel bijzonder:

Het wordt nu steeds moeilijker, want de soorten worden kleiner en kleiner. Een Bonte Vliegenvanger (primeur!) is niet veel groter dan een mus:

Bonye Vliegenvanger
Bonte Vliegenvanger

Deze zat niet alleen ver weg, de focus ligt zo te zien ook niet op het goede punt (foutje…?). En nog eens bij mooi weer en met een fraaie achtergrond. Hier ben ik niet ontevreden over:

2015-09-09 17-39-07 - IMG_1661dev_1080p
Bonte Vliegenvanger

De volgende primeur is weggelegd voor een Paapje. Eerst het vrouwtje op een prikkeldraad:

Paapje (V)
Paapje (V)

En ietsje verderop het manneke in de velden:

Paapje (M)
Paapje (M)

Mevrouw staat er wel redelijk op, haar man ietsje minder, maar die kom ik later nog eens tegen.

Niet alleen de Bonte Vliegenvanger heb ik voor het eerst gezien, achteraf blijkbaar ook de Grauwe Vliegenvanger. En dat is ook weer een primeurtje! Hier in de regen:

Grauwe Vliegenvanger
Grauwe Vliegenvanger

Soms kon ik het ook gewoon thuis af, vanuit het keukenraam (op de eerste etage) als er een hele rij Boerenzwaluwen komt uitrusten op de elektriciteitsdraad.

Boerenzwaluwen (oud en jong)
Boerenzwaluwen (oud en jong)

Maar liever ga je natuurlijk de wei in. Ook op minder zonnige dagen (en die waren er ook) en dan blijkt hoe afwisselend het natuurgebiedje eigenlijk is. Tussen de zandbanken langs de Gave de Pau loopt een Kleine Zilverreiger te foerageren (primeur!)…

Kleine Zilverreiger
Kleine Zilverreiger

…en – wat later – uit te buiken op een boomstammetje. Er zit een hek en brede tak van de rivier tussen, dus dichterbij kan ik echt niet komen.

Kleine Zilverreiger
Kleine Zilverreiger

Wat beter benaderbaar is een Witte Kwikstaart, op een paar keien in een rustige zijtak van de rivier:

Witte Kwikstaart
Witte Kwikstaart

Maar ja, dát is geen primeurtje.

Niet al mijn vogelfoto’s zijn afkomstig uit de Vallée des Gaves. Tijdens een bergwandeling (naar bijna 2000m) zagen we een groep Zwarte Roodstaarten (primeur!):

Zwarte Roodstaart (M)
Zwarte Roodstaart (M)

Het mannetje staat hierboven en een vrouwtje hieronder:

Zwarte Roodstaart (V)
Zwarte Roodstaart (V)

Dan weer snel terug naar het dal, want daar wacht nog een verrassing op me. De gehoopte hernieuwde ontmoeting met een Rode Wouw. Terwijl ik druk bezig ben met een paar vlinders, zie ik in een ooghoek plotseling iets groots op me afkomen. Tijd om de belichting bij te stellen heb ik niet. Meteen maar klikken, want zo’n kans krijg ik vast niet weer:

Rode Wouw
Rode Wouw

Ik kan het bijna niet geloven, maar hier gaat een wens in vervulling. Gelukkig staat de camera ingesteld op repeteren en pakt de belichting redelijk goed uit! Er rolt een mooie serie uit…

Het duurt alles bij elkaar nog geen 3 seconden, hij komt bijna recht over me heen en verdwijnt dan uit beeld:

Rode Wouw
Rode Wouw

Ik had deze vakantie stiekem een beetje gehoopt op een Hop, maar dit vind ik een goede tweede!

De laatste dag van de vakantie maak ik nog twee keer een rondje door de vallei. Dat levert alleen maar wat klein spul op, maar daartussen zit toch nog weer een primeurtje. In de ochtendsessie ontmoet ik eerst een Paapje. Op een paaltje en met een prooi. Het slachtoffer lijkt een libel te zijn:

Paapje (M) met prooi
Paapje (M) met prooi

Hij zat er eerst in zijn eentje, maar krijgt gezelschap op de andere paaltjes. Drie op een rij:

Boompieper
Boompieper

Het blijkt een gemengd ‘multi-culti’ gezelschap. Nr. 2 is een Boompieper. Ik probeer scherp te stellen, maar dat had beter gekund. Datzelfde geldt voor de derde: ook niet echt scherp, maar het is mijn laatste primeurtje, een Draaihals! Een vogel uit de spechtenfamilie die in Nederland bijna niet voorkomt en bovendien een teruggetrokken bestaan leidt. En dat zit hier gewoon toevallig op het derde paaltje! Als ik het had geweten had ik geprobeerd er meer werk van te maken…

Drie op een rij
Draaihals

Op de foto van de Boompieper kun je op de achtergrond nog een vierde soort voorbij zien vliegen: een Roodstaart, maar of het een Zwarte of een Gekraagde is, is moeilijk te zeggen.

Ik maak nog een solo-plaatje van het Paapje…

Paapje (M)
Paapje (M)

…en ook van de Boompieper, die inmiddels is verkast naar het derde honk (waar net nog de Draaihals zat…):

Boompieper
Boompieper

Tot slot nog een afsluitende avondronde die nog een best redelijk plaatje oplevert van een Bonte Vliegenvanger…

Bonte Vliegenvanger
Bonte Vliegenvanger

…en een serie van – nogmaals – een Paapje (man), waar ik best tevreden mee ben. Hij zat in het avondzonnetje te genieten en liet me stapje voor stapje dichterbij komen, met als resultaat deze laatste foto:

Paapje in avondlicht
Paapje in avondlicht

Vogels in het veld kieken is niet mijn sterkste punt. Daar valt nog veel winst te boeken. We klungelen dus lekker verder, maar ik vind dit wel een waardige afsluiter van dit blog. In het volgende Pyreneeënverhaal komen waarschijnlijk de vlinders aan bod. Tot zover bedankt voor het lezen en kijken. Wordt vervolgd…

P.S.: O ja, over bewijsplaatjes gesproken: sta je na de beklimming van de Tourmalet bovenop nog uit te hijgen, zie je ineens een stuk of twaalf Vale Gieren (met dank aan René) boven je hoofd vliegen! Gauw de Lumix uit de tas gehaald, niks kunnen instellen en dat krijg je plaatjes die je niet wilt laten zien. Doe ik dus ook niet. Toch jammer…

13 reacties op ‘Pyreneeën 2: Gevogelte

  1. Hai Dick,

    Het rare van nieuwe soorten is, is dat je ze eerst een keertje moet zien en er een baggerplaat van moet maken, om een volgende keer ze veel vaker tegen te komen en er prachtplaten van te maken.
    Daar zijn het paapje en de bonte vliegenvanger mooie voorbeelden van. De tweede ontmoeting met de wouw leverde ook veel mooiere foto’s op dan de eerste. Maar man, wat heb je een hoop mooie soorten gezien en ook nog gefotografeerd. Niet allemaal even mooi, maar dat gaat een volgende keer wel lukken. Heerlijk zo’n vakantie met zoveel mooie soorten en zoveel primeurs. O ja, je laatste foto’s zijn niet van een adelaar maar van een gier.

    Groet,
    René

    Liked by 1 persoon

  2. Máár 400 mm. en dan klagen over slechte foto’s … Laat ik dan maar niet te veel uitweiden over de moeite die ik heb met een schamele 300 mm. Het verschil is dan ook duidelijk tussen jouw vogelfoto’s en de mijne. Wat roofvogels betreft eindigen die van mij altijd in de kwaliteit die hier van de groene specht te zien is, minder dus maar de rest … Dream on voor mij. Die rode wouwen staan er echt fantastisch op en de kleintjes ook wat mij betreft.
    Rode wouwen vliegen er heel veel bij ons huis in de vulkaaneifel … Vaak op ooghoogte voor het raam langs. Aan de kansen ligt het dus niet.

    Liked by 1 persoon

    1. “slechts” 400mm staat dan ook tussen aanhalingstekens. Op zich ligt het daar dan ook niet aan, het probleem is meer: hoe kom je ongezien dichterbij… Ik ben niet zo fanatiek dat ik uren onder een camoeflagenetje ga liggen (nog niet).
      Veel Rode Wouwen op ooghoogte? Waar blijven de plaatjes? Of is de afstand te groot?

      Like

      1. Het ziet er spectaculair uit, vooral wind tegen, dan hangen ze bijna stil. Ik zie dat echter soms en zonder dat ik de camera bij de hand heb … Ooit hoop ik dat ik er eens een uurtje voor kan gaan zitten. Maar dan gebeurt zoiets natuurlijk niet.

        Like

  3. Over soorten heb je niets te klagen, want je hebt toch maar een hele reeks bijzondere waarnemingen kunnen doen. Roofvogels fotograferen is hoe dan ook toch al lastig, maar over de beelden van de wouw mag je best tevreden zijn. Ook van het kleine spul heb je echt wel mooie beelden, zeker als je bedenkt dat ze niet vanuit een schuilhut gemaakt zijn. Koe-eksters zijn zeldzame waarnemingen. Gelukkig voor jou zijn er niet horden vogelaars op af gekomen.
    op dit vlak duidelijk een geslaagde vakantie.
    Groet, Kees

    Liked by 1 persoon

  4. Wauw, die tweede serie van de rode Wouw, daar heb ik gewoon geen andere woorden voor dan ….Wauw…echt heel gaaf, en de foto’s zijn echt top. Verder erg leuk om zoveel soorten, waaronder een flink aantal primeurtjes, te zien. Die vale gier op het eind is ook even een belevenis, zo dichtbij heb ik ze nooit gezien in de Pyreneeën.
    groetjes Ghita

    Like

  5. Zo heee…….. ik zit heir toch wel een beetje groen te wezen Dick.
    Die serie van de Wouw is werkelijk schitterend om te zien en ook het Paapje vind ik helemaal geweldig. Niet dat je andere foto’s niet mooi zijn maar deze springen er gewoon bovenuit.
    Ook je groen specht bezorgt me een steek want die staat al heel lang op mijn wensenlijstje.
    Buizerd heb je ook mooi te pakken net als de andere vogeltjes.
    Een mooi en rijk gevuld blog waar je trots op mag zijn.
    Groetjes, Helma

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.