Tussendoortje AWD

16 juli 2015 – Amsterdamse WaterleidingDuinen

=== Tip: De foto’s even aanklikken: in groter formaat zien ze er echt een stuk beter uit! ===

Tussen twee vakanties door even tijd om bij te komen; wat hebben we het toch slecht! Op naar de AWD dus, want daar was ik al een ruime maand niet meer geweest. Voor vandaag waren de voorspellingen dat het in de ochtend (licht) bewolkt zou zijn met kans op wat nevel en dat er later meer zon zou komen. Vroeg op stap dus (en dat is relatief!), want wie weet zou ik wat bedauwde insecten treffen; bovendien wilde ik voor de ergste warmte weer terug zijn.

Om half acht loop ik al te zoeken op het grote veld links van ingang de Oase. Er blijkt inderdaad sprake van enige lichte dauwvorming en nu een libel of vlinder vinden, zou mooi zijn. Voorlopig zie ik echter niet wat ik wil, wel een aantal Honingbijen op het alom aanwezige boerenwormkruid. Dan daar maar even mee aan de slag. Er zitten tenslotte dauwdruppeltjes op en dan heb ik in ieder geval wat. Als ze zo onder invloed van de dauw zijn, beneveld zou je ook kunnen zeggen, dan zit er geen beweging in en kan je makkelijk dichtbij komen. Op zich mooi, maar de scherptediepte holt achteruit. In ieder geval zijn de druppeltjes scherp. Het diafragma zou een flink stuk kleiner moeten om meer van de bij scherp te krijgen, maar dan worden de sluitertijden te lang. Een statief zou nu uitkomst brengen, maar ja: dat lag thuis! Stom natuurlijk. Roeien met de riemen die je hebt dus.

2015-07-16 07-38-52 - IMG_3119dev_1080p
f/3.5 – 1/160s – iso400

Dit zet natuurlijk nog geen zoden aan de dijk. Een stukje achteruit helpt wat dat betreft beter:

Stapje terug...f/3,5
Stapje terug…f/3,5

Wat meer afstand geeft vanzelf ook wat meer ruimte om het onderwerp en dat is vaak niet verkeerd. Allemaal leuk en aardig, maar ik ga toch nog even verder zoeken naar een libel. Helaas zonder succes. De zon begint aan kracht te winnen en al gauw vliegen de eerste libellen om mijn hoofd. Waar die beesten ineens allemaal vandaan komen is me nog steeds een raadsel… Dit betekent gelijk het einde van mijn eerste project van vandaag.

Het tweede wat op mijn lijstje staat, is een boomkikker. Die heb ik dit jaar nog niet gezien, dat wil zeggen: niet in levende lijve, wél schitterende plaatjes van collega-bloggers. Project twee lijkt ook op een mislukking uit te draaien, want hoe ik ook zoek, een boomkikker zie ik niet. Misschien ben ik nog te vroeg. Dan maar wat verder het duin in op zoek naar wat andere onderwerpen. Ik loop op de terugweg nog wel een keer langs.

Rondom één van de poeltjes op het Eiland van Rolvers vind ik een Houtpantserjuffer, één van de mooiere juffersoorten:

Houtpantserjuffer
Houtpantserjuffer

En dan toch een libelle die stil hangt aan een stengel. Van dauw is geen sprake meer, helaas, maar toch kan ik hem rustig benaderen. Ik ben geen echte libellendeskundige, maar volgens mij is dit zo goed als zeker een vrouwtje Blauwe Glazenmaker:

<<< klik voor een vergroting >>>

Dan ben ik aangekomen bij het veldje met de Ronde Zonnedauw. Project nummer drie. Daar ben ik dit jaar al eerder mee bezig geweest, maar nu staat het in bloei. Nou is zonnedauw sowieso al niet makkelijk te kieken, maar de bloem(knoppen) erbij betrekken maakt het nog eens extra uitdagend. Op zoek naar geschikte exemplaren stuit ik eerst op het ‘bloeddorstige’ karakter van deze plantjes. Hier heeft er één een insect te pakken, een Eéndagsvlieg (of Haft):

Zonnedauw Slachtoffer
Zonnedauw Slachtoffer

Met een beetje hulp van zijn vrienden weet het beestje na wat geworstel toch nog te ontkomen. Gelukkig maar, want het leven is toch al zo kort…

Ter zake! Ik zou op zoek naar bloemstengels. Ik vind deze twee vrijstaande exemplaren, maar echt bijzonder vind ik het niet. Ik zoek verder en maak voor de derde keer een rondje om het veldje als ik plots een groepje zie, waar misschien iets leuks mee kan. Ze staan redelijk vrij, de voorste heeft een fraaie krul en de onderlinge afstand lijkt niet onaardig:

Groepje
Groepje, focus voor

Ik wil nog wel verder spelen, maar de zon komt steeds achter de wolken vandaan en het licht is dan niet mooi meer. Ik probeer nog wel het één en ander, maar het leidt niet tot groot succes. Een parasol heb ik niet bij me… maar wel een fototas. Als ik daarmee schaduw probeer te creëren, ontstaan onverwachte effecten:

Schaduw
Schaduw

Ik wacht nog een poosje, maar de zon heeft het plan opgevat om de rest van de dag uitbundig te gaan schijnen. Ik geef het maar op en wil weer eens richting de uitgang, maar dan valt mijn oog op een volgend zonnedauwslachtoffer. Tenminste…bijna: een juffertje zit met een vleugel vastgeplakt en doet wanhopige pogingen om los te komen. Hij (m/v) smeekt bijna om hulp, maar ja… de natuur moet zijn loop hebben. Ik besluit even te blijven kijken hoe dit afloopt. Het onderwerp zit in mijn eigen schaduw dus dat is mooi meegenomen. Hij worstel en worstelt….

Worstelende juffer
Worstelende juffer

… en komt boven! Een verhaaltje met een goede afloop, tenminste voor de juffer. De zonnedauw heeft pech!

Even bijkomen
Even bijkomen

En al die tijd zit ik met mijn zwarte T-shirt in de brandende zon en leg het zowat af. Je moet er wat voor over hebben…

Een stukje verderop staan wat bloeiende distels half in de schaduw van een boom. Er is druk verkeer van vlinders en ik probeer te schieten zodra er eentje in het schaduwdeel plaatsneemt om te eten. Dan doen ze uiteraard bij voorkeur niet, de zon is veel lekkerder.

De fraaie Sint-Jansvlinder krijgt de meeste aandacht, maar het mooiste resultaat levert een Bruin Zandoogje:

Bruin Zandoogje
Bruin Zandoogje

Ik besluit terug te gaan naar project twee, maar ook nu zie ik geen boomkikkertje. Het seizoen is nog lang en er komen nog nieuwe kansen. Tot nu toe zag ik steeds boomkikkers in de maand augustus…

Een goede vervanger voor de boomkikker zou de zandhagedis kunnen zijn, de mannetjes zijn tenslotte ook groen. Moet je ze alleen nog even zien te vinden. Als ik enkele minuten op een boomstam zit bij een plek waar ze vaker gezien worden (ook door mij) , hoor ik geritsel. Ze verraden zich altijd! Een mannetje, dat wel, maar even lekker op een fotogeniek plekje gaan zitten is er niet bij. Deze gaat nog wel. In ieder geval geen storend gras:

Zandhagedis
Zandhagedis

Dan schiet hij plotseling tussen het gras om een worm te verschalken (als ik het goed zie…):

Hapjes
Hapjestijd

Wat het ook was, het smaakte kennelijk goed. Hij likt zijn bek erbij af:

Lekker!
Lekker!

Teruglopend richting de Oase volg ik het betonnen kanaaltje. Daar zag ik voorgaande twee jaren steeds Keizersmantels: grote, opvallend oranje vlinders. Erg zeldzaam, maar in de AWD doen ze het goed. Helaas niet meer op ‘mijn’ plekje. Ik zie alleen Dikkopjes…

Dikkopje
(Geelspriet?) Dikkopje

… en een Koevinkje. Ook leuk, maar minder…

Koevinkje
Koevinkje

En tenslotte – en dat is nou weer wél leuk – een enorme groen sprinkhaan. Roerloos tussen het boerenwormkruid. Waarom hij zo futloos is, weet ik niet, maar ik profiteer er van. Hij springt niet weg en met een beetje rommelen aan de planten beweegt-ie langzaam naar een positie die mij wel zint:

Grote Groen Sabelsprinkhaan
Grote Groene Sabelsprinkhaan

Beter zal ik het waarschijnlijk niet kunnen krijgen en ik laat de Grote Groene Sabelsprinkhaan, want dat is het, verder dan ook met rust. Ik ben tevreden met het resultaat en zal het er voorlopig ook mee moeten doen, want zo vaak zie je deze beestjes niet.

En nu snel naar de uitgang. Ik heb – ondanks een paar mislukte projectjes – toch wel genoeg materiaal om een blog mee te vullen. En dat heb ik zojuist dan ook gedaan. Dank voor het lezen en kijken en tot een volgende blog.

8 reacties op ‘Tussendoortje AWD

  1. Dat was weer een rijke oogst, al vond je niet helemaal wat je wilde. Maar zo gaat dat nou eenmaal heel vaak, het zorgt ook wel weer voor verrassingen.
    Erg mooi licht bij je honingbijtjes, de kleuren zijn daardoor echt prachtig.
    De eerste glazenmaker is ook erg mooi, mede door de achtergrond. Nr 2 laat het qua scherpte op het kopje net even afweten.
    Zonnedauw blijft gewoon erg lastig, je hebt mooie zachte plaatjes weten te maken, maar sommige zijn mij net iets te wazig.
    Veruit de mooiste vind ik de worstelende en de bijkomende juffer.

    Groeten Loes

    Liked by 1 persoon

  2. Hoi Dick,
    Zonder statief is het erg lastig insecten te fotograferen. Mijn ervaring met grote lensopeningen bij insecten is, ook met statief, dat het zelden wordt wat ik mooi vind. Zonnedauw blijft een hele opgave. Over het algemeen vind ik het uitdagender als een insect er niet meer van los kan komen. Opmerkelijk vind ik dat je nog geen boomkikkers gezien hebt. Natuurlijk zie je ze niet iedere keer als je ze opzoekt, maar in juli/augustus lukte het mij toch vrijwel altijd. Hagedissen bieden je meestal de beste kansen als ze nog niet helemaal opgewarmd zijn. Jij trof het wel dat de hagedis een prooi verschalkte. Dat levert altijd een mooi plaatje op.
    Groet, Kees

    Liked by 1 persoon

  3. Weer een mooie serie van de AWD, de hommeltjes met de dauwdruppels zijn leuk, en veel mooie vlinderfoto’s, ik vond het dit jaar toch wat tegenvallen met de vlinders in de AWD, hoewel ik wel veel keizersmantels heb gezien, maar daarentegen amper koevinkjes en icarusblauwtjes. De softe foto’s van de zonnedauw vind ik heel mooi, ben toch benieuwd hoe je dit hebt gedaan, ik ben gisteren daar nog even bezig geweest, maar krijg echt alleen maar knalkleuren….
    de happende hagedis is ook een leuke ervaring, en supergoed vastgelegd.
    groetjes Ghita

    Liked by 1 persoon

  4. Een heel leuk tussendoortje met meesterlijke platen. Helaas geen boomkikkertjes voor je maar wel een mooie glazenmaker en houtpantserjuffer. Ook je zonnedauw is geweldig net als je vlinders. Je zandhagedis is echt heel erg gaaf en vooral die met de prooi. Dat zie je eigenlijk bijna nooit voorbij komen. Heerlijke wandenling Dick.
    Groet,
    Helma

    Liked by 1 persoon

  5. Hai Dick,

    Ik ben van mening dat je inmiddels je sub-titel van je blog aan moet passen.
    Zeker met betrekking tot je macro’s. Het woordje geklungel ligt inmiddels ver achter je, want er zitten een aantal prachtige platen tussen.
    Boomkikkers zijn vaak lastig te vinden. Je weet dat ze er zijn, maar je ziet ze zo snel over het hoofd. Volgend jaar maar weer dan.
    Je hagedis is wel super hoor. Hoe vaak heb je de mazzel dat je net iets te eten tegenkomen.
    Dat geeft zo’n plaat iets extra’s en helemaal als die tong nog eens naar buiten komt.
    Prachtig.

    Groet,
    René

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.