De Natuur Roept…

Dinsdag 27 januari 2015 – Amsterdamse WaterleidingDuinen

Hoewel de maand januari dit jaar weer aan de natte kant is, zit er toch af en toe een dagje tussen dat het redelijk fotografeerweer is. En als de natuur roept, dan ga je gewoon, met het risico dat zo’n dag toch volledig de mist in gaat, zoals vorige week maandag. Meestal levert het dan toch nog wel wat plaatjes op, soms zelfs geslaagde of verrassende.

Vandaag is weer zo’n dag die dreigt er aardig uit te gaan zien. Tijd voor een herkansing dus… in plaats van mistige beelden ga ik deze keer voor heldere platen. Op naar de AWD dus, de natuur in mijn voortuin roept! Ik ga bij Panneland naar binnen en zoek alweer gauw de rietkragen langs de kanalen op. De hoop op Baardmannen heb ik nog niet helemaal laten varen, maar mijn eerste ontmoeting vandaag is met een paar Staartmezen. Die heb ik dit jaar nog maar weinig gezien, dus ik hoop ze een beetje vrij in beeld te krijgen. Goudhaantjes zijn druk, maar deze jongens kunnen er ook wat van. Het blijken ware acrobaten, daar kan Epke Zonderland nog wat van leren:

<<< klik op een kleine foto voor een grotere weergave>>>

Zoals gezegd blijf ik vandaag weer in de buurt van de rietkragen. Omdat de Baardmannen het weer lijken te laten afweten, maak ik een foto van de plek waar ik ze de volgende keer graag zou willen zien. Misschien kan ik ze hier mee lokken…

... nou nog een baardman
… nou nog een baardman

Voeren of roepen zal wel niet werken. Ze schijnen het geluid van een racefietsbel te maken. Die heb ik wel, maar ja, die zit vast aan mijn racefiets en fietsen mag niet in de AWD!

Op het Groot Zwarteveld heb ik een mooie Damhertenbok op de korrel, net op het moment dat-ie zijn achteruitgang openzet. Ach ja, moet ook gebeuren. De natuur roept niet alleen, de natuur poept ook en van paparazzi trekken ze zich niets aan:

Wat erin gaat, moet er ook weer uit
Wat erin gaat, moet er ook weer uit

Ik vervolg mijn speurtocht langs het Rechte Schusterkanaal en ga een ommetje door het infiltratiegebied maken. Even buurten bij de Wilde Zwanen, maar die zijn er amper; bovendien ver weg en weinig actief:

Weer terug lopend over het Groot Zwarteveld zie ik ineens in mijn linker ooghoek iets wegvliegen. Een opvallende, voor mij onbekende vogel. Dit moest haast wel de Klapekster zijn die op waarneming.nl werd gemeld, in de AWD en wel op deze plek!  Maar het blijkt een schuw beestje met hele goede ogen en het lukt niet om dichterbij te komen. Ook niet als ik samen met medeblogger Kees ‘Dommelvos’ met een omtrekkende beweging het beestje probeer in te sluiten. Ik moet het met een bewijsplaatje doen:

Klapekster (bewijsplaatje)
Klapekster (bewijsplaatje)

Het is een enorm gecropte foto, maar gezien de aard van dit beestje zal het nog een hele toer worden om dit te verbeteren…

Ik besluit om via het Zwarteveldkanaal weer eens op huis aan te gaan. Hier willen zich ook nog wel eens Wilde Zwanen en Grote Zaagbekken ophouden. Het kanaaltje is niet zo breed en aan de noordoever is het riet gemaaid, dus een redelijke kans ze wat dichterbij te kunnen kieken. Ik heb geluk, want er zwemmen inderdaad drie Wilde Zwanen een beetje nerveus heen en weer:

Drie Wilde Zwanen
Drie Wilde Zwanen

Wie kijkt wie nu aan? Door de aanwezigheid van – inmiddels drie – fotografen voelen ze zich niet direct op hun gemak. Echt iets spannends gebeurt er niet; of het moet deze poetsactie zijn:

Eéntje gaat er vliegend vandoor, maar dat heb ik gemist. De twee andere zwemmen rustig synchroon weg en dat kan ik met mijn reactiesnelheid nog wel vastleggen:

Synchroonzwemmen
Synchroonzwemmen

Ik loop in tegengestelde richting verder. Om de bocht, na het bruggetje, zwemmen nog wat Grote Zaagbekken, waaronder dit koppeltje:

Man en vrouw Grote Zaagbek
Man en vrouw Grote Zaagbek

Ik heb ze wel eens beter vastgelegd, maar om niet alleen maar Wilde Zanen te laten zien, krijgen ze toch een plekje in dit blog. Op het laatste stuk van de terugweg heb ik nog een ontmoeting met een paar Goudhaantjes. De natuur roept, maar soms is dat maar heel zachtjes: ik hoor ze wel, maar ik zie ze nog niet. Ik blijf het zachte gepiep volgen en plots krijg ik er ook één in de smiezen. Nou nog hopen dat-ie een beetje vrij gaat zitten en eventjes op wil houden met dat drukke gedoe. Geduldig blijf ik wachten en… mijn geduld wordt beloond. Ik kan een paar mooie kiekjes maken, waarvan ik deze zelf de leukste – en mooiste – vind…

Goudhaantje
Goudhaantje

…maar ook de volgende zijn de moeite waard om even in het groot te bekijken <<<klik>>> :

Ik ben in ieder geval erg blij met deze kiekjes van het allerkleinste vogeltje van Europa. En het is ook nog eens mooi weer gebleven, vandaag. Fluitend loop ik naar de uitgang met weer genoeg materiaal op de geheugenkaart om een blogje te vullen. Laat de natuur maar roepen, ik kom wel.

Bedankt voor het lezen en kijken.

6 reacties op ‘De Natuur Roept…

  1. Jij hebt inderdaad niks te klagen over je bezoek aan de AWD,. Werkelijk prachtige foto’s van de wilde zwanen (ik was er 3 februari en geen zwaan te vinden grrrr……) Ook je staartmeesjes zijn hele mooi plaatjes maar de goudhaantjes zijn echt DE foto’s in dit blog. Je klapekster mag dan een “bewijsplaatje” zijn, hij is toch wel duidelijk te herkennen. Ik moet het van mijn vrije dagen hebben en dan is het niet altijd mooi weer om heen te gaan.
    Groet, Helma

    Like

  2. Hoi Dick,
    Bekende soorten, deels vergelijkbare ervaringen. In het infiltratiegebied heb ik meer geluk gehad met de wilde zwanen dan jij. In het Zwarteveldkanaal boden ze genoeg kansen op mooie plaatjes. De klapekster is nauwelijks te benaderen. Ik heb hem op drie verschillende dagen gezien en elke keer was het hetzelfde verhaal. Croppen van foto’s is dan onvermijdelijk. De goudhaantjes zijn een prachtige bonus van een mooie dag. Je hebt er een mooie serie aan overgehouden.
    Groet, Kees

    Like

  3. Niet te geloven dat je zoveel goede foto’s van het goudhaantje hebt weten te maken, en ook dat staartmeesje, knap hoor, dat doe ik je niet na.
    Wilde zwanen en Zaagbekeenden zijn altijd prachtig om te zien, maar het is niet gemakkelijk om er wat anders van te maken dan standaardplaten. Die je overigens wel heel netjes gemaakt hebt.
    Leuke bijpassende titel en verhaal.
    Groeten Loes

    Like

  4. Mooi verhaal weer Dick en een mooie opbrengst aan foto’s. De ADHD-tjes (ofwel de staartmezen en het goudhaantje) vind ik de mooiste van de serie. En gelukkig hebben de vossen ook nog wat anders te eten in de AWD dan kroketten en hondenbrokken. Hert lijkt me toch een stuk smakelijker voor ze.

    Gr. René

    Like

  5. Hoi Dick,
    Ja..Klopt Dick ..Wij waren ook in Zandvoort bij de Pestvogels.
    Ik hoorde later pas van Ghita dat jij Dick Vermeij was ..wel bekend van naam maar voor mij nog niet bekend qua gezicht.. Je blog is prachtig Dick .. En ik snap ook niet waarom we elkaar nog nooit gesproken hebben in de awd ..maar dat gaat zeker wel eens gebeuren
    Groetjes Henk

    Like

    1. Dat denk ik ook Henk. Ik weet nu waar ik op moeten letten (man met sigaartjes,toch?) 😉
      Ook jij hebt een mooie blog,ik heb daar al eens eerder rondgekeken….
      Groet, Dick

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.