Een Verloren Uurtje

15 juli 2014 – Bennebroekbos.

Voor de broodnodige afwisseling ga ik deze keer eens niet naar de AWD. Hoewel die slechts 4km van mijn huis af liggen, is het Bennebroekbos een leuke bestemming voor een verloren uurtje in de avond. Nog geen kilometer lopen en ik ben er. Bovendien was ik er al sinds eind april niet meer geweest, het zal er nu vast heel anders uitzien. Ben benieuwd wat ik zoal tegen zal komen.

Zo rond de klok van half acht loop ik het klaphekje door en hoop op mooi avondlicht, hoewel het nog een beetje vroeg is voor het gouden uurtje, ben ik bang…  Ik zal me voornamelijk ophouden in het voorste deel van het bos, het deel waar enkele jaren geleden rigoureus gekapt is, dit tot grote ontzetting van de omwonenden. Na de vele protesten hiertegen heeft men besloten weer tot aanplant van vooral jonge bomen over te gaan, maar voordat die weer volgroeid zijn is het uitgerekend dit deel van het bos dat voor ons soort fotografen ideaal werkterrein is. Het is lekker licht, er is een poeltje, er groeien en bloeien allerlei lage planten en kruiden en er vliegt van alles rond.

 

Ik zie veel, ik mag wel zeggen heel veel uitgebloeide dagkoekoeksbloemen staan. De zaaddoosjes vind ik altijd erg fotogeniek; nu alleen nog even proberen er iets fatsoenlijks van op de gevoelige chip vast te leggen. Dat valt nog niet mee; vooral het vinden van een beetje rustige achtergrond is een hele uitdaging, maar ook is het licht nog een beetje hard:

== klik op een foto om ze in groter formaat te bekijken ==

Terug naar de vliegende fauna. Soldaatjes zijn hier erg actief. Nou ja, sommige dan. Terwijl het wijfje druk op zoek is naar voedsel, hangt haar vent er – al soldaat makend – maar een beetje lui bij:

Soldaatjes
Soldaatjes

Aan de ander kant: toch knap dat-ie dat zonder handjes kan! Je moet er toch niet aan denken… Wél goed voor de buikspieren!

Maar ook zonder insecten blijven de zaaddoosjes een aantrekkelijk foto-object. Met spotmeting krijg je een beetje high-key-achtig effect:

Ik laat de zaaddoosjes even voor wat ze zijn, want anders worden het alleen maar zaaddoosjesfoto’s. Ik loop verder naar de rand van het echte bos en kom uit bij een partij brandnetels waar een paar Atalanta’s af en aan vliegen. De spaarzame momenten dat er eentje even stil wil zitten, moet de camera – en de fotograaf – er klaar voor zijn. Gelukkig komen ze vaak terug op dezelfde plek en is het een kwestie van geduldig wachten met de camera in de aanslag:

Het is inmiddels een uurtje later. De zon begint al aardig te zakken en het licht wordt mooier. Ik loop weer terug richting het open gedeelte, over de heuvel. Bovenop staan uitgebloeide klaprozen en ook hiervan zijn de zaaddozen erg fotogeniek, vooral als daar – in tegenlicht – net even een (heide)libel op wil gaan zitten:

Libel op Klaproosdoos
Libel op Klaproosdoos

Bovenstaande plaat – met wat extra omgeving – vind ik persoonlijk wel fraai, maar iets meer close-up is ook niet lelijk. Het beestje blijft geduldig zitten wachten tot ik klaar ben:

2014-07-15 20-34-06 - IMG_9518_1024px
(Heide)Libel op Klaproosdoos

Het is inmiddels bij negenen en de schemer valt in. Tijd om weer eens op huis aan te gaan. Mijn verloren uurtje heb ik mooi gevuld, al zeg ik het zelf…

2 reacties op ‘Een Verloren Uurtje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.