Het houdt maar niet op…

Dinsdag 26 november 2013 – Groenendaals Bos

Laat ik nou gedacht hebben dat mijn vierde paddo-blogje van dit jaar de laatste zou zijn. Maar nee hoor: tijdens een ‘gewone’ zaterdagmiddagwandeling in het Groenendaalse Bos kwamen we in contact met ene Leo Knol uit Apeldoorn. De goede man liep de houtwallen af te struinen met zijn systeemcamera, duidelijk op zoek naar paddestoelen. We dachten hem een plezier te doen door hem de plek te wijzen waar de wimperzwammetjes staan en dat was ook zo. Hij kende ze wel en wist er alles van, maar ging toch uitgebreid op zijn knieën.

Bijna aan het eind van onze rondwandeling troffen we hem weer, druk bezig bij een stapel dikke boomstammen aan de Sparrenlaan. Daar groeit altijd wel iets op en ook nu bleek dat het geval: oranje aderzwam, gele hoorntjes, groene schelpzwammen en ook hier wimperzwammen. Hij noteerde van alles, want hij hield soms lezingen over paddestoelen, maar ook over andere natuur. Hij wist er duidelijk meer van dan wij (dûh) en wist ons de plaats te wijzen waar de zeer zeldzame Holwaya Mucida bloeide, zowel in perfecte als imperfecte vorm. Wij daarentegen scoorden bij hem met de vindplaats van de eveneens zeer zeldzame Gelobde Pruikzwam. Zo leerden we van elkaar en wisselden zelfs contactgegevens uit.

Door dit alles werd het paddo-grafie virus wel weer aangewakkerd, dus op de dinsdag daarop ging ik met de camera het hele rijtje ook maar eens af. Het was – zoals zo vaak in deze maand – een beetje somber weer en feeërieke tafereeltjes zaten er niet in. Gelukkig hebben de meeste onderwerpen wel kleurrijke namen. Ik heb wel mijn best gedaan de registrerende foto’s zo mooi mogelijk te maken. Genoeg gezwam, hier komen de kiekjes. Om te beginnen de Oranje Aderzwam:

Oranje Aderzwam
Oranje Aderzwam

Het is de moeite waard deze – en de volgende – kiekjes in groter formaat te bekijken (even op klikken). Deze zwam is meestal als een oranje-rode korst op dood hout te zien, maar hier en daar richten de vruchtlichamen zich op. En dat ziet er gelijk een stuk spectaculairder uit.

Op een scheef liggende stam groeit een mooi groepje waarvan ik de naam niet met zekerheid weet (vermoedelijk Gewone Fluweelpotjes), maar die niet minder fotogeniek zijn. Komt mede door de kleine regendruppeltjes. De hoeden van de twee grootste lijken met elkaar vergroeid te zijn, maar het kan ook een plasje water zijn dat er tussen staat (?).

Gewone Fluweelpootjes (?)
Gewone Fluweelpootjes (?)

Dan een paar oude bekenden, de Gewone Wimperzwammetjes. Kwamen al eerder opdraven in een eerdere blog, maar hier stonden ze ook. Als je ze eenmaal een keer gezien hebt, is het zoeken de volgende keer een stuk makkelijker.

Wimperzwam
Wimperzwam

Hiermee hebben we de kleur oranje wel gehad en gaan we over op het groen van de Groene Oorschelp. Helaas geen oorverdovend groen, maar in een bepaald stadium doen ze hun naam wel eer aan.

Groene Oorschelp
Groene Oorschelp

Van groen naar paars. De Paarse Knoopzwam, of in ieder geval een Paarse Knoopzwam, want daar zijn ook weer soorten van die alleen maar microscopisch van elkaar te onderscheiden zijn (wat kunnen sommige mensen toch miereneukers zijn… sorry). Maar dan weer wel in twee verschillende vormen, perfect en imperfect!

Gele Hoorntjes kwamen al eerder voorbij in ‘Ploeteren met paddo’s‘, maar dat waren een beetje oude exemplaren. Nu stonden ze er weer, nog redelijk fris en fruitig:

Gele Hoorntjes
Gele Hoorntjes

Dan hebben we de kleuren wel zo’n beetje gehad en schakelen we nu over op zwart en wit. Hierbij kunnen de Geweizwammetjes natuurlijk niet ontbreken…

Geweizwammetjes
Geweizwammetjes

Niks spectaculairs natuurlijk. Het echte spektakel komt nu, met paddo’s die je bijna nooit tegenkomt. Ik heb echt de mazzel dat er in dit bos, zo vlak naast de deur, zoveel soorten paddo’s groeien. Vast een gevolg van het houtwallenbeleid…. De Holwaya Mucida had ik vorig jaar ook al eens gekiekt, maar deze keer zijn er – op een andere plek – veel meer en veel mooiere exemplaren. Ik schat wel een stuk of honderd, hoewel ik op Waarneming.nl ook schattingen tegen kom van 1000 of meer. Deze keer zie ik ook voor het eerst de perfecte vorm.

Holwaya Mucida
Holwaya Mucida

De witte bolletjes op steeltjes is de imperfecte vorm, de schoteltjes de perfecte. Ze zijn niet hoger dan 10-15mm. De voorgestelde NL naam is Kleverig Lindebekertje; ze groeien dan ook alleen op Lindebomenhout. Ik probeer ook nog wat mooiere sfeerplaatjes te schieten, maar dat valt niet mee.

Holwaya Mucida
Holwaya Mucida

Van de ene zeldzaamheid naar de andere, de Gelobde Pruikzwam. Die kwam weken geleden al voorbij in een blog, toen voorzien van een paar mooie guttatiedruppels. Die ontbraken deze keer, maar daarvoor in de plaats waren nu de karakteristieke stekels heel goed zichtbaar.

Stekels van Gelobde Pruikzwam
Stekels van Gelobde Pruikzwam
Gelobde Pruikzwam
Gelobde Pruikzwam

En hiermee zijn we gelijk aan het eind gekomen van een voor mij toch wel tamelijk enerverende paddo-ochtend. Een aantal bijzondere soorten vastgelegd op een naar mijn idee best redelijke manier.

In het groot zijn ze echt mooier!

5 reacties op ‘Het houdt maar niet op…

  1. Dat Groenendaalse bos is een plek om te onthouden voor volgend jaar, wat een bijzondere soorten, veel heb ik er zelf nog nooit gezien, zoals die grappige wimperzwammetjes. De bijzondere zwammetjes die ik ook maar even kleverig lindebekertjes noem zijn heel apart. en de gelobde pruikzwam, ook al een bijzonder soort.
    Mooie paddoblog, het verbaasd me toch hoeveel paddenstoelen en zwammen er nog zijn.
    groetjes Ghita

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.