Strandstoelen in de AWD

De maand oktober schiet alweer aardig op en nog steeds wil het maar niet regenen. Ik begin het dan ook zo langzamerhand voor het paddestoelenseizoen somber in te zien. Maar je weet het nooit met het klimaat van tegenwoordig, misschien wordt november wel vochtig en niet al te koud.

Gelukkig hebben niet alle paddestoelen behoefte aan veel vocht om tot bloei te komen. Zelfs onder bijna woestijnachtige condities wil het sommige soorten nog wel lukken om de kop op te steken. Omdat het altijd wat andere plaatjes oplevert dan de standaardfoto’s van paddestoelen in het bos, ga ik eind augustus, begin september meestal wel een keertje naar één van de uithoeken van de Amsterdamse WaterleidingDuinen, de Van Limburg Stirumvallei. Een groot deel van deze vallei bestaat uit een grote stuifzandvlakte met slechts hier en daar wat helmgras, niet bepaald een landschap waar je paddestoelen verwacht. Niets is echter minder waar…

< Voor een grotere en beduidend betere weergave loont het de moeite een foto even aan te klikken! Wil je alle foto’s uit dit blog in groot formaat bekijken, maak dan gebruik van de beeldencarrousel aan het eind van dit blogbericht>

Het is altijd even zoeken, maar zodra je de eerste gespot hebt, volgt de rest vanzelf. Er staan er werkelijk honderden, waar van ik er tot nu toe slechts enkele durf te benoemen. De Duinfranjehoed kom je er het meest tegen.

Duinfranjehoed
01 Duinfranjehoed

Het is vanaf ingang De Zilk altijd een stevige wandeling, met bovendien het risico dat je allerlei andere fotogenieke onderwerpen tegenkomt. Om dat te voorkomen, ben ik deze keer te fiets richting Langevelderslag gereden om vanaf daar via een achteringang het duingebied binnen te gaan. Het is dan nog maar een klein stukje lopen. Het enige dat je dan hoeft te doen is zaken als Duinreigersbekje, Duinviooltje, Duizendguldenkruid en vooral Parnassia te negeren. Makkelijker gezegd dan gedaan…

De paddestoelen die je hier tegenkomt zijn allemaal in meer of mindere mate zeldzame soorten. Hetzelfde geldt in Nederland ook voor de Parnassia. In natte duinvalleien komt het hier nog voor, maar voor hoe lang nog? Ze houden namelijk van een koel klimaat…

Nadat ik me hier langs geworsteld had, was het alleen nog een kwestie van even een hoog duin over klauteren alvorens zicht te krijgen op de grote zandvlakte. Niet alleen dit aparte landschap maakt dat ik hier graag kom, ook het feit dat je hier bijna nooit iemand anders tegen komt. Een beetje alleen-op-de-wereld gevoel, waar vind je dat nog in Nederland? Ook al zeldzaam dus.

Duinfranjehoed
06 Duinfranjehoed

De Duinfranjehoed is één van de zes soorten die kenmerkend zijn voor open duingebieden. Daarnaast zou je nog een aantal andere soorten kunnen tegenkomen, hetgeen te lezen is in een pdf-je van de NMV (Nederlandse Mycologische Vereniging) dat grote vriend Google voor me gevonden had. De bovenstaande foto is volgens mij dubbel bijzonder: er hing namelijk een slak onder deze Duinfranjehoed. En niet zomaar een slak, maar eentje met een plat huisje. De enige slakkensoort die ik ken met zo’n huis is de Grote Posthoornslak en die komt bij mijn weten alleen in water voor. Hoe deze hier terecht gekomen is, is dus een raadsel… of zou de zeespiegel dan toch harder gaan stijgen dan we denken?

Duinfranjehoed
07 Duinfranjehoed

Terwijl ik druk bezig was met dit tafereeltje, maakte de slak plots een vrije val. Misschien wilde hij met de franjehoed op richting Den Haag – het was tenslotte Prinsjesdag vandaag – en had hij het bij nader inzien opgegeven?

De Duinfranjehoed is de soort die ik het meeste tegenkwam. Tenminste, dat neem ik aan. Op basis van plaatjes die ik er van gezien heb, kan deze soort er – afhankelijk van de fase waarin hij verkeert – behoorlijk verschillend uitzien. Ook dit zou er één kunnen zijn, omdat één van de andere soorten er ook niet op lijkt. De dikke steel doet me wel twijfelen… daarom noem ik hem maar Strandstoel. Lijkt me wel toepasselijke naam en wel zo safe.

Duinfranjehoed
08 Strandstoel (Duinfranjehoed?)

Voorlopig schrijf ik onder elke foto van een gesteelde paddestoel die ik hier zie maar Strandstoel, tenzij ik zeker denk te weten dat het bekende soort is. Je moet het maar met een korreltje (zee)zout nemen.

Duinfranjehoed
09 Duinfranjehoed

En weer een hele andere. Veel forsere en ook weer zo’n dikke steel…

Duinfranjehoed
10 Strandstoelen (Duinfranjehoed?)

Vorig jaar zag ik hier op een dag ook een vijftal Zandtulpjes, en soort die zelfs voor een leek makkelijk te herkennen is. Ik hoop ze vandaag ook nog te zien. Voorlopig zie ik alleen maar Duinfranjehoedjes in allerlei hoedanigheden.

Duinfranjehoed
11 Strandstoel (Duinfranjehoed?)

Ik probeer ze in zoveel mogelijk verschillende composities vast te leggen, zoals dit heel kleine (jonge?) exemplaar. Lekker geïsoleerd in de woestijn…

Duinfranjehoed
12 Duinfranjehoed

Wauw… een Zandtulpje! Toch nog één gevonden. En geen lelijk exemplaar.

Zandtulpje
13 Zandtulpje

Vanuit iets andere hoek, hetgeen een weer heel andere achtergrond opleverde:

Zandtulpje
14 Zandtulpje

Het schijnt dat ik voor de strandpaddestoelen eigenlijk aan de vroege kant ben. Later in de herfst (eind oktober, november) moeten er nog veel meer te zien zijn. Het is natuurlijk wél een raar jaar, maar misschien ga ik nog eens langs… Weer verder met de Duinfranjehoeden:

Duinfranjehoed
15 Duinfranjehoed

Twee bij elkaar

Duinfranjehoed
16 Duinfranjehoed

Weer een heel andere vorm: een flinke jongen en al wat op leeftijd zo te zien.

Duinfranjehoed
17 Strandstoel (Duinfranjehoed?)

Hoewel ik tot nu toe het zonlicht aardig wist af te schermen, probeerde ik er een paar keer ook gebruik van te maken. Door flink overbelichten kwam ik tot deze High-key foto’s. Ik vind het wel wat hebben.

Duinfranjehoed
18 High-key strandstoel (Duinfranjehoed?)

Een ander exemplaar dat zich ook voor dit experiment leende. Leuk om eens te proberen, een gewoonte ga ik er denk ik niet van maken…

Duinfranjehoed
19 High-key strandstoel (Duinfranjehoed?)

Ook dit korte dikkerdje kwam ik hier tegen. Ik kan me niet voorstellen dat ook dit een Duinfranjehoed is, maar wat dan wel?

Duinfranjehoed
20 Strandstoel

Een beschadigd exemplaar. Hoedje stuk, maar juist daardoor toch wel voor een aardige compositie zorgend. Het is een beetje het verhaal van het paddestoelenseizoen tot nu toe: als je ze al vindt, dan zijn het vaak beschadigde exemplaren. Dan is het zaak om daar gebruik van te maken.

Duinfranjehoed
21 Duinfranjehoed

Nog een paar (vrij zekere) Duinfranjehoedjes:

Duinfranjehoed
22 Duinfranjehoed
Duinfranjehoed
23 Duinfranjehoed
Duinfranjehoed
24 Duinfranjehoed

Een geschubde steel had ik tot nu toe nog niet gezien. Voorzichtigheidshalve hou ik het maar weer op een Strandstoel:

Duinfranjehoed
25 Strandstoel (Duinfranjehoed???)

En ook deze vond ik heel apart,met die opvallend gestreepte hoed. Het zou natuurlijk ook gewoon toch door uitdroging veroorzaakt kunnen zijn, maar voor de zekerheid… Strandstoel!

Duinfranjehoed
26 Strandstoel (Duinfranjehoed???)

Tot slot weer een zekeheidje: dit moet haast wel een Zandtulpje zijn. In dit stadium zou eventueel Zandputje ook nog kunnen, ware het niet dat de binnenkant niet wit is. Zandtulpje dus! Niet zo fraai als mijn eerste vondst, maar dat komt misschien nog…

Zandtulpje
27 Zandtulpje

Tot zover de resultaten van mijn safaritocht door de woestijn. Ik heb me er kostelijk vermaakt en de opbrengst was groot. Dit is maar een fractie van wat ik deze dag gezien heb. Als ik voor elke Strandstoel door de knieën was gegaan – en die verleiding was groot – dan was ik vandaag nog niet thuis geweest. Jammer dat ik niet overal een serieuze naam onder kon zetten. Eigenlijk zou hier eens een deskundige naar moeten kijken… Bedankt voor het lezen en kijken. Tot een volgend blog.

<Voor wie de foto’s – aangevuld met nog wat andere – nogmaals in groot formaat wil zien is hier tot slot de beeldencarrousel: klik op een willekeurige cirkel om deze te starten en blader vervolgens met pijltjestoetsen of muisklikken door alle foto’s van dit blog>