Herfst bij de buren

Na een kort zomers intermezzo ga ik weer lekker verder met de herfst.
Half november hadden wij voor een week een hotelletje geboekt in het Duitse Midden-Rijndal. Van alle gemakken voorzien en niet al te ver rijden. Onze uitvalsbasis bevond zich in het kleine, rustige dorpje Osterspai, ongeveer 20km onder Koblenz, aan de oostoever van de rivier.
Zo laat in het jaar is het natuurlijk duimen of het een beetje lekker weer is. De voorspellingen waren niet al te goed: bijna elke dag wel nattigheid en temperaturen tussen 5 en 10 graden. Fietsen bleven thuis, het moest wandelen worden. Dat kan bijna altijd wel: de Rheinsteig liep bijkans langs het hotel én er waren diverse rondwandelingen in de omgeving.

Voor een kwalitatief betere weergave loont het de moeite de foto’s even aan te klikken!

De tekst in het blok hierboven geldt niet voor de landschapsfoto’s. Tijdens het wandelen had ik vaak geen zin om daarvoor mijn camera uit de rugtas te halen. Een modern mobieltje levert ook best aardige plaatjes en is veel makkelijker te pakken. Kwalitatief duidelijk minder, maar de panoramafunctie werkt dan weer wel erg handig!

Op de dag van aankomst was het nog aardig weer. We hadden gezien dat het dorp een aardige Hauptstrasse had, dus na het avondmaal maar even snel een paar kiekjes gemaakt. Dat was wel even anders dan avondfotografie in een drukke Nederlandse stad. Je kon hier gewoon midden op de weg gaan staan en alle tijd nemen.

Osterspai Hauptstrasse
01 Osterspai Hauptstrasse

Dag 1. Rondwandeling van 14km vanuit het hotel door het Osterspaier Wald en deels over de Rheinsteig. Het was koud en winderig, maar droog. Waar we stiekem op hadden gehoopt – maar wat je altijd maar moet afwachten – waren mooie, warme herfstkleuren. Ze waren er: met name de beuken deden erg hun best.

Osterspaier wald
02 Osterspaier wald

Dag 2. Osterspai-Braubach v.v. (17km). Heen langs de Rijnoever en terug via de Rheinsteig. Met name de terugweg was best pittig; we waren dan ook maar net voor donker weer binnen.
Op de foto hieronder ligt rechts het plaatsje Spay en in de verte links Osterspai. Tussen het dijkje en de oude oostelijke Rijnoever ligt een beschermd natuurgebied. Zelfs met het sombere weer (of misschien juist daardoor) waren de herfstkleuren best uitbundig te noemen… Ook vandaag hielden we het (bijna) droog.

Rhein, bocht bij Spay
03 Rhein @Spay

Dag 3. Rheinsteig: Goarshausen-Kestert (13km). Met de trein (het station was 5 min lopen vanaf het hotel) naar het startpunt en weer terug vanaf Kestert. Een mooie, maar pittige etappe, waar we 5 uur over deden (incl. pauzes). Met zulke korte dagen is dat lang zat.
Ongeveer halverwege hadden we dit uitzicht op de Rijn, met rechtsonder het dorpje Wellmich en boven op de berg de burcht Burg Maus. In de verte ligt de beroemde Lorelei.

04 Wellmich & Burg Maus

Dag 4: Osterspai-Kestert (14.5km). Het oorspronkelijke plan om eerst met de trein naar Kestert te gaan en dat terug te lopen, viel in het water. De trein reed niet wegens een ongeval. Dat werd omgeroepen op het station, nét nadat we kaartjes hadden gekocht (lecker…), dan maar andersom.

De kleurrijke herfstlandschappen waren natuurlijk fantastisch om te zien, maar zo langzamerhand kregen we ook oog voor andere dingen: paddestoelen!

05 Grote Parasolzwam

Waar je natuurlijk altijd op hoopt, is de vondst van een bijzonder soort. Dat dat ook daadwerkelijk gebeurde, was meer geluk dan wijsheid.

We waren net rechtsaf geslagen naar een pad dat door een beukenbos leidde. Meteen al aan het begin stonden een paar bomen die uitnodigend om bewatering vroegen. Mijn blaas was al aardig gevuld en ik koos één van de dorstige bomen uit. Terwijl in mijn hoofd het bekende “wat ruist daar door het struikgewas?” klonk, keek ik een beetje om me heen. Plots viel mijn oog op wat een beschimmeld stukje hout leek, dat tussen de beukenbladeren zichtbaar was.

Toen ik de bladeren voorzichtig opzij haalde, kwam deze schoonheid tevoorschijn: een echte Spechtinktzwam! Een soort die hoog op mijn wensenlijstje stond, maar waarvan ik de hoop die in Nederland ooit te vinden al had opgegeven.

Spechtinktzwam
06 Spechtinktzwam

Een nog vrij jong en bijna onbeschadigd exemplaar was het. En zoals het meestal gaat: als je er eenmaal één gezien hebt… Er stonden er inderdaad nog een paar, maar minder mooie en allemaal op een slechter plekje. Nu we wisten dat je ze hier kon vinden, gaven we onze ogen extra de kost, vooral in beukenbossen…

Er bleken ook nog andere leuke soorten te vinden te zijn, zoals – wat later bleek – het Rimpelig Koraalzwammetje. Misschien minder spectaculair, maar ook dit was een primeurtje.

Rimpelige Koraalzwam
07 Rimpelige Koraalzwam

Nee, het paddestoelenseizoen was hier nog lang niet afgelopen. Geregeld moest er op de knieën gegaan worden. Niet te vaak en ook niet te lang natuurlijk, want – zoals gezegd – de dagen waren maar kort.
Een mooi jong exemplaar van een Geschubde Inktzwam laat je natuurlijk niet lopen. Dat kan-ie trouwens niet eens, laat dat maar aan ons over…

Geschubde Inktzwam
08 Geschubde Inktzwam

Ruim halverwege de etappe van vandaag was dit het uitzicht op de Rijn. Aan de overkant rechts ligt Boppard, een wat grotere plaats die we later nog zouden bezoeken. De lucht oogde hier nog dreigend, maar ook vandaag bleef het droog.

Rhein bij Boppard
09 Rhein @Boppard

Ik kreeg steeds meer lol in het maken van panoramafoto’s met de foon. Hier liepen we boven op de hoogvlakte nabij het plaatsje Lykershausen (waar overigens niets te beleven was).

@Lykershausen
10 @Lykershausen

Nu was het nog voornamelijk in rap tempo afdalen om in Kestert de trein terug naar Osterspai te halen. Dat lukte nog voor donker én… de trein reed weer!

Dag 5. Vandaag maakten we voor de verandering een rondwandeling op de andere oever van de Rijn. Eerst met de auto (4km) naar het veer Filsen-Boppard. De auto bleef daar achter en wij begonnen aan de overkant aan onze eerste Traumschleife. Traumschleifen (droomlussen) zijn rondwandelingen van hoge kwaliteit, waarvan er in deze omgeving tientallen te vinden zijn. Verschillend van lengte en zwaarte, maar allen prima bewegwijzerd. Wij namen voor de zekerheid toch maar de GPS mee (terecht) en kozen de ruim 10km lange Elfenlay-wandeling, samen met wat rondwandelen door Boppard goed voor toch weer 14.5km.

Ook hier weer veel paddestoelen, waaronder om te beginnen deze rare snuiter. Ik kan nergens vinden welke naam hier bij hoort. Zou toch met die excentrische steel niet zo moeilijk moeten zijn… Een Oorlepelzwam is het niet!

11 Excentriekeling

Eén van de vele koraalzwammetjes die we zagen. Deze keer lijkt het erop dat we een Stoere Koraalzwam gevonden hadden… zegt waarneming.nl.

Stoere Koraalzwam
12 Stoere Koraalzwam

Detailfoto: de buisjes van één of andere boleet.

Buisjes
13 Buisjes

Een mooi triootje Mycena’s, van onderaf gefotografeerd…

Mycena's
14 Mycena’s

Waar we al dagen naar op zoek waren, vonden we eindelijk hier: een fotogeniek, snelstromend riviertje in herfstsetting. Op onze kaarten stonden diverse beekjes aangegeven, maar dat bleken allemaal minimale spoortjes water in smalle greppels. Slechts een kort stukje van de Mühltalbach voldeed aan onze wens…

Mühltalbach
15 Mühltalbach

Weer verder met zwammen. Vermoedelijk een Gewone Fopzwam, maar met een steel als een spiraal of wokkel.

FopWokkelzwam
16 FopWokkelzwam

Eén van de vele boleten: een Roodsteelfluweelboleet, heb ik me laten vertellen. Daar zijn blijkbaar weer meerdere soorten van, vandaar de s.l. (=sensu lato, in bredere zin)

Roodsteelfluweelboleet (s.l.)
17 Roodsteelfluweelboleet (s.l.)

Panteramanieten waren ook ruim voorradig. Dit was één van de mooiere exemplaren.

Panteramaniet
18 Panteramaniet

En dan weer een bijzondere vondst, met dank aan de scherpe blik van vrouwlief. We wisten niet wat we zagen, maar dat het iets zeldzaams was, dat was wel duidelijk. Het bleek – na enig speurwerk – om het Bundelkorsttrechtertje (Cotylidia pannosa) te gaan, een zwammetje dat in Nederland niet meer voorkomt en ook in Duitsland zeldzaam is (Rode lijst).

Met de opvallend oranjerode kleur was dit een mooie vondst, maar ook een gewone Kroontjesknotszwam(als het waar is) mag er zijn…

1 Kroontjesknotszwam (?)
21 Kroontjesknotszwam (?)

Ook vandaag zagen we weer veel Rimpelige Koraalzwammen, in alle vormen en maten. Ze stonden bijna altijd tussen het gras, hetgeen wel enig tuinierswerk vereiste.

Rimpelige Koraalzwam
22 Rimpelige Koraalzwam

En Spechtinktzwam nr.2 zat ook weer in de tas. Niet zulke mooie exemplaren als de eerste vondst, maar ze stonden wel op een mooier plekje. Je kan niet alles hebben…

Spechtinktzwam
23 Spechtinktzwam

Door al dat gezoek naar zwammen, vergat je bijna op het landschap te letten. Eén van de mooiste uitzichtpunten was vanaf de Elfenlay, ongeveer halverwege, op het Hubertus viaduct van de Hunsrückbahn.

Ook vandaag bleef het weer droog en zelfs de zon liet zich af en toe zien. ’s Zomers is het hier waarschijnlijk best druk; vandaag – maar ook de andere dagen – kwamen we slechts een enkele andere wandelaar tegen.

Viaduct Hunsruckbahn
24 Viaduct Hunsruckbahn

Dag 6. De laatste dag maakten we weer een rondwandeling direct vanuit het hotel. Nu door een ander deel van het Osterspaier Wald en het aangrenzende Kamper Wald. De dag begon mistig, somber en ijskoud. Een paar fraaie Gele Knolamanieten maakten veel goed.

Gele Knolamaniet
25 Gele Knolamaniet

Maar na een uurtje wandelen begon het: geheel onverwachts liet de zon zich even zien. En gelijk waren daar de zonneharpen!

Zonneharpen
26 Zonneharpen
Zonneharpen
27 Zonneharpen

Het duurde alles bij elkaar nog geen tien minuten. Toen was de mist weg en was het gedaan met de zonneharpen. Jammer, maar de foto’s waren binnen en het beloofde een mooie rest van de dag te gaan worden.

Kamper Wald
28 Kamper Wald

Het pad op bovenstaande foto lag eigenlijk niet op de route, maar omdat het er zo mooi uitzag, weken we daar tijdelijk even van af. En weer sloeg het toeval toe! Meteen rechts van het pad stonden – voor de derde keer deze week – een paar Spechtinktzwammen op ons te wachten.

Deze dag kon al niet meer stuk, maar dan krijg je ook nog een stukje blauwe lucht te zien! Je hoort wel eens zeggen dat herfstkleuren het mooist zijn als het regent, maar dit mag er toch ook zijn!

31 Herfstkleuren!

En weer door met zwammen: een groepje Rode Zwavelkopjes op een liggende boomstam. Het is nu volop profiteren van het mooie licht.

Rode Zwavelkop
32 Rode Zwavelkop

Nog een groter stukje blauw. Kort hierna zou de bewolking weer de overhand krijgen en was het gedaan met de pret.

Herfstkleuren!
33. Herfstkleuren!

Duo Grote Parasolzwam, nog vrij jong, maar toch al best grote jongens.

Grote Parasolzwam
34 Grote Parasolzwam

Een groot contrast was deze iele verschijning met lange, dunne, zwarte steel: een Knoflooktaailing. We zagen die best veel deze week, maar niet met zo’n mooi achtergrond. Ook weer een primeurtje, trouwens.

Knoflook Taailing
35 Knoflook Taailing

De laatste foto is een beetje een afknapper, bijna. In ieder geval leek de steel het zwaar te verduren te hebben onder de last van de kennelijk zware hoed. Het lijkt in de verte wat op een parasolzwam; zou het een Bosparasolzwam kunnen zijn?

Bosparasolzwam (?)
36 Bosparasolzwam (?)

Het duurde niet lang, maar dit was een mooie dag, misschien wel de mooiste van de hele week. Vanavond tijdens het avondmaal, zagen we druppels op de ramen: het regende! Hoeveel geluk kan een mens hebben? Het was een week om met plezier op terug te kijken: elke dag buiten actief geweest, veel moois gezien, toch prima wandelweer en een goed hotel ook nog.
Het is wel weer een lang blog geworden, maar ondanks dat een ieder dank voor het lezen en kijken. Tot een volgende keer.

Voor wie alle foto’s in betere kwaliteit wil zien, is hier tot slot de beeldencarrousel.